Breuk

Omdat ik er toch een reeks liggen heb en omdat ik het wel eens wilde proberen, gingen dit weekend de Schwalbe Marathon banden van de eTangens (trike). De bedoeling: uittesten hoe die reageert met Schwalbe Trykers. Een andere reden was dat het rechter spatbord aan herstelling toe was: vermoedelijk is een tak meegedraaid, waardoor het spatbord achteraan scheurde.

Het oogt wat ieler: de Marathons zijn er in 47-406 maat; de Trykers bestaan slechts in één maat en dat is 40-406. Er is dus wat meer ruimte tussen de spatborden en de banden.

Nadat ik ze er allebei opgelegd had, werden de bandjes op druk gezet (5 bar). Daarbij was al snel duidelijk dat er iets loos was met de linkerband.

Dat betekende dus de band er weer af, bij de stapel voor het containerpark, en een volgende erop.

Dat is het risico als je banden hergebruikt. Aan de sporen op de wang te zien, is dit een band die van een velomobiel afkomstig is. De Trykers hebben, net als veel sportievere, lichte banden van Schwalbe, heel weinig rubber op de zijkanten. Bij een velomobiel sleept die zijkant geregeld tegen de wielkast bij korte bochten, met die slijtage als gevolg. Als je geregeld zo kort draait, krijg je banden met een prima loopvlak, die je moet weggooien omdat de zijkant (binnenkant) stukgesleten is.

De Marathons hebben zo'n 1300 km gelopen. Nu, met het mooiere weer in aantocht, wil ik ervaren wat het verschil is op de trike. Bij de Orca merk ik een verschil in rijgedrag: -ander bochtengedrag (de Trykers hebben meer zijdelingse grip) - en comfort: minder trillingen met de Trykers.
De eTangens weegt een pak minder en de gewichtsverdeling is ook anders. Daarnaast is er de geraffineerde elastomeer-voorvering, die al heel wat meer trillingen opvangt. Hier verwacht ik dat het vooral om bochtengedrag zal gaan.

Update

Vandaag verkende ik de aangekondigde 'hillbillytoer': klimmen, dalen en slingeren door de Vlaamse Ardennen. Dat was het moment bij uitstek om de Trykers te testen. Het verschil was groter dan ik dacht en nu weet ik weer waarom ik er graag mee rijd:

• ze rijden stiller (profielloos loopvlak zal daar veel mee te maken hebben)
• minder trillingen, wellicht door de soepeler opbouw (maar toch op 5 bar)
• de zijdelingse grip is veel beter, maar dat wist ik al

Het belangrijkste nadeel: iets meer kans op lekken, vooral op gravelwegen. Op langere ritten moet dus een reserveband mee.

Nogmaals een bandenkwestie

Meer fietsen, meer variatie, meer rijplezier. Maar ook: meer fietsen bezitten is meer onderhoud, meer fietsen met defecten.

Toen ik de Thorax trike in huis haalde, lagen er banden op die er alle schijn van hadden dat ze er bij de levering al oplagen.
Vrij snel kwam er een naafmotor in een nieuw achterwiel in en van die gelegenheid maakte ik gebruik om meteen de achterband te vernieuwen. Nu ligt er een Schwalbe Marathon Tour op, een 47-622.

Voor de voorbanden dook ik in mijn voorraad. Daar vond ik nog een paar Hutchinson Greenville 40-406 bandjes, die ik jaren geleden voor 10 euro per stuk kocht bij Decathlon. Die kwamen in de plaats van de stokoude (denk ik) Marathons.

Gisteren reed ik met de Tangens naar Gent centrum om wat boodschappen te doen. Toen ik uit de bibliotheek naar de trike stapte, zag ik al van ver dat er een probleem was: de linkerband was nu al op twee weken evenveel keren lek geraakt. Zo midden in het centrum van Gent, tijdens een boodschappenrit, heb ik geen herstelspullen bij. Ik controleerde de buitenband en zag op meerdere plaatsen de groene antileklaag in het loopvlak. Dat betekent 'end of life'.

Heel toevallig was ik net op weg naar de fietsenhandelaar, dus heb ik de weg maar verdergezet, helemaal naar links gezeten en aan een veel lager tempo.

Bij Plum mocht ik gebruik maken van de werkplaats om zelf de band te wisselen. Ik kocht maar meteen twee nieuwe bandjes: Schwalbe Marathon - ook wel Greenguard genoemd, wegens geen 'plus' - in de maat 47-406. Dat is de maat waarop de trike voorzien is.

Hopelijk kan ik nu een poosje verder zonder lekken. Dat zou met die bandjes goed moeten lukken.

Populair onderwerp: banden...

Banden: je kunt er over bezig blijven en elke fietser heeft zo zijn eigen ervaringen. Ieders mening is daarop gebaseerd .

