Mooie techniek

Vorige week ging ik nog eens bij Fietser.be langs: er moest een bestek opgemaakt worden voor recent opgelopen schade.

Terwijl ik daar was, kon ik een WAW in aanbouw bewonderen. De koper had enkele bijzondere wensen, die door Fietser ingelost konden worden.

Als versnellingssysteem werd gekozen voor een Rohloffnaaf. Ondertussen zie je mooi hoe in een WAW het achterwiel opgehangen is (en waardoor de bagagecapaciteit wat beperkt is).

Omdat de toekomstige eigenaar in het Luikse woont en het daar niet echt vlak te noemen is, werd het bereik verder uitgebreid door de bracketas te vervangen door een Schlumf speeddrive met 155 mm crancks.

En om helemaal zeker te zijn dat bij onverwachte zwakte de bestuurder toch op zijn bestemming zou raken, werd hier een Cyclone motor aan toegevoegd.

Al bij al een aandrijflijn die heel wat aan moet kunnen. De tol die ervoor moet betaald worden is het extra gewicht (naaf, motor en bijhorende accu), maar dat zal naar mijn inschatting niet opwegen tegen de voordelen.
Uiteraard hebben die opties hun weerslag op het prijskaartje. Reken maar op € 10.000 voor deze WAW, waarmee die in dezelfde prijsklasse terechtkomt als de eOrca.

Bezig blijven

Het onderwerp van het volgende project is de Birdy. Het sluit wel aan bij het thema "veiligheid en zichtbaarheid" dat met de aanstormende winter weer heel actueel is.

Het plan, dat al een tijdje aan het rijpen was, bestaat uit het maken van een voorwiel met naafdynamo, die zowel de koplamp als het achterlicht van stroom voorziet. Ondertussen is de knoop doorgehakt en zijn de volgende onderdelen in bestelling:

• Shutter Precision SV-8 naafdynamo voor 20" wielen, via Gambiet in Nederland Dit is een equivalent voor de SON Delux, maar voor de helft van de prijs (€ 95, verzending vanuit Taiwan inbegrepen). Besteld in grijze uitvoering (veel alternatieven waren er niet).

foto van de site van de producent

• Shutter Precision LS003 35 lux koplamp, via dezelfde bron (wel in het oranje besteld, kwestie van een kleuraccentje toe te voegen aan de fiets).

foto van de site van de producent

• Philips Lumiring achterlicht, via Rose (ondertussen geleverd)

Om het wiel te maken zal ik het bestaande wiel als donor gebruiken: de velg wordt hergebruikt, want die heeft nog maar zo'n 1500 km gebold. Ik zou ook niet weten waarom ik een reservevoorwiel zou houden. Zodra de dynamo geleverd is, kan ik voor de geschikte spaken zorgen. Met de ervaringen met het achterwiel (met NuVinci naaf) voor eFAW in het achterhoofd, zal ik waarschijnlijk standaard Sapim Strong spaken nemen, die zelf op de geschikte lengte brengen en draad rollen. Aangezien het wiel in eFAW nog geen krimp gegeven heeft, denk ik dat het systeem betrouwbaar genoeg is.

De koplamp is er eentje zonder schakelaar, dus ik zal nooit onverlicht rijden. Het wordt nog even bekijken, maar vermoedelijk zal de lamp, zoals Riese und Müller het zelf ook doet, op het linkervorkbeen gemonteerd worden. Het is ook mogelijk dat ik die op de stuurstang monteer, zodat de lichtbundel van hoger vertrekt, zoals op een "normale" fiets. Dat zou een betere belichting betekenen en meteen ook meer zichtbaarheid.

De naafdynamo zou, volgens de metingen die ik vond, eenzelfde kwaliteit moeten bieden als een Son. Ik koos echter voor de SP om twee redenen:

• veel lagere prijs (€ 95, thuis geleverd)
• leverbaar voor een 24-spaaks velg

Waar ik wel bijzondere aandacht aan zal moeten besteden, is aan de kabelloop voor het achterlicht. Die kabel moet namelijk door het frame geleid worden en hier en daar moet die bestand zijn tegen geregeld plooien; het gaat tenslotte om een vouwfiets. Op het Duitse Birdyforum is daar gelukkig voldoende inspiratie voor te vinden.

