Voorbereiden op ligfietstreffen

Elk jaar houden de Gentse Liggers een treffen in het eerste weekend van mei. Als ik kan, neem ik eraan deel. Het is altijd gezellig om oude gekenden weer te zien en samen kilometers af te malen. Op die manier leer je ook elke keer nieuwe stukjes van het eigen land kennen.

Zo'n treffen duurt enkele dagen en je hebt meestal wat mogelijkheden voor de overnachting. Omdat ik graag kampeer, heb ik daar ook deze keer weer voor gekozen.

De weersverwachtingen zijn niet echt denderend, dus is de fietskeuze gauw gemaakt: het wordt de Orca. Voor de Seiran moet ik trouwens nog uitzoeken hoe ik de banaantassen eraan kan hangen. Wellicht zullen tasafhouders nodig zijn. Anders gezegd: er kan op dit moment niet genoeg mee op de Seiran en bij regenweer (voor zondag verwacht) is een velomobiel zonder twijfel aangenamer.

Kamperen betekent natuurlijk dat er extra spullen mee moeten: tent en grondzeil zijn daarbij het belangrijkste. Als je binnen wil overnachten, heb je evengoed een slaapmat en slaapzak nodig, dus dat maakt niet echt het verschil. Of eigenlijk ook wel: aangezien de nachttemperatuur nogal laag is, moet ik bepalen welke slaapzak er meegaat. De ene is een lichte en compacte donsslaapzak (Lafuma Warm 'n Light: 600g), maar die is slechts geschikt tot 5° C.

De andere is een oude slaapzak met kunststofvulling (holle vezel), maar die kan wel tot -10° C. Het gewicht van die laatste is meer dan het viervoud, net als het pakvolume. Als alles in de Orca moet, maakt dat een groot verschil!

30 cm lat erbij als referentie

Neem ik de Lafuma, dan weet ik van de grote trip vorige zomer dat het zeker geen probleem is om alles in de velomobiel te stouwen. Als ik die combineer met een biokatoen slaapzaklaken, geeft dat weer extra isolatie. Het voordeel van zo'n laken (mummiemodel) is dat het echt heel compact is. Het houdt de slaapzak ook netjes en omdat je een donsslaapzak niet graag wast, is dat mooi meegenomen. Thermische onderkleding kan ook helpen en die neemt veel minder plaats in dan die grote slaapzak. Eigenlijk valt daar dus niet over te twijfelen.

De andere zaken die wat volume innemen, zijn onder andere de Vaude Norrsken slaapmat en vooral de Vaude Mark II Light tent.
 
Nog eens als vergelijking: de winterslaapzak (2550g) versus de tent (3kg), slaapmat (600g) en slaapzak (ook 600g).

winterslaapzak versus tent, slaapmat en slaapzak

Handig, zo'n tent: heel compact op te rollen en toch een heel volume eens ze opgesteld is. Strikt genomen kan het natuurlijk nog veel compacter en lichter, maar ik hou wel van wat comfort en ruimte.

Orca, Cyclone en tent ergens langs de Normandische kust (juli 2014)

Verder moet ook de acculader weer een plekje krijgen, net als nog wat kleine zaken en een fleece trui voor 's avonds. Dat lukt allemaal wel zonder dat de Cyclone mee moet, maar ook dat blijft een optie.

Ver moet ik niet, want het treffen vindt plaats bij Aalst, op pakweg 35 km van huis. Ik sprak met Paul af, zodat beide Orca's samen naar daar rijden. De anderen uit regio Gent en verder westwaarts komen later.

Vrijdagnamiddag zullen we eerst even supporteren voor een wedstrijd van HPV Belgium in het nabije Affligem.

ligfietstreffen

Het voorbije weekend was Laakdal het ligfietsmekka van Vlaanderen: 52 ligfietsers verzamelden er om gezamenlijk de streek te verkennen. Hoe kan zoiets anders omschreven worden dan "gezellig" ? Ik laat de beelden voor zich spreken en af en toe komt er wat toelichting bij.

Pas vertrokken: eerste lek (Kojak)

Eindje verder: ander lek (er volgden er nog veel)

Separatisme: ligfietsen hier

en velomobielen daar

Er was een mooie collectie velomobielen bijeen: WAW (uiteraard, we zijn Vlamingen), Go One Evo, Alleweder, Strada, Quest en Mango

Auw, paaltje in de weg

 

Tja, de gewonde Quest (herdoopt tot Kwets) moest in Dronten raken. Zo doe je dat met een auto zonder bagagedrager: een deken en heel veel spanriemen...

bijna dood

Nu ja, onkruid vergaat niet, he. Maar toch, zo voelde het vrijdagavond aan..

Het zit zo: binnen veertien dagen hebben we het ligfietstreffen (indien de site het doet) in Lembeke. Daar komt wel wat voorbereiding bij en het is uiteraard de bedoeling dat er ook ge(lig)fietst wordt. Dus moeten routes uitgetekend en verkend worden. Ondergetekende had zich als vrijwilliger gemeld om één van de drie routes voor te rijden en dus spraken we onlangs met tweeën af om die eens vooraf te bekijken.

Volgens fietsnet een nette 60 km, goed te doen dus op een namiddag.

Maar: als je "fietsnet" en de knooppuntenroutes in Vlaanderen kent, dan weet je dat die niet echt afgestemd zijn op ongeveerde fietsen met harde opgeblazen banden (of hoe noem je 7 bar ?). Vlaanderen, dat betekent kasseien. Onverhard betekent ook "trage wegen", zoals in eeuwenoude kerkwegels tussen landbouwpercelen, landwegen waar landbouwers stelselmatig stukjes van afsnoepen...

Met een trike was het af en toe met het aangedreven achterwiel op het paadje en met beide voorwielen ploeteren in rulle grond, schuin hangend omdat het pad zijwaarts helde, voortdurend corrigerend, ...

Verkennen betekent ook af en toe fout rijden (Watervliet, Anne, weet je nog ?). Dus reden we eerder 75 dan 60 km.

Slechte voorbereiding en zich tweemaal aan dezelfde steen stoten, dat betekent in dit geval een halve liter water mee en niets meer. Geen energiedrank, geen suikers, geen eten... Rekening houdend met mijn minder dan eindige reserves (die zitten in vet en dat moet ik ver zoeken), was het na 50 km gedaan met spelen. Het kostte meer en meer moeite om vooruit te raken; de snelheid zakte, tunnelvisie, ... We zijn er wel geraakt, hoor.

Zondag volgde nog een ritje met onze Franse vrienden van Vélorizontal, maar ik had me beter voorbereid ! Kilo's energierepen, liters isotonische vloeistof, zout, koolhydraten in allerlei vormen en verpakkingen. Daarover hoor je meer in een volgend bericht.

Zaterdag, als intermezzo, ging ik een uurtje badmintonnen met zoonlief. Een uurtje, niet meer, want de kathedraal die mijn lichaam is voelde als een strooien hutje aan: even blazen en het lag omver. Recup dus, pauze, break. En het energiepeil aanvullen. En indien de zon wil schijnen, haar weldoende warmte absorberen.