Eerst dit - want het is belangrijk - : op de Orca zitten rondom 20" wielen (ETRTO 406). Vooraan kun je (productie vanaf 10/2013) banden opleggen tot 42 mm breed en achteraan kun je tot 47 mm gaan. De keuze voor een klein achterwiel is gemaakt omdat zo de velomobiel compacter kan gebouwd worden en dit heeft als extra voordeel dat je overal dezelfde bandenmaat gebruikt; zo volstaat één reserveband. Het nadeel is dat het bandenaanbod in die maat beperkter is. De (in Nederland) populaire F-lite, die nota bene ook door Flevobike verkocht wordt, past bijvoorbeeld al niet op de Orca (te breed)...
Het is daarbij niet enkel zo dat je draaicirkel vergroot zou worden, maar de band past gewoonweg niet in de wielkast.
In de maat 559 (26") heb je ook een veel ruimere keuze, maar dat gaat alweer niet op de Orca.
De ervaringen met velomobielbanden zijn dus in mijn geval beperkt tot het aanbod in de maat 406.

We beginnen achteraan. Daar gebruik ik geregeld een ander model en de functie van die band verschilt ook van die van de voorbanden (aandrijving versus sturen en remmen).

Bij de levering was de Orca, op mijn verzoek, rondom uitgerust met Schwalbe Trykers.

Eigenlijk zijn dat prima banden: een behoorlijke levensduur (eentje haalde 8800 km en kan nog wel een eindje mee), prima zijdelingse grip, comfortabel en geruisloos. De "snakeskin" wangen blijken wel redelijk kwetsbaar, maar dat zal wellicht opgaan voor alle banden die hiermee uitgerust zijn. Het loopvlak is ook gevoelig voor sneetjes, maar dat lijkt niet direct van invloed op de levensduur. Op het aandrijfwiel is er wel een nadeel: een keer je het asfalt verlaat (wat niet echt de bedoeling is met een velomobiel) is de grip snel onvoldoende. Da's logisch, want het is een slick.
De kostprijs voor de Tryker loopt heel sterk uiteen: de richtprijs is € 38,50, maar met wat zoeken vind je diezelfde band voor ongeveer € 20, vooral bij Duitse webshops. Het loont dus de moeite om wat rond te kijken.

Op reis, in juli in Normandië, werd de Tryker achteraan, na een onherstelbare beschadiging, vervangen door de reserveband: een Schwalbe Marathon Supreme (42-406).

End of life voor de achterste Tryker

Profiel van Marathon Supreme

Die doet wat hij moet doen, met voldoende grip en zonder enig lek. Alleen: het is een luidruchtige band en op nat wegdek slipt hij vrij snel door. Het is, net als de Tryker, een vouwband en daardoor heel handig als reserve. Luidruchtig mag je op twee manieren lezen: het profiel veroorzaakt behoorlijk wat rumoer en de rubbersamenstelling lijkt behoorlijk hard, waardoor redelijk wat trillingen doorgegeven worden. Ook dat maakt lawaai, maar het verlengt de levensduur.

Daarom werd die kort na de reis vervangen door de testband die ik van Flevobike meekreeg: een Schwalbe Cx Comp (47-406).

Dat is een crossband uit het basisgamma. Basis betekent o.a. een beperktere lekweerstand en ook de opbouw van de band is eenvoudiger (minder soepele wangen bijvoorbeeld). Omwille van de prijs, ongeveer € 15, is het ook een draadband.

Dit blijkt een prima model voor onverhard (gravel- en aardewegen, die je hier vooral aantreft bij toeristische ritten op het platteland), op bemodderde wegen en in de sneeuw. Maar ook die band heeft last met nat asfalt, is rumoerig een keer ik de grens van 35 km/u nader  en durft aanlopen in de bochten. Ik zou de reële breedte eens moeten meten.

Om die redenen werd de Cx Comp opzij gelegd tot er echt winterse omstandigheden heersen (lees: sneeuw). In de plaats kwam een Schwalbe Energizer Plus. Ook dit is een vrij goedkope band (€ 15).

De Energizer Plus

Die meet ook 47 mm, maar loopt niet aan. Omdat het geen noppenband is, maar een model voor e-bikes, zal de levensduur normaal gezien ook heel wat langer zijn. Ik verwacht dat deze zowat een equivalent is van de befaamde Marathons. Tot op vandaag (3000 km afgelegd) zie ik nog geen enkel slijtagespoor, dus dat ziet er goed uit. Lekken had ik ook nog niet. Het enige merkbare nadeel is dat ook deze last heeft met de grip op gladde ondergrond, zoals wegmarkeringen of (natte) aardewegen. Dat gebeurt echt zelden, dus is het niet zo belangrijk.