Ondertussen merkte ik een probleem bij de combinatie van het achterlicht en de Ortlieb Sport Packer Plus fietstassen: het achterlicht is te breed (maar niet breder dan andere achterlichten) of de bagagedrager te smal. Als de tassen eraan hangen, is er tussen beide te weinig plaats voor het achterlicht. Er moet dus een beugel verzonnen worden om het licht een eindje achteruit te plaatsen. Dat zal ook veiliger zijn: indien het achter de tassen uit komt, is het ook van de zijkanten zichtbaar.

Grootste voordeel: geen enkele batterij nodig. Voor een fiets die niet elke dag gebruikt wordt, betekent dit dat ik niet voor verrassingen kan komen te staan. Grootste nadeel: het kost weer centen...

NuVinci en kransjes

... en kettingspanners, aflopende kettingen, ...

Dit is een kort vervolg op de post van gisteren.

Probleem: de ketting loopt voortdurend van het kransje (tandwiel achteraan op de versnellingsnaaf), zelfs nadat er een nieuwe ketting op ligt.

Gisteren heb ik het 19T kransje vervangen door het originele 17T exemplaar. Het resultaat was onmiddellijk merkbaar: vanmorgen is de ketting er geen enkele keer afgelopen.

Conclusie: een NuVinci-naaf combineren met een kransje dat eigenlijk bedoeld is voor een derailleur is niet te doen op een fiets met achtervering. Ik moet dus een geschikt 19T exemplaar zoeken of een kleiner voorblad steken.

Het is trouwens opvallend hoe sterk het inveren van de achterbrug te voelen is in de trappers. De ketting moet daarbij behoorlijk wat klappen verwerken.

Aanslepend probleem

Al een hele poos worstel ik met een heel vervelend probleem met eFAW: de ketting loopt er achteraan voortdurend af. Voortdurend, zoals in: minstens één keer per woon-werkrit, maar soms ook twee, drie of meer keren.

De SRAM PC 971 was op, dus die is vorige week, na bijna 12000 km, vervangen. Er zat heel veel zijdelingse speling op en ik vermoedde dat dit ervoor zorgde dat de ketting bij oneffenheden in de weg behoorlijk kon slingeren en zo van het kransje liep. Nu ligt er (3x) een KMC X8 op.

Alleen: pech, want de ketting blijkt er nog steeds af te lopen. Wel minder, want vrijdag deed ik boodschappen en gedurende de hele rit had ik er geen probleem mee. Dat houdt wel in dat ik oplettend moet rijden en de trappers moet stilhouden als ik door een wat diepere put of over een korte hobbel rij.

Ik kan de kettingspanning nog wat verhogen door er nog één schakel extra uit te halen, maar eigenlijk vermoed ik dat de oorzaak te zoeken is in het kransje. Dat is er namelijk eentje uit een cassette, met een profiel om het schakelen te vergemakkelijken. Teveel spanning lijkt me ook niet zo denderend, want de weerstand zal dan waarschijnlijk ook verhogen. 
Vandaag ging dus het achterwiel eruit en legde ik het originele 17T kransje er weer op. Dat betekent dat het kortste verzet weer te lang zal zijn, maar indien de ketting blijft liggen gedurende de komende dagen, heb ik eindelijk een oplossing.

Een kettingspanner achteraan zou ook kunnen helpen, maar dat is de technische en ingewikkelde oplossing. Daar begin ik maar aan indien de rest niet werkt.

Andere mogelijk oorzaken die ik bedacht:

• versleten veerpoot (te weinig demping)
• de hogere massa van de NuVinci
• een combinatie van alle voorgaande

De 8-speed ketting heeft nog een ander gevolg: ze is net iets breder dan een 9-speed, waardoor er vooraan af en toe contact is tussen die ketting en degene die van de motor komt. Er zullen dus iets bredere bladbouten op moeten komen met extra ringen ertussen.

Na een jaar was ook de batterijhouder voor de BuM Cyo stuk. Dit is echt een goedkoop stuk plastic, waarin 6 AA cellen een plekje vinden.

