Puinhoop

Zoals ik onlangs meldde, was een versterkingsplaatje aan de rechterwielkast van eFAW spontaan uiteengevallen. Een nieuw plaatje was besteld en op enkele dagen geleverd door Velomobiel.nl.

Gisteren, onder een stralende zon, legde ik eFAW op zijn kant, haalde het rechterwiel eraf en toen zou ik de popnagels waarmee dat plaatje vast zit uitboren. Dan zag ik dat in de wielkast een extra versterkingsplaat zat.

Die hoort er niet, voor zover ik weet, dus is deze Alleweder ergens in het verleden al hersteld. Dat was keurig gedaan, maar helaas was ook deze plaat onderaan in de hoek gescheurd.

Plaatje aan de buitenkant gescheurd, plaatje aan de binnenkant aan flarden. Dat zag er niet goed uit. Tijdens het uitboren werd duidelijk dat het stuk ertussen - de oorspronkelijke, vrij complexe aansluiting tussen de wielkast en de romp - averij opgelopen had.

Het werk zal dus meer inhouden dan enkel een nieuw plaatje ertegen zetten, want de oorspronkelijke constructie heeft op dat punt geen sterkte meer. Dit is iets dat je niet oplapt, maar grondig moet aanpakken, anders krijg je binnen de kortste keren weer problemen en dit is structureel een belangrijk punt, dat zwaar belast wordt door de ophanging.

Het binnenste plaatje, of wat ervan overblijft, is net uit eFAW gehaald. Dat ziet er zo uit:
 

eFAW zal deze week niet meer rijden...

Goed gereden

Mijn fietsweek begint op zaterdag. Dat wil zeggen: de eerste keer na zaterdagmorgen dat ik op (in) één van de fietsen stap, zet ik de teller op 0. Zo kan ik bijhouden hoeveel kilometers er wekelijks afgelegd worden.

De voorbije week is er weer flink gereden.

V.l.n.r.:

• Kobra: 209,13 km (Gentse Buitenband, 2x woonwerk en een boodschappentrip)
• Birdy: 7,98 km (boodschap)
• eFAW: 83,95 km (2x woonwerk)
• Trek: 40,48 km (boodschappen en Gent centrum)

Dit maakt een totaal van 341,54 km. Daarin zit een trip van 100 km (Gentse Buitenband). De rest is woonwerk- en boodschappenverkeer.

Nadat ik het gescheurde plaatje ontdekte in eFAW, heeft die stilgestaan om verdere schade te voorkomen. Dat en het warme weer maakten dat de Kobra deze keer het grootste deel van de kilometers aflegde.
Het onderdeel voor eFAW is onlangs in de bus gevallen (besteld bij Velomobiel.nl en prompt geleverd) en dit weekend maak ik werk van de vervanging.

Kilometers met de auto: 0,0

Alleen in de stad

Nou ja, alleen... dat niet natuurlijk. Gisterennamiddag, op het heetste moment, met minstens 35° C op de thermometer, besloot Jan dat het tijd was om even naar Gent centrum te bollen.

2 augustus, 15u in de namiddag: dit moet een topmoment zijn in het toeristische hart van de stad. Maar kijk: zelfs voor de toeristen bleek het te warm!

Gras- en Korenlei

De Graslei zou zwart moeten zien van het volk, maar nu was er ruim plaats om er met de fiets langs te rijden.

Ik maakte van de gelegenheid gebruik om even de mooi uitgewerkte dakstructuur van de veelbesproken Stadshal vast te leggen.

Op zo'n dagen is het wel aangenaam om hier in de schaduw te kunnen staan. Op de "green" ernaast was wel volk te vinden. Leuk, zo'n grasveldje naast de historische gebouwen.

Altijd wel iets met eFAW

Zondag, tijdens de Gentse Buitenband, kreeg ik die opmerking van een andere velomobielrijder: "elke week lees ik wel een bericht over een herstelwerk aan de Alleweder". En ja hoor: het is weer zover. Deze keer is het een structureel probleem.

