2018

2017 was een schitterend fietsjaar voor mij. Nu worden plannen gesmeed voor 2018.

Reisplannen

Na een op fietsvlak prachtig jaar - het beste tot nu toe - heb ik de smaak goed te pakken. Dat betekent natuurlijk dat er gedacht wordt over wat voor dit jaar mogelijk is. Een greep uit de ideeënbak:

- een langere fietsreis, reken twee tot drie weken, is zo goed als zeker. De katharenstreek (Carcassonne en omgeving) wordt het doel.

- een vervolg op de groeps-velomobieltrip van dit jaar (die liep langs de Maas). Dit is nog uit te werken, zowel wat het doel betreft, de route en het aantal deelnemers. Ook de periode is nog niet bepaald, hoewel september mee viel. Daar horen weer enkele voorwaarden bij, zoals voldoende interesse en de beschikbaarheid van de nodige vakantiedagen.

Aan de Maas, tussen Namen en Dinant

Een iets langer weekend om - ook weer in groep - het Vlaamse deel van het front van de Eerste Wereldoorlog te verkennen. Ook al een bijna-zekerheid. Vermoedelijk in het voorjaar.

Tyne Cot Cemetary

Dilemma: het jaarlijkse ligfietstreffen (deze keer zou het over de grens, in Zeeuws-Vlaanderen, te doen zijn) of toch een keer Spezi? Het kan niet elk weekend fietsen zijn, dus moet ik hier kiezen, want beide zaken liggen dicht bij elkaar. Of doe ik ze toch allebei?

Ligfietstreffen 2017 (Nieuwpoort)

Een ander, beter, traject zoeken om in de omgeving van Chimay te raken. Daar wonen namelijk vrienden en de streek vraagt gewoon om er naartoe te fietsen. Dat moet met de Orca, omwille van de afstand (minstens 160 km)

Betere route gezocht

Een vervolg op de 'hillbilly'-toer: een dagrit door heuvelend land, met de nadruk op niet-velomobielen. Dit is iets dat we met de ligfietsers vorig jaar voor het eerst deden en het werd sterk geapprecieerd.

Zicht op 'les Monts'

Hadrian's Cycleway: een fietstocht langs de muur van Hadrianus (Schotland). Dat kan ook 2019 worden: daar moet zowat heen en weer gereden worden (inspiratie: Bart Colson).

Hadrian's Wall, december 2017

Het eerste en laatste punt hebben een vervelend gemeenschappelijk kenmerk: er gaat noodgedwongen een flinke verplaatsing aan vooraf. Zowel de katharenstreek als de muur van Hadrianus liggen op pakweg 1000 km van huis. Naar daar fietsen is onbegonnen werk, rekening houdend met de beschikbare tijd. Dat wordt dus niet de E-Orca, maar telkens wellicht eTangens. Die kan achterin de auto. Voor sommige zaken is de Seiran ook een alternatief: die kan gewoon op de fietsendrager. Het gaat wel telkens om streken met flinke hellingen. Dan geef ik de voorkeur aan de trike.

Een belangrijk element bij de keuze die hierin gemaakt moet worden: het beperkte aantal verlofdagen.

Afwegingen

In 2018 zal ik ook moeten overwegen welke fietsen blijvers zijn en welke een andere eigenaar zullen zoeken. Dat wordt moeilijk, want elke fiets heeft wel zijn eigen voor- en nadelen. Enkele mogelijke elementen in de afweging:

• hoe vaak gebruikt
• hoeveel kilometers afgelegd (hoewel: daar wint de E-Orca ongetwijfeld)
• hoe onderhoudsgevoelig
• wat is de slijtagegraad
• comfort
• praktisch gebruik

In 2017 heb ik de afgelegde kilometers niet bijgehouden. Wel gedurende de reizen, maar niet bij het dagelijkse gebruik. Uiteindelijk heeft dat erg weinig belang. Wie wil weten hoe lang een ketting meegaat, hoeveel kilometers je met een band doet ... heeft er wat aan, maar ik vervang wat nodig is, wanneer het nodig is. Die kilometers doen er niet toe. Minder stress, minder controle, meer genieten en ontspannen.
Helemaal waar is dat niet, want van praktisch elke verplaatsing wordt de track geregistreerd, dus ook het aantal kilometers, de gemiddelde en maximum snelheid etc. Op basis daarvan zal ik via Garminconnect kunnen filteren welke fiets vaak of net niet vaak gebruikt is.