Bij al deze banden is er, volgens mij herinneringen, geen enkele die kan tippen aan de Big Ben die op de Alleweder lag.

Jammer genoeg is die met zijn 55 mm ruim te breed voor de Orca. Die Big Ben had een prima grip, lange levensduur, was comfortabel en betrouwbaar en dat alles voor een prikje.

Vooraan is er minder gevarieerd. Ook daar lagen bij de levering Trykers op. Comfortabel, stil, prima grip en betrouwbaar. Alleen is de levensduur nogal variërend. Van de drie Trykers die er bij de levering op lagen, heeft er eentje tot nu overleefd. De tweede had een snee op het loopvlak die door en door ging en bij de derde is de zijkant doorgesneden door een steen. Allebei waren ze daarna goed voor het afval.

Tussendoor reed ik een poosje met Hutchinson Greenville bandjes (37-406). Deze haalde ik bij Decathlon voor € 10 per stuk.

De Greenvilles deden hun werk ook betrouwbaar (geen lekken, geen problemen met wegligging), maar ik moest inboeten op comfortvlak. Smallere bandjes, hogere druk... Dat betekent meer lawaai en meer trillingen. Lek gingen ze ook weer niet en van slijtage was geen spoor te merken. De balans is neutraal: betrouwbaar, maar niets bijzonders.

Sinds augustus liggen vooraan Schwalbe Marathons (40-406) (ook soms Marathon Greenguard genoemd).

Ze zijn iets rumoeriger dan de Trykers, hebben iets minder zijdelingse grip en lijken wat meer trillingen door te geven, maar ook hier lijkt het erop dat de levensduur heel wat langer wordt.
Let wel: dit zijn indrukken, niet ondersteund door objectieve meetgegevens! Precies om die reden zal ik ook niets zeggen over rolweerstand.
De Marathons zijn dus marginaal minder comfortabel dan de Trykers. Een reden hiervoor kan zijn dat de aanbevolen druk voor deze banden wat hoger is: bij de Tryker is dat 4 tot 6 bar, bij de Marathon 4 tot 7. Het zal vooral de levensduur zijn die bepalend wordt voor het eindoordeel. Dat kan, zo te zien, nog even duren. De Marathons zijn dus eerder neutraal te noemen: ze doen hun werk zonder op te vallen in één of andere richting.

Tot nu zijn de Trykers voor vooraan mijn favoriete banden. Voor achteraan ben ik er nog niet uit.

versleten

Ergens in de loop van december vorig jaar heb ik de Big Apples (vooraan) vervangen door een setje Schwalbe Marathon banden. De toenmalige kilometerstand was zo ongeveer 3.500. Nu zit ik aan 7.300 km en de banden zijn op.

Op, dat wil zeggen tot op de antileklaag en dat is een tegenvaller.

Het slijtagepatroon is typisch voor een velomobiel: op het loopvlak is alles weg, daar net buiten is er nog heel wat profiel. Het was ook te merken aan het rijgedrag: in bochten aan een wat hogere snelheid kreeg eFAW meer en meer de neiging om naar buiten te glijden, zeker indien het nat lag.

Geen 4.000 km met een set banden, dat is weinig ! Ik kan opnieuw op zoek naar een set goede banden en de ervaring leert me dat die minstens 47 mm moeten zijn, of de neus van eFAW stoot tegen de grond bij de minste hindernis.

Zou ik een set F-Lites proberen ? Kojaks blijf ik ver van weg: het voorbije weekend was er bij de doortrapperstocht één deelnemer met een lek en jawel hoor, weer met Kojaks. Omdat eFAW een forensfiets is, moet betrouwbaarheid voorop staan. Betrouwbaarheid bij banden betekent lekvrij rijden.

Rolweerstand is natuurlijk ook niet te verwaarlozen, want voor woonwerkverplaatsing speelt de tijd en dus de snelheid ook een rol. Op zoek alweer naar de ideale band dus.

Voorlopig leg ik een setje gebruikte Big Apples (50-406) op de velgen; daarmee kan ik het nog wel even uitzingen terwijl de alternatieven de revue passeren en de knoop doorgehakt wordt. En zo wordt de garage weer wat leger, omdat de bandenvoorraad op eFAW terechtkomt. 

De BA's lijken eerder op slicks, maar ik zit nog niet op de antileklaag, dus ze zullen het nog wel 1000 km uithouden en dan wordt het hopelijk tijd voor de zomerbanden.

ruig en gezellig

Gisteren moest ik voor het werk naar Tienen: opleiding geven. Die verplaatsing doe ik met een bedrijfswagen, maar die moest 's avonds weer op het werk staan. Dus na enkele uren geduldig aanschuiven tussen Leuven en Ternat (waartussen de hele ring rond Brussel) - nu weet ik weer waarom ik niet graag met de auto rij -, kon ik de blikken doos zo rond 20 u omruilen voor eFAW.