Sinds enkele weken hoor ik vanuit het vooronder een gepiep opstijgen als het wegdek er niet vlak bij ligt. Controle van de ophanging links en rechts wees niet op een probleem daar. Dan haalde ik de neus eraf: misschien was het de neus zelf die bewoog of een deel van de constructie erin (de motor zit daar en een systeem om verlichting te monteren), maar dat bleek ook allemaal muurvast te zitten.

Gisteravond, toen ik de ketting van wat verse olie voorzag, keek ik na of er niet weer wat popnagels zouden ontbreken bij een wielkast. Op dat moment merkte ik het volgende.

Een versterkingsplaatje, dat de wielkast verbindt met de rest van de stroomlijn en ook fungeert als ophangpunt voor de rechter spoorstang, is helemaal gescheurd. Hoog tijd voor een iets ingrijpender tussenkomst dus, maar daarvoor moet ik eerst over het juiste stuk beschikken. Dit is een zwaar belast deel van de structuur, waardoor het ook logisch is dat hier scheuren optreden. Als ik er niets aan doe, is de kans groot dat de hele wielkast het begeeft, zoals ik het zie.

Onmiddellijk stuurde ik de foto naar Velomobiel.nl en gisterenmorgen kreeg ik al een antwoord op mijn vraag: het nodige stuk wordt asap per post verstuurd. Met wat geluk kan ik het defect nog voor het weekend herstellen.

de Gentse Buitenband

Een klassieker ondertussen: op 28 juli werd voor de 23ste keer de Gentse Buitenband georganiseerd. Daarbij zijn vier startplaatsen beschikbaar en je kunt kiezen tussen verschillende tochten, met afstanden variërend tussen 25 en 100 km.

Al even traditiegetrouw reed een delegatie van de Gentse Liggers mee en voor de allereerste keer deed ik dat ook. De voorbije jaren was ik met de Fietsersbond present om technische assistentie te verlenen, maar aangezien er meer en meer bedrijven en bedrijfjes ontstaan die dat professioneel doen en wat promotie kunnen gebruiken, was dat niet meer nodig. Zo kon ik van een tochtje genieten.

Met de Gentse Liggers wordt elke keer gekozen voor de meest traditionele tocht van 80 km, die de oorsprong is van de naam van de happening: die tocht gaat letterlijk helemaal om Gent heen.

We hadden afgesproken om 8u aan het startpunt in Wondelgem. Met 12 waren we, waaronder drie velomobielen: een Versatile, een Mango en een WAW. De rest was een allegaartje van ligfietstypes, waarbij Ronny's splinternieuwe Toxy Flite toch wel opviel. Hij is trouwens de fotograaf van wie ik de beelden mocht gebruiken.
Omdat de hele dag mooi weer en aangename temperaturen beloofd waren, had ik de Valenteyn Kobra van stal gehaald. Zolang er geen te korte bochten zijn, is het een schitterende fiets om mee te rijden, hoe oud die ook mag zijn.

De tocht was een mooie presentatie van hoe Vlaamse fietsroutes kunnen zijn: nieuwe, vlakke betonnen vrijliggende fietspaden (afgesloten door massieve betonblokken), 

pokdalige, verzakte betonplaten, grintwegen, slingerende veldwegen in asfalt, jaagpaden (met "ribbelstroken"!), ...

Op één "fietspad", onder de bomen en in erbarmelijke staat, raakte het voorwiel van de Kobra een scherpe putrand, met een snakebite tot gevolg.

Voordeel van enkelzijdige ophanging: makkelijk bij het herstellen van een lekke band.

De rest van de bende was zo vriendelijk om geduldig te wachten tot de binnenband vervangen was.

Paul, die achter me reed, had minder geluk: het voorwiel van zijn Fujin SL kon de schok blijkbaar niet aan, waardoor twee spaken braken en het wiel plots meer dan een centimeter slag maakte... Een tiental kilometers verder, toen de schade duidelijk werd, heeft hij moeten afhaken.

Schadeanalyse: 2 spaken door en velg geplooid

Weer moest gewacht worden bij het bepalen van de ernst van de schade.

Achteraf is het makkelijk natuurlijk: eigenlijk reden we te snel voor die ondergrond (zowat 35 km/u), maar toen we dat doorhadden, was het al te laat.