Klussen

De net aangebroken winter wordt ook de periode om enkele zaken aan te pakken.

eTangens

• 'Restaureren' van de remtrommels. Thorax bracht er een vernislaag op aan en die is stuk, waardoor de naven helemaal wit uitgeslagen zijn.
• Roest aan de trapboom wegwerken.
• Een accu met hoge capaciteit (ongeveer 1000 Wh) en hoge energiedichtheid installeren. Dat vergt ook het uitdenken en maken van een houder ervoor.
• Herstellen van het frame van de spanzitting. Aan één kant zitten daar heel wat roestsporen op. Dat moet opgeschuurd en herspoten worden. Nog geen idee of ik dit zelf zal doen of uitbesteden.
• Houders voor 'signaal'-lichten maken voor boven de spatborden. Vaak merk ik dat andere weggebruikers in het donker verrast worden door de breedte van de trike. De lampjes zijn al ruim een maand onderweg van China naar Gent; de houders moet ik zelf fabriceren. Daarover volgt later meer.

Scheldedijk, Zevergem - 11 januari 2018

E-Orca

• Ik heb in het hoofd een concept voor een betere houder voor het display van de ondersteuning, houder voor de gps en smartphone ... Dat wil ik uitwerken en grondig testen.
• Wat esthetische schade, na vier jaar gebruik, aanpakken bovenaan de neus: de gelcoat is daar gebarsten. Herstellen en van binnenuit versterken wordt de opdracht.

De allereerste rit, eind december 2013

Daarnaast zijn er natuurlijk de gewone onderhoudswerken aan elke fiets. Dat is niets bijzonders.

Fietskamperen met de velomobiel - materiaal (3): fietskar

Radical Cyclone

Is een fietskar noodzakelijk? Dat maak je natuurlijk zelf uit. In elk geval: met een velomobiel zijn fietstassen zo goed als uitgesloten. Ofwel beperk je de bagage tot wat in de velomobiel past, ofwel hang je er een fietskar achter. Andere mogelijkheden zijn er niet indien je autonoom wil reizen.

Nu maakte Flevobike de keuze van de kar al voor mij: de Orca is vanaf de productie geschikt om de trekhaak van Radical te bevestigen. Dat is bij mijn weten een unicum in de velomobielwereld. Dopje over de as verwijderen en de trekhaak kan met een geschikte bout (die ik bij Flevobike mee kreeg toen de Orca geleverd werd) vastgezet worden.

Radical trekhaak op de achteras

Een fietskar kies je in functie van het doel. Zo heb ik er eentje voor de boodschappen met de gewone fiets - een Croozer Cargo - en een Cyclone voor het reizen. Ze zijn elk geschikt voor hun doel: de eerste kan net twee vouwkratten bevatten, maar zorgt voor voelbaar veel rolweerstand en de andere is vederlicht (5,5 kg), voel je amper, maar heeft geen vaste bodem en het volume is beperkter.

De Cyclone van Radical dus. 't Is een duur ding: de Radical IV - de huidige versie - kost maar liefst € 480. Voor iets dat niet zo vaak gebruikt wordt, is dat niet niks. In essentie is een Cyclone niets anders dan een reistas, waarbij je een frame in de bodem stopt. Aan dat frame bevestig je twee wielen en een dissel en daar heb je je fietskar.

