woensdag 30 november 2011

het eeuwige probleem

Het was jammer genoeg al te donker en ik had teveel haast, dus heb ik geen foto's, maar hier gaat het om: dinsdagavond reed ik niet langs de gewone, rustige route van het werk naar huis, maar langs de drukke N60. Dat is een gewestweg die Gent en Oudenaarde verbindt. Ik nam voor de Fietsersbond deel aan een preventie-actie rond fietsverlichting van de Gentse politie en moest dus rechtstreeks van het werk naar het stadscentrum.

Hoewel er een (symbolisch) fietspad langs die gewestweg ligt, is dit niet echt een fietsroute. Twee rijvakken in elke richting - waarop de auto's 90 mogen en meestal harder rijden -, een smalle parkeerstrook en een fietspad waar de voorwielen van eFAW niet tussen passen. En uiteraard, ook gisteren weer, kwam ik twee vrachtwagens tegen die op het fietspad stonden en een aantal personenwagens half op de parkeerstrook en half op het fietspad. Telkens wordt je als fietser verplicht de rijweg op te gaan.

Levensgevaarlijk, maar er is geen alternatief, want aan de rechterkant ligt een gracht.

Vraag aan de autobestuurder waarom die dat doet en het antwoord is wellicht "omdat ik anders in de weg sta"... Ja hoor, nu niet, zeker ?
Het lijkt me dat de achterliggende (onbewuste) redenering er eentje volgens eigenbelang is: indien je op de rijweg parkeert en er knalt een auto tegen die van jou, dan ben jij je statussymbool/transportmiddel kwijt. Indien je op het fietspad staat, loop je dat risico niet. Dan is die fietser de pineut, maar dat is van minder belang.

Ik zal toch eens enkele exemplaren van een Fietsersbond-concept-kaartje moeten drukken om bij me te steken voor zo'n gevallen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen