Posts tonen met het label Foxy. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Foxy. Alle posts tonen

vrijdag 9 november 2012

Gezellig samen met Foxy (2)

Nu we de buitenkant van Foxy uitvoerig bekeken en vergeleken met de aluminiumhuid van een Flevobike Alleweder, is het de beurt aan de binnenkant.

Vooreerst: tussen buiten- en binnenkant zit het koetswerk. Bij een WAW is dat uitgevoerd uit aramidevezel en epoxy. Aramide is duur materiaal, aanzienlijk duurder dan glasvezel, volgens mijn bronnen (iemand uit de wereld van kogelwerende vesten en dergelijke). Dat is dus een meerwaarde voor een WAW, temeer omdat de gekozen vezel ook taaier is. Aangezien de prijs van een basisWAW niet hoger ligt dan die van de meeste andere velomobielen, is dit een mooie compensatie voor de wat minder afgewerkte naden, vind ik.


Foxy is ook een luxeWAW. Dat wil zeggen dat deze integraal bekleed is met akoestisch vilt aan de binnenzijde. Dat voegt volgens Fietser zo'n 700 g toe aan het totaalgewicht van de velomobiel, maar de meerwaarde op akoestisch vlak weegt hier zeker tegen op. Mijn probleem: ik kon niet vergelijken met een kale WAW. Geen idee hoeveel verschil het maakt, dus.


Verder is een WAW één van de zeldzame velomobielen die door middel van een dubbele joystick bestuurd wordt. De andere Alleweder-nakomelingen werken met een centrale stuurstang.




Als we even kort overlopen wat hierboven te zien valt:

  • akoestisch vilt rondom
  • dubbele joystickbesturing
  • "gas"-hendel aan de linkergreep, om de Cyclonemotor te bedienen
  • bar end shifter op de rechtergreep: vooraan slechts één blad
  • afzonderlijke remhendels voor links en rechts
  • Ventisit: standaard bij elke WAW
  • moeilijker te zien: een transparante kettingafscherming (ofte broekbeschermer)
  • de (bij duisternis onzichtbare) fietscomputer; een Sigma BC 1009 in dit geval
De rechtervoor-binnenkant wat meer in detail.



Hier zie je de broekbeschermer (transparant). Ook vallen duidelijk twee kettingwielen te zien: één voor de trekkende en een tweede voor de weerkerende ketting.


Een ander belangrijk punt, in mijn ogen, is de beschikbare bagageruimte. Die vind je achter en naast het zitje.




Dit vond ik wat ontgoochelend. Qua volume is het ruim voldoende, vermoedelijk zelfs meer dan in eFAW, maar de vorm is niet zo handig. In een A2 heb je een "koffer" met een vlakke bodem boven het 20" achterwiel. In een WAW plooit de bergruimte zich rond het 26" wiel en dat is een minder makkelijke vorm. In mijn A2 heb ik ook nog plaats achter het zitje, op de bodem, maar die ruimte is hier niet bestaand.

Ook blijken de joysticks op het vlak van bergruimte een belemmering: de plaats naast het zitje is in de praktijk amper bruikbaar, want daar komen je armen te liggen. Lange, lage zaken kunnen daar nog een plekje vinden, maar dat is het zowat.

Om het anders te stellen: in liters uitgedrukt is er waarschijnlijk meer ruimte dan in eFAW, maar in de realiteit zal ik meer kwijt raken in de oude Alleweder. Dat is meteen ook een verklaring waarom de buitenvolumes zo anders zijn. Een velomobiel vind ik trouwens niet echt een boodschappenfiets (in noodgevallen kan het, maar anders kies ik voor een fiets zonder stroomlijn), dus dat is niet echt een bezwaar.


Voor de rest valt, volgens mij, over die binnenkant weinig te zeggen. Netjes en spartaans lijkt me een correct omschrijving.


Nog wat bemerkingen in de marge:

  • de randen van de voetenopening zijn in dit geval gewoon slecht afgewerkt. Het zou kunnen dat dit te maken heeft met het feit dat het om een huurfiets gaat. Geen idee.
  • aan het dakje zal ik een afzonderlijke post besteden, want daar valt wel wat over te vertellen.
  • het akoestische vilt zorgt dat de binnenkant er echt chique afgewerkt uitziet en zal allicht een behoorlijk geluidsdempend effect hebben. Ik vroeg me af hoe slijtbestendig het is, maar zowel Ben als Brecht zagen er geen probleem in. Op één kale plek aan de rechterwielkast na, zag het er in de intensief gebruikte Foxy nog heel behoorlijk uit; ook waar je je voeten zet bij het instappen.
  • Op elektrisch vlak staan ze bij Velomobiel wel een pak verder. Je kunt bij Fietser heel wat opties kiezen op dat vlak, maar een schakelpaneel zoals ik dat in een Strada of Quest al zag, kan ik me van een WAW niet herinneren.
Morgen meer...

donderdag 8 november 2012

Gezellig samen met Foxy (1)

Belofte maakt schuld. Ik had er ook naar uitgekeken. Ik had het ook al aangekondigd. Hier is Foxy.



Op het vlak van velomobielen ben ik qua ervaring een kleuter: sinds juli vorig jaar rij ik met een stokoude Alleweder, de stamvader van de meeste hedendaagse velomobielen. Wat is er dan gepaster als vergelijking met de huidige stand van zaken dan een vergelijking met de VandeWalle Alleweder - de WAW? Het is ook handig, want om een WAW te testen moet ik welgeteld 5 km afleggen tot bij de producent.