Een groep van twaalf, met een bonte verzameling ligfietsers en ligfietsen, dat is niet altijd even makkelijk. Op een stuk van de route (na het veer in Mendonk) hebben we met een vijftal onze fietsen de sporen gegeven en gingen we iedereen voorbij (35 à 40 km/u). De rest bleef achter... Vanaf het volgende controlepunt reden we weer samen.

Te onhouden: een Batavus Relax heeft zijn naam verdiend. Die is geen partij voor de Fuego's, Kobra's en Barons in het gezelschap als het op snelheid aankomt. 

Toxy Flite, Nazca Cruiser, Versatile, WAW, Batavus Relax en Mango

In een Versatile kun je makkelijk veel meenemen: een voetpomp, een Vredestein HPV, veel eten en drinken... Stefaan leek gelukkig dat hij van de HPV af was ("loopvlak is van een soort kauwgom gemaakt"), toen de voorband van de Batavus het opgaf.
Een velomobiel blijft ook een aandachtstrekker, dat was bij elke pauze duidelijk.

Uiteindelijk stond er 100 km op de teller. Op het lek na heeft de Kobra zich goed gehouden. Niet slecht voor een bijna 20 jaar oude raceligger! Dit smaakt naar meer.

Fietsen bij warm weer (2)

Donderdagmorgen, zo rond 5u, werd ik gewekt door de regen die op de ramen roffelde. Het stevige achtergrondgeruis maakte duidelijk dat dit een flinke plensbui was. Snel gingen de zolderramen dicht (die stonden open om voor afkoeling in huis te zorgen) en meteen dacht ik "dat wordt straks niet met de Kobra naar het werk fietsen".

eFAW staat al een poosje in zomeroutfit te wachten: het zeiltje ligt achter het zitje, zodat het er snel op kan bij een plotse bui, maar het dakje blijft erop. Dat zorgt er namelijk voor dat ikzelf grotendeels in de schaduw kan zitten.

Door de ruime instapopening en het weghalen van het zeil ontstaat er een heel ruime opening, waarlangs de warme lucht snel afgevoerd kan worden. Welke andere velomobiel biedt dit voordeel?

Het dakje belemmert het zicht alvast niet.

Dit is onder de gegeven omstandigheden (heet, ongeveer 30° C, en kans op plensbuien) de best mogelijke oplossing.

Eerder was ik geneigd om ook het dakje weg te laten, maar dat doet helemaal niets aan de ventilatie en amper iets aan mijn uitzicht. Omdat het ook nog eens voor schaduw zorgt, kan het maar beter op eFAW blijven. Bedankt, André Vrielink, voor de tip!

Zweten blijf je natuurlijk doen, daarvoor hoef je zelfs niet te bewegen.  Het is wel aangenaam fietsen zo: in de schaduw, met een zachte, verkoelende luchtstroom en met de ellebogen buitenboord.

Zitje in eFAW

Op verzoek wat beelden van het zitje in eFAW, met ICE spanzitting over een vermoedelijk zelfgemaakt frame, overtrokken met glasvezel/polyester. Het geheel is relatief eenvoudig van concept, maar heel behoorlijk wat de ventilatie betreft. Ook op het vlak van ondersteuning heb ik niet te klagen. Een extra welving aan de onderrug zou nog beter zijn, maar dat is dan ook het enige.

Dit zitje was al gemonteerd toen ik eFAW in huis haalde, dus meer informatie heb ik er niet over.

Aan de rugzijde zijn heel wat spanriemen beschikbaar, zodat de spanning op diverse plaatsen goed in te stellen valt.

Het geheel is gemonteerd op aluminium U-profielen, die netjes binnen andere profielen vallen. Die laatste zijn met popnagels op de dubbele bodem vastgezet. In alle profielen zijn op verschillende plaatsen gaten geboord, waardoor het zitje in de lengte verstelbaar is. Omdat van de profielen op het zitje enkel de voorste gaten gebruikt worden, is het geheel meteen kantelbaar. Door het hele systeem is heel wat ruimte op de bodem beschikbaar.

Let op de tapijten op de bodem: tegenwoordig kun je bij elke VM-fabrikant Ventisit-bodemmatten bestellen. Deze houden vocht wel wat langer vast, maar tegen het rammelen van voorwerpen op de bodem werken ze even goed!