evolutie

Ik bekeek nog even het beeld bovenaan de blog. Dat was mijn velomobiel in de staat zoals toen ik hem net gekocht had.

Ondertussen is er één en ander aan verbouwd; sommige zaken onderhuids, sommige zichtbaar. De meest ingrijpende wijzigingen zijn aan de buitenkant onmerkbaar (elektro-aandrijving), maar een aantal andere vallen wel degelijk op: het Flevobike velomobieldakje in het bijzonder. Let ook even op het Fibre Flare achterlicht en de Cyo T koplamp. De bult tussen de spiegels is een extra stroomlijn/afscherming voor de Cycle Analyst. Die laatste is wat mij betreft een must voor wie een elektromotor monteert !

Dus ging eFAW gisterenmorgen gewillig mee voor een fotoshoot onder een stralend zonnetje. Eén van de beelden zal binnenkort bovenaan de blog prijken.

Een andere evolutie: dinsdagavond maakte ik de versnellingsnaaf gedeeltelijk open en goot wat olie (Sturmey Archer Bicycle Oil) in de naaf, langs een opening bij de as. Gisteren merkte ik dat de olie resultaten had: het vogeltje was verdwenen. Toch moet de naaf volgende week binnen: een Nexus naaf is niet voorzien voor oliesmering, dus moet die degelijk nagezien en gesmeerd worden. Daar heb ik het nodige materiaal niet voor in huis.

Ondertussen is de nieuwe velg onderweg. Alles hangt nu af van hoe lang de besteltermijn voor de spaken wordt.

OBT

Ondertussen wereldberoemd: de Oliebollentocht editie 2011, met maar liefst 151 deelnemende velomobielen !

Het hadden er 152 kunnen zijn indien eFAW mee aan de start verschenen was, maar ik vind dat er goede redenen op te noemen zijn waarom dat niet zo was. Primo: de versnellingsnaaf is gesneuveld. Zeg nu zelf: fietsen zonder achterwiel en zonder aandrijving, dat lukt echt niet. En dan moest ik ook nog werken. Dat valt op te lossen met vakantiedagen, maar die nam ik niet om de derde reden: 600 km rijden om een tocht van 50 km mee te fietsen vond ik toch van het goede teveel. Met de fiets acht ik het onhaalbaar - zoveel verlofdagen heb ik nu ook niet - en over 600 km dieselolie verstoken om een dagje heen en weer te rijden, da's erover.

Dus ging de OBT zonder mij door. Ik heb het in gedachten bijgewoond en nadien druk de blogs en andere verslagen gelezen. Zeker: ik heb er spijt van dat ik er niet bij was, maar dat wist ik vooraf. En even zeker: indien ik denk aan de liters dieselolie die ik NIET verbrand heb, is die spijt niet echt intens.

De beelden zijn wel schitterend, met al die felgekleurde en dikwijls origineel gedecoreerde stroomlijnen. Voor mij is de allermooiste wel de houten Quest van Nico Van Baar (zelfbouw). Houtbewerking, botenbouwtechniek en fietstechniek gecombineerd: prachtig!

pieperdepiep

Kilometerstand: 4 555

Sinds een week merk ik dat iets achter me piept. Dat piepen is afhankelijk van de snelheid en de trapfrequentie en treedt enkel op indien de trappers ronddraaien.

In het kerstweekend maakte ik de achterdemper los van de achterbrug om die te laten zakken, haalde de bout (die loszat) uit de kettingrol, vette die bout in en zette de boel vast. Dat was de eenvoudigste ingreep en een mogelijke oorzaak, want de bout - die als as dienst doet - was helemaal drooggelopen.

Op dat moment merkte ik aan de onderkant van de achterdemper een hoop smurrie; een grijs mengsel van vet, olie en modder. De veerpoot is dus lek. Ook dat moet nagezien worden, maar aangezien een demper niets te maken heeft met wel of niet trappen, kan die niet de bron van het irritante gepiep zijn.