Extraatjes

Na de aanschaf ervan bestelde ik bij Radical een regenhoes (fluogroen) en een vlag met mast.
De Cyclone is namelijk zo laag dat je die in de spiegels niet ziet.
Een Cyclone heeft ook zo weinig rolweerstand dat je niet voelt dat hij achter de velomobiel hangt.
Je ziet hem niet en je voelt hem niet: is hij dan wel nog mee? Daarom de vlaggenmast. Die zie ik wel in de spiegel.

De regenhoes dient twee doelen. Het eerste spreekt voor zich: de tas tegen regen beschermen. Radical tassen zijn erom gekend dat de waterdichtheid maar matig is.
Het tweede doel is opvallen.
Een velomobiel is in veel contreien bijna iets buitenaards. Ik wilde niet het risico lopen dat een automobilist zo naar de Orca kijkt, dat hij de Cyclone erachter niet zou zien. Met een fluogroene hoes leek de kans hierop al heel wat kleiner.

Zonder regenhoes

En met

Helaas bleef van dat fluo niet veel over na een maand fietsen...

Wat op 'Wereldfietser.nl' ook al aan bod kwam: het is onbegrijpelijk dat Radical op een zo duur product goedkope Chinese bandjes levert. Je zou hier iets beters verwachten. Tenzij, natuurlijk, indien ze vele banden getest hebben en die Chinese dingen er heel goed uit kwamen. Dat vind je echter nergens terug. Wel dat YKK ritsen gebruikt worden, dat er TIG gelast is ... Dat doet het ergste vermoeden voor de banden.
Toen ik de mijne kocht, lagen er Kenda banden op. Die gaven nog nooit problemen. Het ziet er ook naar uit dat ze nog veel kilometers zullen meegaan.

Op de camping is een Cyclone ook wel handig. Je haalt de wielen en dissel eraf en je kunt de kar als een reistas in de tent zetten. Daar staat hij uit het zicht en binnen handbereik. Het is wel best om er iets onder te leggen, want de onderkant en de voorkant van de kar verzamelen alle vuil dat de velomobiel en de banden oppikken.

Wielen en dissel eraf gehaald. Voila: een reistas

Bij de eerste versie (zoals die van mij) loopt de rits nog niet helemaal door. Dat maakt dat je soms wat spullen uit de kar moet halen om bij datgene te kunnen dat je nodig hebt. Bij de latere versies schijnt dat veranderd te zijn.

Ook ondervond ik dat je bij het laden moet opletten. Omdat de Cyclone geen stijve wanden heeft (wel zit een stuk schuim links en rechts, naast de wielen), moet je ervoor waken dat de boel niet scheef zakt. Doe je dat niet, dan kan het gebeuren dat het weefsel tegen een band schuurt, vooral in bochten.

Bij fietsers speelt vaak het argument dat je met twee wielen een stuk breder uitkomt met zo'n kar. Bij een velomobiel maakt dat niets uit: de Orca is breder dan de Cyclone. Waar de Orca door kan, volgt de kar zonder problemen.

Wat handig zou geweest zijn: eenzelfde wielmaat voor de kar en de velomobiel. Nu moet een 18' reserveband mee voor de Cyclone (binnenband) en een 20" voor de Orca. Bij de meeste velomobielen zit je achteraan met 26" en dan heb je dus nog een derde maat nodig.

Praktisch?

Tja. Het bezitten van een fietskar kun je zowel een voor- als een nadeel noemen. Omdat je die hebt, ben je geneigd hem te gebruiken. Da's evident. Als je hem gebruikt, sleep je meer mee. Ook dat is vanzelfsprekend. Meer gewicht dus en meer rolweerstand.
Anderzijds ben je niet verplicht om heel compact te pakken. Dat kan je op twee manieren opvatten:

• meer meenemen
• minder efficiënt opbergen

Dat laatste ervaar ik als een voordeel. Je hoeft niet zo grondig na te denken over de pakvolgorde en daardoor is het vaak ook makkelijker om bij de spullen te raken. Een ander voordeel is dat je iets royaler kunt kamperen: een net wat grotere tent, toch maar een grondzeil, de tarp kan er makkelijk bij en zelfs een stoeltje ging mee. En omdat er toch plaats was, zat er zelfs een verlengsnoer van 20m in, zodat ik in de tent stroom had (accu's laden, netbook laden ...).

