Nodeloze inspectie

Woensdagavond 21u: lekker warm, pakweg 25° C, een blauwe hemel, droog en helder. Prima weertje voor een buitenactiviteit.

De E-Orca wordt de tuin in gerold en op zijn rug gelegd: controle van het inwendige, in casu de primaire ketting, die van het voorste kettingblad naar de Rohloffnaaf loopt. De ketting heeft er inmiddels 20.000 km op zitten, zonder enig nazicht. Ik was benieuwd hoe die eraan toe zou zijn.

Gestrande walvis met bewaker (let op de kleuren)

Bij een Orca is het wel even werken om bij de ketting te kunnen. Die is namelijk helemaal afgeschermd. Van binnenuit kun je er onmogelijk bij, want de afscherming maakt deel uit van de onderkant van de romp. Daarom moet de Orca op zijn rug: op de bodem zitten aluminium platen die de tunnel afsluiten. Om die te verwijderen, moet je honderden (nou, ja, toch heel wat) torx-boutjes losdraaien. Een snoerloze schroevendraaier, met de juist bits (T30) is dan welkom.

Na tien minuten schroefjes weghalen, is het inwendige zichtbaar. Om zeker te zijn dat de ketting heel goed beschermd is, loopt die in die gesloten tunnel nog eens in kettingbuizen. Indien het om overbrengingsverliezen gaat, kunnen die beter weggelaten worden, maar om de boel netjes te houden, zal het wel een prima oplossing zijn. Waarschijnlijk zorgen die buizen er ook voor dat er geen contactgeluiden zijn van een ketting die tegen de aluminium plaat botst.
Ik heb in mijn hoofd als data: 1W verlies per meter kettingbuis...

Het is al snel duidelijk: dit was een nodeloze operatie. De ketting is kraaknet en nog steeds prima gesmeerd. Ook de slijtage valt nog ruim binnen de tolerantiegrenzen: geen 75%. Het systeem van Flevobike werkt dus prima. Geen werk aan!
Het moet ook gezegd: Flevobike houdt niet van compromissen. De gebruikte ketting is een KMC X1: de top in single speed kettingen. Niet goedkoop, maar als je merkt hoe lang deze meegaat...

De ketting in prima conditie

Wat anders niet zichtbaar is

Bij een volgende gelegenheid gaat de kettingkast annex achterbrug open, zodat de secundaire ketting ook gecontroleerd kan worden. Hier verwacht ik meer slijtage, want die ketting krijgt het gecumuleerde vermogen van de velonaut en de ondersteuning te verwerken.
Ook het eindje ketting tussen de motorunit en de Rohloffnaaf wil ik nazien. Daar is het vermoeden dat het meteen vervangen zal worden, want dit is een heel kort eindje en het is behoorlijk lawaaierig geworden ondertussen.
Misschien kan ik er beter een gewoonte van maken om dat eindje te vervangen telkens de naafolie ververst wordt, maar dat zou evengoed overdreven kunnen zijn.

PR

Vanmorgen om 6u30 toonde de thermometer 15° C. De verwachtingen waren prima: zonnig, met af en toe wat wolken, en droog. Een matige wind completeerde dit geheel. Dit werd een Seirandag; de Orca mocht een beurtje overslaan.

De rit naar het werk verliep routinematig: zwakke tegenwind - dat heb je in onze streken als je westwaarts rijdt nogal vaak -, droog en licht bewolkt. Het was een kwestie van het tempo erin houden, zodat ik tijdig zou aankomen.

Op de terugweg was de temperatuur toch wat hoger, zo'n 26° C, maar nu was die dekselse wind gedraaid naar het noordwesten. Zijwind dus. Verder was het nog altijd droog - zoals aangekondigd - en de zon zat ondertussen weer achter me. Met die temperatuur was het veel te warm om echt snel te rijden, maar er moest toch iets gebeuren!

Een mens wordt creatief op zo'n moment. De Oregon 450 was thuisgebleven (er zit een Sigma 12.12 STS computer op de Seiran), dus het stuur was licht. Handen los? Jawel!

De uitdaging was snel gevonden: hoe ver raak ik op de ligfiets met de handen los?
Het antwoord van vandaag: 1 hele kilometer. Dat doe je natuurlijk niet tussen het verkeer, niet aan kruispunten en verkeerslichten, maar op een jaagpad waar bijna geen fietsers te zien zijn. Zelfs de ribbelstroken brachten de fiets niet van de wijs.

Zo: weer een PR om scherper te stellen. Hoeveel kilometers kan ik afleggen zonder de handen aan het stuur? Misschien heb ik op dit moment wel een Belgisch record vast, of een Europees, of...
Een eerste record, officieus of officieel, is altijd makkelijk.

Nog eentje erbij

Neen, niet bij mij: ik heb voldoende fietsen (hoewel: n+1...). Wel is vanaf nu in Gent een E-Orca extra te bespeuren. Na héél lang wachten en veel uitstel van de levering, kan Ronny eindelijk ook genieten van zijn velomobiel.

De stralende eigenaar van een nagelnieuwe E-Orca

Ronny had me gevraagd om de levering van zijn Orca en de maidentrip vast te leggen voor later. Nu hij de beelden zelf al gepubliceerd heeft, is er niets dat mij verhindert om er ook wat te tonen.

Vooraleer Ronny eigenaar wordt, test Brecht de nieuwe even uit.

