Vrachtcapaciteit

Vrijdagmorgen was er tijd om naar het containerpark te gaan. In de garage stond een bergje materiaal voor recyclage: een oude laserprinter (mainboard stuk), een fax, een desktopbehuizing, een samsonite koffer van bijna een halve eeuw terug, een fototas waar geen enkele rits nog van werkte, verpakkingsmateriaal, ...

Als je geen auto hebt, zoek je een andere manier om daar te raken en liefst zo dat alles in één rit mee kan. Dat lukt niet met de velomobiel, maar wel met de bukker.

Vier fietstassen volgeladen, een vouwbox op de bagagedrager en de Croozer Cargo erachter. Wellicht had in de fietskar nog meer mee gekund en ook in de vouwbox was nog wat plaats.

Omdat een mens - ik alvast toch - leeft op plannen en dromen, broed ik al op een liggend alternatief, waar mooi constructiewerk achter steekt: de XYZ two seater in cargo-trike uitvoering.


Ik moet het concept nog even goed bekijken, want naar ik las kan de besturing wel wat verbetering gebruiken. Het voornaamste ingrediënt is vierkante aluminiumbuis. Ik zag al een versie waar voorwielvering in voorzien was.
Met een laadvermogen van 120 kg (+ bestuurder) kan die al wat dragen. Het lijkt ook een mooi platform om ondersteuning op te zetten. De plannen zijn gratis te downloaden; een onderdelenlijst zit er ook bij.

Select clubje

Ligfietsers zijn en blijven een zeldzaam verschijnsel. Velonauten nog meer.

Iemand nam een leuk initiatief: een wereldkaart waarop alle ligfietsers zich kunnen registreren.

http://www.recumbent-world.com/

Ze zullen er natuurlijk nooit allemaal op verschijnen, maar voor België en Nederland is het alvast erg mager op dit moment.

Werkweek

De voorbije week was routine.
Dat wil zeggen: zaterdag 1 november bracht ik een bezoek aan broer en zijn vrouw (ik start de teller telkens op zaterdagmorgen). Prachtige herfstdag, lekker warm, mooi licht, dus een aangename tocht (op de klapband na).
De rest van de week was een gewone werkweek. Elke ochtend kort na 7u de deur uit en iets voor 18u weer thuis. Ook het weer was routine: mooie en minder mooie dagen wisselden elkaar af, met alweer normale temperaturen voor de tijd van het jaar. Dat wil zeggen dat het 's ochtends al wat frisser kan worden.

Maar toch was het leuk fietsen en af en toe konden leuke beelden geschoten worden. Dat moest dan wel met de oude Lumix TZ19, want de ontspanknop van de recentere Fuji X20 had er de brui aan gegeven (ik heb die sinds gisteren terug). Het gevolg is dat de beeldkwaliteit wat beperkter is, maar dat moet dan maar.

7u15: vertrek door de Gentbrugse Meersen

Bijna aan het werk: de kerk van Semmerzake

Het resultaat van een weekje fietsen

Herfst-Orca

Het resultaat van een eerste rit over bemodderde landbouwwegen in de herfst.

Blogaanpassingen

Geen fietsnieuws deze keer, maar wat andere, meer administratieve zaken.

De opmaak van de blog is sinds kort licht gewijzigd: ik werk nu met tabbladen. Standaard kom je op de blog terecht, met de dagelijkse berichten, maar er zijn ook wat andere pagina's:

• achtergrondinformatie: over de fietsen waarover ik beschik
• (E-)Orca tips en trucs: allerlei praktische informatie over de Orca (zal geregeld aangevuld worden). Wie zaken wil weten of suggesties heeft: laat maar weten. Dit is er omdat op de site van Flevobike veel te weinig te vinden is (tijdsgebrek).
• fietsgerelateerde uitgaven: om een idee te geven van wat fietsen kan kosten. Of dat veel of weinig is, maak je als lezer zelf uit.

In de maak: Orca's in de wereld. Dat zou een pagina moeten worden met een overzicht van de Orca's en hun eigenaars (alweer: bij Flevobike is er geen zo'n pagina). Wie er een bezit, laat het me weten en hij komt erbij te staan.
Voorlopig hou ik volgende gegevens bij: 

• productienummer (staat o.a. op de achterbrug)
• elektrisch ondersteund of niet
• kleur
• aankoopdatum (of voorziene leveringsdatum)
• naam van de eigenaar
• plaats en land

Misschien kan daar ook een kilometerstand bij, maar die vraagt dan weer een regelmatige update.
Wie op de lijst vermeld wil worden, maar daarbij bepaalde gegevens niet wenst te geven, is natuurlijk ook welkom;
Blogger is hierin een beperking, omdat ik nog geen middel vond om er een tabel in te plaatsen. Het wordt dus één regel per Orca, volgens serienummer geordend.