Ik begin te vrezen dat de amper ingereden Nexus 7 moeite heeft met het vermogen van een getrainde fietser + elektromotor... Dat wordt de naaf openschroeven en (laten ?) smeren. Andere oorzaken kan ik niet bedenken.

Een ander wiel heb ik niet zomaar liggen om even te wisselen: de oude Nexus 8 is uit de velg gehaald en helemaal opengemaakt; voor de NuVinci is een nieuwe velg besteld.

Gisteren leek het dan of ik gedurende de hele rit naar huis het gezelschap had van een merel of een lijster achteraan op (of in) eFAW. Zo kon het niet verder. Ik haalde uiteen wat ik kon, smeerde wat ik kon, maar dat bood geen soelaas. De vogel weigerde me te verlaten.

Omdat het inwendige van een Nexave met specifieke smeermiddelen moet behandeld worden, gaat de naaf volgende week naar de fietsenmaker (de zaak is deze week gesloten). Ik wist dat een Nexave 7 geen denderende naaf is - de dichtingen zijn ondermaats, waardoor in regen de smering weggespoeld wordt -, maar 2.500 km is toch wel erg weinig ! Zo verder rijden kan enkel meer schade veroorzaken, dus ben ik veroordeeld tot de auto voor de woonwerkverplaatsing. Bah.

wieltje maken

Het laatste wiel dat ik maakte, was er eentje voor de Gforce trike. Nu is eFAW aan de beurt.

Even recapituleren: nu zit een wiel met Nexus 7 naaf in eFAW. Dat is een naaf met een laag rendement en een te beperkt bereik. Ondertussen ligt een NuVinci N360 te wachten om ingebouwd te worden. De moeilijkheid is dat deze gemaakt is om in te bouwen in een 32-spaaks velg en zeker bij 20" is dat niet evident om te vinden.

Omdat onze Vlaamse fietspaden niet te vergelijken zijn met wat je gemiddeld in Nederland vindt, moet ik het comfort voorop stellen. Een brede achterband is dus het doel: 50 mm of meer.

Om de zaak nog wat ingewikkelder te maken, wil ik een velg met een binnenbreedte van ongeveer 25 mm. Op de blog van Wimschermer staat bij de uitrolproeven duidelijk te lezen dat een brede velg betere resultaten biedt met een vette band: "Het voordeel van brede velgen, ik bewees dat eerder, is pas vanaf 40 mm brede banden 10% of meer."

Daarenboven is mijn ervaren met wielen maken eerder beperkt. Een wiel spaken lukt wel, maar de weg vinden in het aanbod nodige onderdelen daarentegen...

Neem nu een "simpel" onderdeel als een velg. Enkel of niet gebust ? Zoiets dus.

Of misschien een dubbelkamervelg, maar dan niet gebust.

Je zou denken: dat is sterker. Wellicht wel, maar volgens de onvolprezen Sheldon Brown moet je de sterkte halen uit het spaken en niet uit de velg. Een stijvere velg betekent minder comfort... Anderzijds is dit de enige brede 20" velg die ik vond ! Veel keuze is er dus niet.

De meeste ligfietsfabrikanten kunnen wel een velg bezorgen, maar dan steeds in de standaardbreedte en meestal enkel in 36-spaaks uitvoering. Ymte (van Velomobiel.nl) verwees me door naar een Duitse site, waar ik de bovenstaande velg dan maar bestelde.

Een keer de velg hier geraakt is, volgt het berekenen van de spaaklengte en het bestellen van de nodige spaken (welke ? Ook hier is het aanbod heel erg ruim), nippels en nippelringen. Het kan dus nog even duren: de vorige keer moest ik een maand wachten op de spaken. Sneller kan ook natuurlijk, maar de prijs wordt dan weer hoger.

Ondertussen startte achteraan de fiets iets te piepen en te knarsen. Ik vermoed de kettinggeleiderol voor de achterbrug. Die heeft bij mijn fiets eigenlijk geen functie, aangezien er geen derailleur op zit. Toch maar even smeren straks.

