Even wat bedenkingen, gebaseerd op wat ik her en der gesprokkeld heb, niet bedoeld om te stoken, maar gewoon om even na te denken over veiligheid.
Geregeld duiken berichten op over Quests die in ongevallen betrokken raakten. Dat kan eenzijdig zijn (geen andere weggebruiker bij betrokken) of een aanrijding. Dat er veel Quests in opduiken, is niet moeilijk: dit is wellicht de meest verkochte velomobiel op dit ogenblik.
De schade oogt dikwijls heel spectaculair. Strada's en Mango's worden volgens hetzelfde recept gebouwd, dus bij een aanrijding krijg je eenzelfde schadebeeld.
Ikzelf gebruik een A2 Alleweder. Aluminium dus en dat reageert anders bij onzachte aanrakingen. Het geeft mee en plooit, waar de polyester/glasvezel-huid van de voornoemde modellen versplintert. Foto's genoeg hiervan en er hoeft echt niet veel voor te gebeuren.
 |
| Ontmoeting met een paaltje (laatste ligfietstreffen Gentseliggers) |
Anders nog gaat het bij de producten van Flevobike (Versatile en Orca) en Fietser.be - de WAW. De huid van die laatste machine worden gemaakt in aramidevezels: taai en elastisch.
Onlangs wierp ik een blik in zo'n WAW. In de stroomlijn - die heel praktisch uit een centraal gedeelte en een afneembare voor- en achterkant bestaat - zit een kooiconstructie gelamineerd. Dat is al een eerste beveiliging bij ongevallen, net als bij een auto. De stroomlijn zelf is gemaakt van Kevlar (aramide), wat veel elastischer is dan glasvezel of carbon. Dat betekent dat een "touchdown" of een lichte aanrijding niet noodzakelijk tot zware schade, scheuren of barsten leidt: het materiaal is veerkrachtig. Is de aanrijding ernstiger, dan werken de neus en staart als kreukelzones, waarna de kooiconstructie de energie absorbeert. Omdat in de neus en staart geen buizen verwerkt zijn, doen die dienst als kreukelzone.
Een bijkomend voordeel van aramide is dat het materiaal ook erg slijtvast is.
Natuurlijk maakt het koetswerk maar een klein deel uit van wat een velomobiel veilig maakt/kan maken, maar het is wel een belangrijk aspect. Andere beschouwingen komen wel een andere keer aan bod.
De vraag is ook wat dit theoretische verschil in de praktijk betekent.
Materiaalkeuze zou dus ook wel een onderwerp kunnen zijn voor het
Velomobileseminar ? Allicht heeft ook velomobiel.nl een bewuste keuze gemaakt voor het materiaal, maar ik heb er geen idee van wat hiervoor de beslissende argumenten waren.
Nog een alternatief is het systeem dat Trisled toepast voor hun jongste product: de
Rotovelo. Hier wordt ABS gebruikt net als bij een kajak. Dat materiaal is, gebaseerd op mijn kajak-ervaringen, zo goed als onverwoestbaar. Het nadeel is dan weer dat de stroomlijn zwaarder is. De Rotovelo is ook niet echt een velomobiel, maar een trike met stroomlijn.