Rijgedrag

Bij het rijden merk ik er weinig van. De Cyclone blijkt héél stabiel. In de bochten hoef ik niet extra op te letten. Natuurlijk is het wel zo dat de E-Orca ondersteund is. Dat maakt een verschil: de motor vangt het extra gewicht op.
De bijkomende weerstand betekent ook weer twee dingen: rolweerstand en gewicht. Het eerste merk je altijd, hoewel dat met een Cyclone minimaal is. Het gewicht voel je, logisch, vooral bij het klimmen. Maar ook bij afdalingen wordt het duidelijk: de remmen krijgen het harder te verduren om alle gewicht tijdig te vertragen. Je moet er gewoon rekening mee houden. Bij de E-Orca betekent het ook dat de autonomie wat beperkter wordt.

Veiligheid

Wat wel een probleem kan vormen: zo'n kar kun je niet afsluiten. In een grootstad halt houden, wordt daardoor iets gewaagder. Je kunt eventueel de kar aan de velomobiel vastleggen, maar dat betekent in de praktijk een kabel door een wiel. Door de makkelijk afneembare wielen bestaat dan theoretisch de kans dat je nadien een velomobiel en een wiel terugvindt...
Nu is een fiets met reisspullen altijd een probleem. Fietstassen zijn moeilijk af te sluiten, een velomobiel is ook lastig en een fietskar, achter welk soort fiets ook, is bijna onmogelijk tegen diefstal te beschermen. Als je die kar helemaal beveiligt, zeg met een stalen net en een slot, kun je er onderweg ook niet zomaar even in. Kiezen of delen dus.

In de praktijk is dat niet zo'n probleem en wel om een andere reden. Een velomobiel is een aandachtstrekker. Zodra je in een iets of wat drukkere stad stopt, wordt je omringd door belangstellenden. Ofwel sta je iedereen vriendelijk te woord en dan heb je geen kans om zaken te bekijken. Ofwel laat je je voertuig achter en dan is de kans groot dat mensen eraan prutsen. Te mijden dus.

Betrouwbaarheid

Eigenlijk kan ik er niet veel over zeggen; daarvoor heb ik er te weinig kilometers mee afgelegd.
De kar zelf gaf nog nooit problemen. Geen scheuren, geen versleten textiel, niks van dat.

Maar de accessoires...

• de regenhoes was verschenen na een drietal weken rondtrekken. Radical stelde nadien dat dit eigenlijk normaal is voor fluokleuren (tiens, die fluohesjes lijken veel langer fluo te blijven) en zou dat ook op de site vermelden. Van dat laatste merkte ik nog niks. Maar op het verkleuren na blijft de hoes wel goed.
• De vangkabel (beveiliging tussen dissel en trekhaak) slijt wel. Er breken staaldraadjes door en die prikken venijnig. Voorlopig doe ik het zonder, maar er zal tegen de volgende grote reis een nieuwe moeten komen.
• De vlaggenmast is vorige zomer doorgebroken. Radical heeft toen zonder enig probleem voor vervangstukken gezorgd.

Er gebeurden dus tot nu toe geen zaken die ertoe leidden dat de kar onbruikbaar werd. Ik kreeg zelfs niet te maken met lekke banden. Het toebehoren liet me wel in de steek, maar daarbij bleek ook dat de service bij Radical prima is. Met zo'n ondersteuning kun je rustig op reis vertrekken.

Besluit

Mijn ervaring is dat de Cyclone een prima reiskar is, in elk geval in combinatie met een velomobiel. Je hebt meteen 100 l extra bagageruimte. Bovendien is de kar af te koppelen, waardoor je die - als je even wat langer op een plek blijft hangen - achter kunt laten op de camping.

Verder in de reeks kom ik er nog op terug: hoe verdeel ik de bagage tussen de Orca en de Cyclone.