Star Wars

Zo benoemde iemand onlangs een vreemde toevoeging aan eFAW. Een lichtkromzwaard ? Zeker één of andere geheimzinnig onderdeel, overdag althans. 

Des avonds wordt de functie duidelijk, want dan brandt de lamp - de leds eigenlijk.

Het lichtkromzwaard wordt dan een rood knipperend baken dat met een zeker gezoem (het is tenslotte eFAW) langs de Schelde glijdt.

Eerst was er een in stilte voortrazende "Kuifjesmobiel", dan werd de stilte een typerend gegier, veroorzaakt door het planeetwielenstelsel van de Cyclonemotor. Nadien kwam er een dakje op, waardoor uit het blauwe ding geen hoofd meer stak. Toen kwam er een vuurtorenverlichting bij - de Busch und Muller Cyo T, heel functioneel - en tenslotte het lichtkromzwaard. Zeg nu nog eens dat eFAW moeilijk te zien is in het donker !

Met de kerstdagen is het een sfeervolle verschijning. Ik hoef geen kerstboom meer te zetten met knipperende lampjes: ik zet eFAW in de woonkamer !

winterbeelden

Nat is het. Dat leidt tot typische beelden in drassig gebied.

De andere kant, anders bewerkt.

 En weer was het warm genoeg om in korte broek en T-shirt te fietsen !

niet ideaal

Gisteravond was er wat sneeuw gevallen. Niet veel, pakweg 1 cm, dus ik dacht "laat ik er toch maar met eFAW door rijden naar het werk".

In het begin viel dat nog mee, in de stadsrand. Dan moest ik een brug over de Schelde over en dat viel al wat minder mee. Op de weg, want het fietspad was niet geveegd en dus spekglad. In het bergaf (brugaf) rijden liet eFAW weten dat het leuk was: de fiets begon te kwispelstaarten. Vond ik minder leuk met auto's die me kruisten aan ongeveer 50 km/u.

Het jaagpad was lastig. Er waren enkele sporen van fietsers die me voor geweest waren en telkens besloot één van de wielen in zo'n spoor te volgen. Bijgevolg slingerde ik over de dijk aan maximum 25 km/u. Sneller ging echt niet. Op de koop toe merkte ik dat ik een foute kledingkeuze gemaakt had: de lange fietsbroek was veel te warm !
Ongelooflijk: temperatuur rond het vriespunt en de geprefereerde fietskleding is een korte fietsbroek en T-shirt, deze keer wel met een muts op het hoofd, want dat steekt toch buiten de koets. Weliswaar onder het dakje, maar toch buiten.

Het laatste stuk reed ik dan maar over de N60, in de hoop dat een gewestweg die twee steden verbindt (Gent en Oudenaarde) er beter bij zou liggen. In your dreams ! Zo lag het erbij

Fietspad ? Zoek het maar uit... Naast mij een tweevaksweg, waar vrachtwagens langsrazen aan 90 km/u. Dank u, Vlaams Gewest, goed gewerkt ! Het resultaat was dat de normale tijd van 45 minuten verdubbeld werd. Anderhalf uur reed ik erover ! Anderhalf uur om 23 km af te leggen...

Overdag had het gedooid, dus de terugweg, bij invallende duisternis, ging over meestal sneeuwvrije, maar kletsnatte asfaltpaden. Stilaan nam de zichtbaarheid af. Het vizier op het zeiltje werd opgeborgen, want dat dampte aan. Toch ging het zicht alsmaar achteruit en niet alleen omdat het donker werd. Het ruitje aan de binnenkant afvegen hielp wel wat, maar uiteindelijk was het makkelijkst om er onderdoor te kijken.

Een keer eFAW in de garage stond, was de reden duidelijk.

Het had weer gesneeuwd... Als het morgen weer zo is, neem ik toch maar de auto.