Explosieve rit

Zaterdag 1 november blijkt de meteorologische geschiedenis in te gaan als de warmste 1 november sinds 1901. Zou de opwarming van de aarde hiermee te maken hebben?

In elk geval: na bijna een week van inactiviteit was dit een prima dag om de Orca nog eens uit te laten. Doel was een bezoek bij broer en zijn eega in Sas-van-Gent. Dat is niet zo ver, dus ging de heenrit met een ommetje.

De mooiste routes op routeyou.com

Stralend weer, zowat 20°C en geen wind. De zon komt niet meer zo hoog en dat geeft in combinatie met de verkleurende bladeren een schitterend kleurenpalet om te doorkruisen.

Beervelde

Op de parking aan de achteringang van het provinciale domein Puyenbroeck in Wachtebeke begon de fiets plots te zwabberen en nog geen seconde later klonk een luide knal: rechterband ontploft!

De buitenbanden zijn intussen geen Trykers meer, maar Marathons (40-406). Het eindresultaat was echter net hetzelfde als met de linkerband in Normandië: aan de buitenband was geen schade te merken, maar hij was wel compleet van de velg gelopen. In de binnenband zit een stervormig gat.

Dit is duidelijk geen lek door prikken of stoten

Mijn vermoeden is alweer dat de buitenband er om god weet welke reden afgelopen is, waarna de binnenband tussen band en velg geklemd raakte en ontplofte

Hoe dan ook betekende dit een kwartiertje oponthoud. De Orca tilde ik op zijn kant, de lekke binnenband ging eruit en een nieuwe erin. De Marathon kon ik makkelijk met de hand opleggen. En toen, bij het oppompen, bleek mijn compacte pompje ook aan het eind van zijn leven gekomen te zijn: aan de kop was het simpelweg doorgebroken. 

Zo hoort de pomp eruit te zien

Maar de verbinding is gebroken (rechts in beeld)

Ik kon nog 2 bar in de band persen en mocht hopen dat dit voldoende zou zijn voor de resterende 15 kilometers. Voorlopig zou ik de snelheid in de linkerbochten maar wat beperken.

De rit was verder schitterend: onder een heerlijk herfstzonnetje over rustige buitenwegen rijden, af en toe passanten groeten en vooral genieten van de omgeving.

op naar de grens met Zeeuws-Vlaanderen

Westdorpe: een flink bemodderde veldweg

Anderhalf uur later kom ik aan de bestemming: een eeuwenoude hoeve (beschermd rijksmonument) in Zeeland.

De rit terug is niet het vermelden waard: als ik na 22u vertrek is het volslagen duister. Langs de kortste weg, waaronder een officieuze fietssnelweg van Zelzate tot Evergem, gaat het snel huiswaarts. Op dit uur valt van het landschap niet veel meer te merken. Op de overzet van Langerbrugge staat de E-Orca samen met auto's. De bestuurders stappen uit om een praatje te maken en de velomobiel te bewonderen. 

Dat vind ik altijd bizar: mensen kijken hun ogen uit, vinden het een "supermachine", maar bijna nooit komt het in hun hoofd op dat ze zelf alles met de auto doen...

Tweaking

Vorig jaar, op 20 december, was ik in Dronten, bij Flevobike, om mijn E-Orca op te halen. Toen bleek dat ik bij de bestelling één zaak over het hoofd gezien had: de Orca wordt standaard met eenvoudige pedalen uitgerust. Ik rij liefst met klikpedalen, dus Arjan haalde ergens nog een setje gerecupereerde Shimano PD-M520 tevoorschijn en monteerde die.

Het was een oud, goed gebruikt setje, maar ze functioneerden nog. Ergens in het voorjaar haalde ik ze uit de velomobiel om ze grondig te reinigen en te smeren. Tijdens de fietsreis afgelopen zomer schoot ik af en toe uit de pedalen, dus er was iets aan de hand. Nadien begon er ergens wat te klikken en te kraken en stilaan deden mijn knieën ook wat moeilijk. De speling tussen schoenen en pedalen vergrootte ook, met gelijk welke fietsschoenen. Ook pedalen hebben niet het eeuwige leven blijkbaar.

Het werd tijd voor vernieuwing dus.

Nu heeft Shimano ondertussen voor de toerfietsers het Click'R systeem bedacht: meer zijdelingse speling en je hebt minder kracht nodig om je schoenen los te klikken. Dat leek me wel wat.
Daarnaast bleek dat het soms wel eens handig kan zijn om niet met SPD-schoenen te moeten rijden. Bij regenweer even snel om brood, daarvoor wil ik niet telkens van schoenen wisselen, bijvoorbeeld. Of - bij uitzondering - iemand anders met de Orca laten rijden is ook niet evident met die kleine MTB-pedalen.

Ik bestelde dus een setje Shimano PD-T420 pedalen: één kant SPD nieuwe stijl en aan de andere kant een ruim plateau.

