Het hoofdstuk Bretagne was afgesloten. De tweede week zou ik al een heel eind noordelijker verblijven. De bestemming lag ergens tussen de baai van de Somme en Abbeville. Deze keer was het doel vooraf wel precies bepaald: ik pikte er een camping uit in het binnenland.
Maar ook nu zou de trip niet in één keer gebeuren. Onderweg valt vaak wat te zien en 'vakantie' en 'haast' gaan niet samen. Voor dag 1 was er geen vast plan, enkel min of meer een reisroute. Ik zou wel zien waar die me zou brengen. Proviand werd onderweg ingeslagen zodat ik me 's avonds geen zorgen hoefde te maken hierover.
Die eerste dag eindigde in Ceaucé, een onooglijk dorp ergens tussen de beboste heuvels op de grens tussen Bretagne en Normandië. Verrassing onderweg: ik bleek een eind van de Vélofrancette te volgen, maar dan wel met de auto. Fietsers zag ik niet, maar het lijkt wel een heel mooie route. Ooit eens...
Ceaucé dus: een 'camping municipal' met welgeteld 8 staanplaatsen. 's Avonds kwam iemand langs om het verblijf te registreren en de centen (11 euro als ik het me goed herinner) te ontvangen. In een dorp waar de tijd stil bleef staan, kon betalen enkel contant.
Daar viel verder niets te beleven, maar een rustige avond met wat lezen is ook niet mis. Voor wie houdt van kleinschalige en rustige kampeerplekken: dit is een verborgen parel. De camping lijkt me ook ideaal voor wie op fietsvakantie is: klein en prima onderhouden.
De dag erop had ik alle tijd: de bestemming lag op iets meer dan 300 km. Camping Le Clos Cacheleux in Miannay ligt in een kasteeldomein. De staanplaatsen zijn navenant: 200 à 250 m² per plaats. En omdat het nog juni was en midden in de week, was ik alweer ongeveer de enige gast.
 |
| 'Mijn' plekje op de grote camping |
 |
| Bonjour camping |
Ook hier zou de camper een week niet van zijn plek komen. In de ene richting ligt Abbeville en het hinterland van de bekende baai van de Somme; de andere kant uit gaat het naar het pittoreske Saint-Valéry-sur-Somme en de Opaalkust met de imposante kliffen.
Het binnenland bleek verrassend mooi en ideaal fietsterrein. Je moet soms wat zoeken om mooie routes te vinden, maar ik leerde enkele jaren geleden de app 'Cirkwi' kennen voor Frankrijk. Daar vind je voor het hele land wandelingen, fietstochten, bezienswaardigheden...
 |
| Bossen en velden, asfalt en veldwegen |
Bovenstaande beelden zijn van tijdens een rondje in het binnenland.
 | |
| Abbeville: aan de fietspaden is hier toch nog wat werk... (de linkerhelft is fietspad) |
De volgende trip ging naar de kust. Vanaf de camping was het even rijden tot aan het kanaal tussen Abbeville en Saint-Valéry-sur-Somme: een kaarsrechte route naar de kust met een perfect geasfalteerd jaagpad.
Daar kwam ik geregeld andere fietsers tegen. Aan de kust ben je meteen in een heel andere wereld.
Voor ons, die zandstranden en duinen gewoon zijn, is dit toch wel wat anders. Net zoals ik vorig jaar aan de Normandische kust geleerd had, is het niet evident om de kustlijn te volgen. Noch te voet, noch met de fiets. Door erosie en het bijhorende instortingsgevaar zijn veel van de vroegere paden boven de kliffen afgesloten. Op sommige plaatsen kan je dicht langs de rand, op andere dan weer niet. Beneden, op het strand, is het ook niet evident. Dat is omwille van instortingsgevaar vaak afgesloten.
Vertrekken vanuit een (tijdelijk) vaste standplaats betekent wel dat er noodgedwongen in lussen gefietst en gewandeld wordt. Maar er valt veel te bekijken voor wie van rust en ruimte houdt. En er is echt meer dan enkel die spectaculaire kustlijn.
Conclusie: de omgeving van de baai van de Somme is aangenaam fietsgebied. In de baai is het fietsnetwerk mooi uitgewerkt. Daarbuiten, in het achterland, zijn heel veel rustige wegen te vinden in een glooiend landschap.
Waar ik dit jaar naartoe zal trekken, is nog niet bepaald. Dat is ook een voordeel van kamperen en mobiel zijn: ik kan wel een streek uitkiezen, maar als het weer daar niet meevalt, gaat verkassen wel vlot. En het spreekt voor zich dat de fiets weer meegaat.