Goedgekeurd voor de dienst: "geen werk aan" dixit Brecht

Plechtige overhandiging van de sleutels

Visserij, Gent: we vertrekken voor de maidentrip

Ronny's favoriete route: langs de Schelde (hier in Gentbrugge)

E-Orca's nr 36 en 71 gezellig samen

Het Gentse is ondertussen uitgegroeid tot wellicht de regio met de grootste concentratie Flevobike Orca's:

• een witte E-Orca - de mijne
• de nieuwe gele E-Orca van Ronny
• de groene E-Orca van Paul, in Laarne (bijna een randgemeente)
• nog een gele Orca ten noorden van Gent (Evergem?), waarvan de eigenaar me onbekend is 

Is het de tol van het (relatieve) succes, organisatorische beperkingen of een combinatie van beide? Feit is dat Ronny zowat een jaar moest wachten. Je hebt wel wat voor je centen, maar je moet geduld oefenen.
Ik hoop dat Flevobike hier snel een oplossing voor vindt.

Dit is mee de reden waarom de vijfde Gentse Orca, die van Fietser.be, er niet meer is: de wachttijd was te lang voor de klant, waardoor Fietser besloot het demomodel te verkopen.

Gewoon genieten

Deze zomer gebeurden geen spectaculaire zaken op fietsvlak. Geen grote reizen, geen bijzondere zaken.

De vakantie is achter de rug en de dagelijkse woon-werk verplaatsingen zijn weer aangevat. In de zomer is dat zeker geen straf: zalig door een groene omgeving zoeven, terwijl heel weinig volk te zien is. De E-Orca doet het zoals een Zwitsers horloge: zonder enig defect, zorgeloos rijden. Kilometer na kilometer cruisen onder een zomerzonnetje.

Fietsen is een extra motivatie om naar het werk te gaan!

De oudste velonaut?

Toch voor zover ik weet: Fietser.be leverde onlangs een E-Orca (hun demomodel) aan een Brit: de man is ... 83 jaar.

Foto: Fietser.be

Je ziet: op velomobielrijden staat geen leeftijdsgrens.

Hier staat het bericht van Fietser erover.

Ik hoop dat ik ook nog met de velomobiel zal rijden op die leeftijd!

Mijlpaal

(of eigenlijk: kilometerpaal)

De E-Orca, aangekocht eind december 2013, heeft de grens van 20.000 km overschreden!

(beeld: wikimedia commons)

(Ik kan zelf geen foto maken, want er zit geen fietscomputer in de Orca. De kilometerstand wordt wekelijks bijgeteld.)
 
Dit had ik nooit verwacht. Niet die 20.000, maar dat dit bereikt werd op anderhalf jaar.

Op de initiële problemen met de ondersteuning na - die keurig opgelost werden door Flevobike - zijn er nooit ernstige defecten geweest.

Wie de blog volgt, weet dat ik last had van exploderende banden op tijd en stond. Ook dat is sinds mei achter de rug. Flevobike bezorgde me een nieuwe velg. Het bleek dat de linker velg net wat kleiner was dan het hoort, waardoor de band er makkelijk af kon lopen, met een ontploffende binnenband als gevolg. Probleem opgelost.

Voor de rest beperkt het onderhoud zich tot vervangen van versleten banden en een occasioneel lek. Tot nu is de olie in de Rohloffnaaf twee keer ververst. Dat is het zowat.

De Orca zelf deed het gedurende die 20.000 km prima. Er is geen dag geweest dat ik er niet mee kon rijden door een defect. De ketting is nog steeds de originele (en in goede staat) en ook aan de rest had ik geen werk. Nooit ben ik onderweg gestrand op zo'n manier dat ik niet verder kon. Enkel een lekke of ontplofte band kon voor wat oponthoud zorgen.

De Orca doet dus wat ik verwachtte: het is een erg betrouwbare en onderhoudsarme velomobiel met een voorspelbaar rijgedrag en een gemoedelijk karakter. Dat is precies wat ik zocht. Dat is ook de reden waarom er zoveel kilometers gemaakt worden: rijden met de Orca is zorgeloos fietsplezier.

Buitenband

Niet van Schwalbe, noch van Continental, Vredestein of een andere fabrikant. Neen: de Gentse Buitenband.

Dit evenement vond voor de 25ste keer plaats en de Gentse Liggers rijden wellicht al bijna even lang mee.

We hadden afgesproken om 9u op de startplaats in Wondelgem. Er zijn namelijk 4 startplaatsen, voor de gelegenheid uitgebreid met een vijfde in Gent centrum. Het is dan van belang om allemaal naar dezelfde plek te rijden.

Anne moet nog op het laatst de derailleur bijstellen

De tocht zelf is eigenlijk al jaren dezelfde, op wat kleine variaties na. Het gezelschap bestaat ook telkens uit dezelfde harde kern, aangevuld met wat andere liggers.

We vertrokken onder een mooi blauwe lucht, met een aangenaam zonnetje, maar stilaan trok de hemel dicht en rond 13u begon het te druppelen. Dat ging daarna langzaam over in echte regen. Omdat dit aangekondigd was, was het niet echt een verrassing.

Voor de rest laat ik de beelden spreken.

Veer van Terdonk. Onze geachte voorzitter in de ex-Ymte Quest special.

Eén van de korte eindjes onverhard. (jaagpad in Destelbergen)

Anne op de Seiran SL

Landelijke kronkelwegen en dus weinig kans om foto's te maken, want voor je het weet, beland je in een gracht bij alweer een bocht. Vandaar dat het aantal foto's nogal beperkt is.

Kilometers afgelegd: 97