dinsdag 16 december 2014

Werkrit nummer zoveel

... maar het blijft genieten.

De start was mistig.

Ergens aan Zevergem (De Pinte)
Hierdoor moest de snelheid gedrukt worden, zodat ik tenminste tijdig kon zien waar de weg loopt. Stilaan trok de mist op, eerst verminderde die tot nevel en geleidelijk veranderde dit in een klare lucht.

Eenzame fietser aan de overkant
Gavere
Dit is de laatste kilometer langs het jaagpad. Ik was iets aan de late kant en kon daardoor genieten van de prachtige kleuren van het ochtendgloren.

Het is en blijft als een voorrecht aanvoelen, om elke keer weer door zo'n omgeving te kunnen fietsen, terwijl de meeste collega's aanschuiven in hun autootje, zelfs al wonen ze meestal veel dichter.

4 opmerkingen:

  1. Kom je ook spookrijdende fietsers zonder licht tegen op dat jaagpad?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel sporadisch. Spookwandelaars af en toe wel: donker gekleed en onverlicht, zodat ik ze pas op het allerlaatste moment zie. Meestal hangt daar dan nog een of ander model hond aan vast, even onzichtbaar.
      Het laatste jaar duikt een ander fenomeen op: fietsers met verblindend sterke verlichting. Zo liet ik gisteren een speedbiker voorgaan, want door zijn licht in mijn spiegels zag ik geen steek meer.

      Verwijderen
  2. Reacties
    1. Dank je. De realiteit is natuurlijk nog veel mooier.

      Verwijderen