Eén van de veren was gebroken en de +-aansluiting had ook zijn beste tijd gehad. Slechte contacten voor de verlichting, dat wil ik niet en voor € 1,10 kun je niet sukkelen, dus haalde ik een nieuwe houder, waar ik vandaag de aansluiting op soldeerde.

Met de 6 AA cellen (NiMh, 2000 mAh, genre Eneloop) haal ik net de hele week voor ze opnieuw geladen moeten worden. De zes cellen halen 7,2 V en dat is precies de spanning die BuM adviseert voor de lamp.

Te laat

... op het werk. Donderdagochtend.

De reden ? Veel te mooi onderweg: een beetje fris, want onbewolkt, maar man, wat een mooi gekleurde hemel !

Dan stop ik en probeer ik dat beeld vast te leggen. Dat vraagt tijd en dus kom ik te laat, maar het was te mooi om te laten.

Met de DSLR zou het nog heel wat mooier zijn, maar die sleep ik echt niet elke dag mee naar het werk.

Wegversperring

Donderdagnamiddag ben ik, zoals elke donderdag, op weg van het werk naar huis. Langs de gewone route, onder een stralende novemberzon en een strakblauwe hemel fiets ik langs de Scheldedijk, tot plots de route afgesloten blijkt...

Dit is een eindje dijk dat af en toe om geheimzinnige redenen afgesloten wordt. Aan de ene kant was niets te zien, aan de kant waar ik eruit had moeten komen, was het even anders.

Waarschijnlijk weer iets om niet moeilijk over te doen ?

Gezellig samen met Foxy (4): sprokkels

Onlangs was "de testdag", waarover jullie al uitvoerig verslag kregen. Ondertussen is het weer business as usual: elke dag met eFAW naar het werk.

Foxy is echt niet onopgemerkt gebleven: vele collega's spraken me al aan over "die supermooie fiets" waarmee ik toen aangekomen was. Het lijnenspel en de kleurstelling van de eWAW spreken blijkbaar aan: lang, laag en slank en in stemmig roodwit. Een WAW straalt snelheid uit en bezit blijkbaar over de juiste lijn om heel aantrekkelijk te zijn.

Iemand had zijn nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen, want toen ik wilde vertrekken, merkte ik dat het dakje niet helemaal op zijn plaats lag. Enerzijds te begrijpen, want de mens is nieuwsgierig van aard, maar anderzijds stoort het me. Hoe zou zo iemand reageren indien ik ongegeneerd de deur van zijn/haar auto zo opentrekken om eens goed rond te kijken ?

Op "hoe rijdt het" kan ik enkel met "ongelooflijk goed" antwoorden. Bij de onvermijdelijke vraag naar de kostprijs, volgt meestal een stilte op het antwoord, maar als je dan opmerkt dat dit een voertuig is voor wie dagelijks een behoorlijke afstand dient af te leggen (zeg vanaf 20 km) en dat de fietsvergoeding € 0,20 per kilometer bedraagt en je de investering op 2 à 3 jaar terugverdiend hebt, krijg je weer meer begrip.

Heel positief: hier op het werk wordt een velomobiel ondertussen aanvaard. Niet in die zin dat iedereen zegt "ik wil er ook een", maar wie ermee rijdt wordt niet als een gek bekeken (misschien wel als een excentriekeling).

Wat de reacties op de blog betreft: ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Het lijkt erop (maar ik kan het fout hebben, want ook ik ben subjectief) dat iedereen zijn eigen conclusies bevestigd ziet. In zekere zin is dat jammer, want het gaat dan meestal over "waarom ik geen WAW kies".
Bijvoorbeeld de dubbele joystickbesturing, zoals in een Flevobike Orca, vind ik schitterend en makkelijker dan de helmstok van de Allewederachtigen (Quest, Strada, Mango, A4/5/6/7/8), maar dat lijkt tussen de plooien te verdwijnen of heb ik er onvoldoende nadruk op gelegd ?

In elk geval zal ik, zoals ongeveer iedereen die uitkijkt voor een velomobiel, nog uitgebreid testen met andere modellen. De Orca staat zeker ook op de verlanglijst. Haast is er niet bij: eFAW draait hier nog maar anderhalf jaar mee. Daar kan dus minstens nog een jaartje bij.