Zoals op de radio aangekondigd was, wakkerde de wind aan in de loop van de dag en tegen dat ik in eFAW stapte, zal het zo'n windkracht 8 geweest zijn. Een voordeel was dat ik de hele rit de wind in de rug had.

Windkracht 8 op een donker en breed jaagpad langs de Schelde, de weg voor mij alleen: het ging vooruit. Op zijn sokken haalde de vijftien jaar oude Alleweder 40 km/u, met pieken tot tegen de 50 aan. Wat ik wel merkte, is dat de nieuw opgelegde Schwalbe Marathon voorbanden een bromtoon genereren. Veel is het niet, maar het is een ander geluid dan voordien.
Ruig: af en toe wordt de fiets bij windstoten flink opzij geduwd, bijvoorbeeld als ik net voorbij een bosje kom. Gezellig: het is zo zacht dat ik in T-shirt en korte broek fiets en het verschil met de uren ervoor, geïsoleerd in een blikken doos, is groot. Op de fiets of in een (min of meer) open velomobiel ben je één met de omgeving: je beleeft wat er rond je gebeurt, je ruikt de lucht, je hoort de natuur, ...

Wat ook opvalt is dat het comfort sterk verbeterd is ten opzichte van de week met de Perfect Moirees (35-406): de fiets rijdt stiller en zachter; de voorkant raakt de grond niet meer (zo snel) en op het vlak van wegligging voel ik geen verschil.

Dichterbij huis werd ik weer geconfronteerd met een typische situatie.

OK, misschien was het maar voor even en OK, misschien had hij niet gezien dat dit niet de parkeerstrook was, maar toch: elke fietser moest alweer van het fietspad af. Op de rijweg rijden de auto's 70 km/u en meer...

geen geduld

km 4000

Vorig weekend, tijdens de Grote Onderhoudswerken aan eFAW, werden de tot op de draad versleten Big Apples - maat 47-406 - vervangen door zo goed als nieuwe Perfect Moirees in de maat 35-406.

Leuke bandjes: zo goed als lekvrij (ik had nog nooit een lek met PM's), goede wegligging, lage rolweerstand, ...

MAAR: achteraan ligt een PM in de maat 47-406 om. Vooraan van 47 naar 35 mm betekent grosso modo (want ook de velgbreedte speelt hierin mee) een vermindering van diameter met 12 mm en dat betekent weer dat de fiets ter hoogte van de voorwielen een eind lager komt te staan.
Zoiets.

eFAW heeft een (te) grote neus, die lager hangt dan de voorkant van het koetswerk. Er schiet zo al niet veel aan over. De verlaging met 12 mm bij de voorwielen betekent dat de neus een heel eind dichter bij het asfalt komt. In de praktijk zat ik om de haverklap met de neus tegen de grond en dat kan niet goed zijn, voor niets.

Daarnaast merkte ik dat die dunne bandjes toch voor meer rijgeluiden en minder comfort zorgden. De snelheid kan wel iets hoger liggen, maar dat is moeilijk uit te maken omdat de omstandigheden net deze week veranderden. Het waait plots veel harder en het is ook nat geworden.Hieronder een poging om een beeld te geven van hoe laag de neus staat met 35 mm banden.

Omdat de foto niet zo duidelijk is: het laagste punt van de neus zit ongeveer 7 cm boven de grond.

Exit PM 35-406 dus. Eigenlijk, omdat ik er tevreden van ben, wilde ik ze door een bredere versie van hetzelfde type vervangen, maar Fietser.be had ze niet en kan ze ook niet leveren. Daarbij zei ik het al: geen geduld. En om bandjes te laten opsturen terwijl er alternatieven voorhanden zijn, dat vind ik al te gek.

Dus verkocht Fietser me een setje amper gebruikte tweedehandse Schwalbe Marathon bandjes, ook weer in de maat 47-406.Die legde ik vandaag op de voorvelgen. Dat ging makkelijker dan met de PM's: Marathons leg ik met de hand op. De druk is op dit moment 4 bar. Het effect was meteen duidelijk op de neushoogte. Dat is duidelijk op de onderstaande foto.

Het laagste punt steeg van 7 tot bijna 11 cm ! Geen wonder dat verkeersdrempels, greppels en andere hindernissen minder een probleem vormen.

Tijdens een korte rit vanmorgen merkte ik meteen het verschil: veel minder rijgeluiden, meer comfort en de neus staat duidelijk heel wat hoger !

Qua grip zou dit in de winter toch ook een verschil moeten maken, want de Marathons tonen toch heel wat meer profiel. Hopelijk zijn ze even lekvrij.