Posts tonen met het label Schwalbe CX Comp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schwalbe CX Comp. Alle posts tonen

woensdag 12 februari 2014

CX Comp - deel 2

Vorige vrijdag werd de Schwalbe Tryker achteraan weer vervangen door een CX Comp 47- 406. Dat deed ik met het oog op de tocht met de Gentse Liggers de dag erop: daar zat namelijk redelijk wat onverhard tussen en dan is een semi-slick op het aangedreven wiel geen zo'n goed idee.


Stoere crossband op het achterwiel
Deze keer had ik geen lek. Er is ondertussen alweer zo'n 250 km gereden met de crossband en dat heeft die goed doorstaan. Meer nog: zaterdag tijdens de rit plaatste ik een sprintje, waarbij het persoonlijke snelheidsrecord weer scherper gesteld werd. 55 km/u op vlakke baan vind ik niet slecht. Akkoord: met een Quest schijnen dat normale kruissnelheden te zijn voor sommigen, maar met een "trage" Orca en dan nog met een noppenband eronder, ben ik er tevreden mee als top. Met de rolweerstand lijkt het dus ook wel snor te zitten.

In de stukken met gravel en aarde (modder) als ondergrond was er geen enkel probleem met de tractie. Ik voelde de band nergens doorslippen. De snelheid is, zoals hierboven vermeld, ook geen probleem. Het vroege lek zal wel een geval van pech geweest zijn. Ook op het vlak van rijgeluiden zijn er geen opmerkingen. De luidruchtigste tot nu was de Marathon Supreme, die daar bovenop ook traag heet te zijn. Een prima reserveband dus, meer niet.

Het enige nadeel tot nu is dat de band zich af en toe laat horen: bij het inveren lijken de noppen met de wielkast in contact te komen. Recent deed ik weer eens boodschappen met de Orca en als de bagageruimte goed gevuld is met ettelijke kilo's, zakt de achterkant wat in. Het gevolg was dat de band bijna continu aanliep. Met een bredere band zal de veervoorspanning dus wat hoger moeten. Ook bij snel genomen bochten loopt de band wat aan, maar dat is echt sporadisch en dus geen reden om er niet verder mee te testen. 47 mm zal echt wel de limiet zijn.

Die veervoorspanning bijstellen is trouwens een klusje van niets: je ziet op de foto hierboven een draadeind op de onderkant van de veerpoot. Inbussleutelje erop, wat in- of uitschroeven en de veervoorspanning is aangepast.

 
De komende maanden, zowat tot april, zal de CX Comp onder de Orca blijven liggen. De belangrijkste vraag blijft nu hoe snel de band zal slijten. Als dat ook nog wat meevalt, is het zeker een spotgoedkoop bandje. Met wat zoeken koop je die voor geen € 10!

maandag 3 februari 2014

Pech onderweg

Gisteren stond de verkenning van een rit voor de Gentse Liggers op de planning. Die rit had ik zelf uitgestippeld, dus ik wist dat er enkele stukken onverhard te verwachten waren. De twijfel was of die haalbaar zijn met bijvoorbeeld een strak rijdende lage racer, een roeifiets of een velomobiel. Het antwoord daarop ken je maar als je de situatie ter plekke bekijkt.

Daarnaast wou ik toch ook eens proberen of mijn normale aanlooproute voor het woon-werk verkeer - door de modderdreef om de hoek - haalbaar is met een geschikte achterband. Flevobike had me voorgesteld om de Schwalbe CX Comp 47-406 uit te testen voor dit doel.


En gisteren was het een mooie dag, dus wisselde ik de achterband met het oog op die zaken.


Lekker stoer, zo'n crossband

De eerste test - even door de modderdreef - beviel meteen: toch meer tractie met die crossband. Qua rolgeluiden merkte ik niet meteen verschil en ook de snelheid/rolweerstand leek zowat hetzelfde. Een prima eerste indruk dus.

In de namiddag volgde die verkennning. De rit zelf bedraagt grosso modo 50 km en met de verbinding erbij (van thuis tot het startpunt en van het eindpunt terug) zal dat zowat 60 km zijn. Ook daar gedroeg de CX Comp zich prima. De snelheid zat goed, het rijcomfort leek zowat gelijk en in de onverharde stukken kon het vermogen prima op de ondergrond overgezet worden.

Maar: het is niet al goud wat blinkt... Vanmorgen op weg naar het werk was het uit met de pret: lek! En dat na amper 70 km. Een lekke band op zich is geen ramp. Lek achteraan is al vervelender, want omdat het nog redelijke duister was, moest ik de binnen- en buitenband vervangen.


Er was geen licht genoeg en onvoldoende tijd om op zoek te gaan naar de oorzaak. Met een 47 mm band betekent dit dat het wiel eruit moet, want er is tussen de onderkuip en het wiel niet genoeg plaats. Geen nood: in de Orca lag een Tryker (vouwband) en een reserve binnenband. Het ging dus nog relatief snel (maar het was wel fris).

Vanmorgen was het een kwestie van zo vlug mogelijk de band te wisselen om verder te kunnen. Er ligt dus weer een Schwalbe Tryker 40-406 op. Ik gebruik deze banden sinds september vorig jaar op eFAW en vanaf de aankoop op de Orca en sinds ik ermee rijd ondervond ik nog geen problemen.
Het kan een gevalletje pure pech zijn, maar het kan evengoed zijn dat die band niet zo geschikt is voor de velomobiel en om veel kilometers af te leggen.

Vanavond keek ik de band na: er zat een sneetje in het loopvlak en dat ging door de kevlar beschermingslaag tot binnenin, waar een gaatje in de binnenband geprikt was. Dat geeft weinig vertrouwen in de band. Ik denk dat die gewoon als reserve opzij gelegd zal worden.

Nu moet ik nog even met mezelf overleggen wat ik ermee doe: geef ik de CX Comp een tweede kans, blijft de Tryker erop, leg ik de Marathon Supreme er weer onder of kies ik voor een Marathon of Marathon +? Of wordt het nog wat anders? De Energizer lijkt me ook wel wat.