Eigenlijk zijn die nieuwe pedalen wel handig voor de gewone ligger ook: ze zijn bedoeld voor toerfietsen en - overeenkomstig de wetgeving in vele landen - standaard uitgerust met reflectoren. Absurd in een velomobiel en overbodig op ligfietsen (daar staan je pedalen verticaal als je voeten erop steunen), maar zo ben je wettelijk in orde.

Wat de schoenen betreft, is het oudste paar ook versleten: een setje Nikes die ik kocht toen de Gforce in huis kwam en dat is al vele jaren geleden! Ze zijn nog wel bruikbaar, maar om te gebruiken naast de fiets zijn ze toch niet alles. Te stijve zool, te stijve bovenkant en de pasvorm was ook niet helemaal je dat.
Omdat ze toch in promo waren bij Bike24, bestelde ik maar meteen een paar Shimano SH-CT40 schoenen, specifiek voor het Click'r concept. Bij de duurdere versie, de CT70, is er nog een riem met velcro om de veters in toom te houden en te vermijden dat die in de ketting draaien, maar met de compleet afgesloten ketting in de Orca is dat overbodig.

De voorbije week was wat minder: een geïrriteerde zenuw in een tand hield me thuis. Onvoorstelbaar wat zo'n klein zenuwtje kan aanrichten! De nieuwe fietsonderdelen zijn dus nog niet grondig uitgetest, want ik moest thuis blijven.

Gisteren reed ik wel een eerste klein stukje, nog geen 10 km, met de nieuwe pedalen en schoenen en later nog eens een vijftal kilometers met gewone schoenen.
Voorlopige conclusie: de schoenen zitten me als gegoten. Ik volgde de raad van Bike24 en bestelde ze een maat groter dan normaal. Dat blijkt prima. De zool is soepel genoeg om aangenaam te kunnen stappen, de schoenen zijn erg licht ook. Het in- en uitklikken gaat moeiteloos en er is behoorlijk wat zijdelingse speling, waardoor je knieën niet in een bepaalde hoek gedwongen worden. Ik kan me voorstel dat het voor hoogperformante velomobielen (en andere fietsen) nuttig kan zijn om alles precies te regelen, maar voor mij is dit erg aangenaam. Het systeem doet wat ik wil: mijn voeten rusten op de pedalen zonder dat ik ze omhoog moet houden en ik kan voldoende trekken zonder dat mijn voeten loskomen van de pedalen.
Het ritje met gewone schoenen was een verrassing: blijkbaar ben ik het na al die jaren met klikpedalen zo gewoon dat mijn voeten bij elke omwenteling van de pedalen kwamen. Duwen en trekken tegelijk zit er dus in gebakken. Toch kan het handig zijn om voor korte verplaatsingen niet telkens op fietsschoenen te moeten omschakelen.

De voorbije weken was het af en toe flink vochtig op de baan en dan wordt je telkens weer geconfronteerd met de beperking van een Schwalbe Tryker als achterband: hij slipt door als er wat minder grip is. De CX Comp is wat lawaaierig - hij bromt een keer de snelheid de 35 overstijgt - en wil ik reserveren voor echt winterse omstandigheden (de grip op zand en modder is prima), dus zocht ik naar een tussenoplossing: een redelijk profiel, een zo vet mogelijke band (de Orca staat maximum 47 mm toe achteraan), een hoge betrouwbaarheid en lange levensduur. Zo kwam ik uit bij de Schwalbe Energizer Plus 47-406.

Met € 15,5 is dat een zeer betaalbare band en naar ik lees valt over de levensduur echt niet te klagen. Het is afwachten wat het comfort zal brengen, zowel naar demping als geluid.

Nu moet ik enkel nog eens werk maken van de zijruitjes voor het velomobieldakje en dan is de E-Orca ook klaar voor guur najaar- en winterweer. Nu ziet het er helemaal zo niet uit, maar dat weer komt er onvermijdelijk aan.

Terzijde: de Tryker die ik eraf haalde heeft er ondertussen ruim 8800 km op zitten en ziet er nog altijd goed uit. Anderzijds is het van de drie Trykers die bij aanschaf op de Orca zaten de enige die het zo lang uithield: bij één is de wang doorgesneden door een scherpe steen en bij de tweede zat er een snee door het loopvlak. Lekken (stoot- of doorpriklekken) had ik er niet mee. Het oordeel is dus gemengd: ze rijden erg comfortabel (zowel wat rijcomfort als geluid betreft) en hebben heel veel grip, zonder teveel rolweerstand te geven. Het loopvlak lijkt geschikt voor een lange levensduur, maar ze zijn ook eerder kwetsbaar. Voor wie enkel op asfalt rijdt, zijn het prima velomobielbanden, lijkt me. De problemen ontstaan vooral als je de verharde wegen verlaat en dat kan ik af en toe niet laten.