Het werd een korte eerste kennismaking: afgehaald bij Fietser.be op woensdag rond 17u en weer af te leveren op vrijdag voor 10u. Daarenboven was donderdag een werkdag, dus de ritten bleven beperkt tot een twintigtal kilometers woensdagavond, bij volslagen duisternis (maar wel in een urbane omgeving), en de gewone woonwerkrit.

Hoe begin je eraan, aan zo'n verslag ? Laten we het maar doen zoals ik het beleefde: eerst de buitenkant, dan de binnenkant en dan de rijervaring. Dat lijkt me het simpelste.
Denk eraan: mijn enige referentie, maar die ken ik ondertussen van binnen en van buiten, is een oude A2 Flevobike Alleweder. Aluminium, comfortabel, op vele punten aangepast: ICE-achtige spanzitting, vermoedelijk is de trapboom ook niet origineel, net als het stuur in Queststijl, e-drive, traploze versnellingsnaaf, ... Aan de andere kant van de ring een volbloed racebolide: 24 kg droog aan de haak, aramidevezel met epoxy, lang en laag, dubbele joystick besturing, 9 versnellingen (derailleur met bar end schakeling).

De buitenkant dus, om mee te beginnen. Stel je het volgende voor: een Ford model T naast een Lamborghini. Dat is zowat het equivalent van eFAW naast Foxy. Een WAW is, naast een A2, eindeloos lang: pakweg 3 m tegenover 2,6 m.


Je moet weten dat Fietser de WAW kan leveren met naar keuze een toer- of racestaart; dat is een pluspunt van de modulaire opbouw. Foxy is uitgevoerd met een racestaart: laag bij de grond en bovenaan recht doorlopend. Een vin. De toerstaart is meer Quest-like: de onderkant gaat langzaam omhoog, terwijl de bovenkant min of meer in een kwartcirkel eindigt. Mij lijkt het meer een kwestie van smaak, maar er zullen wellicht voor racers andere argumenten spelen.

Brecht zei me bij het afleveren dat de hoge staart specifiek voor een ecomarathon ontwikkeld werd: aerodynamisch zou die dus beter zijn. Ik vraag me wel af wat de invloed hiervan is bij een strakke zijwind.


Lang dus en daardoor iets moeilijker kwijt te raken in de garage, maar da's slechts een detail. Laag ook, maar dat volgt later nog.

Een volgend belangrijk onderscheid: elke WAW wordt standaard met een cabriodakje geleverd. Cabrio moet je als volgt begrijpen: er is een soort 3D frame dat de instapopening omkadert en daarin kun je een dakje met vizier plaatsen. Vind je het te warm, dan stop je dit dakje in de meegeleverde fleecehoes en dit berg je dan maar op in de fiets. Dat is een argument dat kan tellen, als je weet dat dit bij zowat elke versie standaard geleverd wordt.

De voorwielen dan. Ik weet dat een Quest een uitzondering is, met zijn ingekapselde voorwielen, maar qua snelheidspotentieel zou dit (samen met de Evo K en de diverse Milans) de dichtste concurrent moeten zijn. De WAW heeft open wielkasten, zoals de meeste velomobielen, maar ook opvallen schuin staande wielen. Dit oogt agressief, maar heeft vooral als functie het verhogen van de bochtstabiliteit. Door die schuine stand is ook een mooi compromis tussen maximale spoorbreedte en beperkte luchtweerstand bereikt.

De hoogte is ook erg verschillend: eFAW begint op dat vlak zo ongeveer waar bij Foxy het dak zit, bij wijze van spreken. Ik kan me voorstellen dat dit voor de luchtweerstand heel wat verschil zal maken, maar ook op andere, praktische vlakken...

De WAW straalt snelheid uit, vanuit gelijk welke hoek. Dat is maar de uitstraling natuurlijk. Of die belofte ook waargemaakt wordt, hangt af van wie erin zit en hoe efficiënt de fiets rijdt. De collega's hadden het vanmorgen snel gezien: "nieuwe fiets ? Nu zal je nog sneller thuis zijn. Hoe rijdt dat ? Is dat niet gevaarlijk?"... Tja: vergelijk dit even met het uitzicht van eFAW en dan zijn die vragen niet verwonderlijk.


Zet daar de ouwe trouwe A2 even naast.



Buitenkant en ook weer niet: de WAW-koets bestaat uit drie grote delen, waardoor de neus en de staart er makkelijk afgehaald kunnen worden. Dat is erg handig indien je iets wil veranderen of eraan moet werken. Je schroeft enkele (nou ja, toch redelijk wat) bouten los en je haalt het stuk er zo af. Werken aan de trappers ? Neus eraf. Versnellingen bijstellen of werkzaamheden aan het achterwiel: staart verwijderen.

Dit principe heeft - zeker nu nog - ook een nadeel: de mallen lijken niet helemaal op elkaar afgestemd, want de naden sluiten niet overal mooi aan. Fietser belooft op dit vlak wel verbetering, nu de productie in Tsjechië stilaan op kruissnelheid gekomen is. Het is geen ramp, zoals je op de foto's ziet, maar naast de precisie waarmee bijvoorbeeld een Quest in elkaar gezet is, valt het wel op.