Fibre Flare montage

Tja, dan wil je je zichtbaarheid verhogen en komt zo'n Fibre Flare licht in huis, maar daarmee is de kous niet af: het ding moet ook nog een plekje vinden op eFAW. Aangezien het licht ontworpen is voor bevestiging op een buizenframe, vormt dat wel een probleem.

Een probleem ? Neen ! Een uitdaging, waarvoor ongetwijfeld een oplossing te vinden is.

Men neme uit de eindeloze voorraad van je-weet-maar-nooit rommel een oude bar end.

Die wordt netjes afgezaagd, zodat er een symmetrisch geheel ontstaat.

Uit diezelfde voorraad haalde ik nog een eindje aluminiumbuis, waarmee twee beugels gemaakt werden om de constructie op de staart van eFAW te monteren. Met behulp van twee 40 mm lange boutjes en de nodige moeren, rondsels en aanpasstukken (onderdelen van oude V-brake remblokjes) kom je tot het volgende geheel.

Gemonteerd op eFAW geeft het dit.

Je ziet dat er in het midden van de beugel nog een extra stukje gemonteerd werd. Dit deed ik om de Fibre Flare grosso modo dezelfde boog te laten beschrijven als de beugel. Met het licht aan is dit het effect.

Ik moet het nog even testen, maar in knipperstand zal de zichtbaarheid waarschijnlijk nog veel beter zijn. 

Vanmiddag moet de Cycle Analyst weer uit elkaar, want die blijft steken op de setup-stand. Vervelend, maar het nieuwe frontje (de linkse knop geeft een vals contact) is onderweg vanuit Canada.

nieuw !

Toen ik vanmiddag thuis aankwam, stond net een man van een transportfirma aan de deur met een pakje voor mij. Dat pakje bevat de kern van een nieuw project met eFAW.

Zoals duidelijk te lezen valt: een NuVinci N360 naaf. Zwaar (2,5 kg), groot, traploos, met een bereik van 360 % (tussen Nexus 8 en Alfine 11 in) en onderhoudsvrij.
"Zwaar" is natuurlijk relatief: 2,5 kg is het totaalgewicht, pakweg zoveel als een SRAM iMotion9. Zwaarder dan een Alfine11 of Rohloff, maar daar zou het gewicht wel eens zonder de olie kunnen opgegeven zijn. De naaf is naar keuze te combineren met een rollerbrake, velgremmen of een schijfrem. De nodige stukken zijn meegeleverd om aan te passen.

NuVinci levert wel ofwel tandwielen uit zacht staal ofwel genoeg voor de rest van mijn leven: er zitten maar liefst 3 tandwielen bij. Telkens 17 tanden. Of dat groot genoeg is, dat zal de praktijk wel uitwijzen. De eerstvolgende opdracht is dus een 20" velg vinden voor 32 spaken en pakweg 25 mm breed, zodat er een vette band op kan. De achterbrug is alleszins ruim genoeg hiervoor ! Ik ben benieuwd of er een velg te vinden is die aan de wensen voldoet !


Dus reed ik vanmiddag maar even tot bij mijn fietshandelaar, Plum, om te kijken wat ze me kunnen leveren. Niets dus: Joris, de technieker, zal uitpluizen wat hij kan bezorgen. Ondertussen haalde ik een nieuwe binnenband, want gisteren had ik voor het eerst met eFAW en na ruim 4.000 km een lekke band: een stukje glas had zich een weg gebaand tot door de breakerlaag en tot aan de binnenband. Gelukkig laten Schwalbe Marathons zich heel makkelijk van de velg halen en weer opleggen. Met de Vredestein Perfect Moirees viel dat minder mee ! Anderzijds: zou het toeval zijn dat met de Marathons binnen de week een lek optreedt ?


Toen ik afgelopen dinsdag door de stromende regen naar de wekelijkse badmintontraining reed, werd ik er ter plaatse door vrienden op gewezen dat mijn fiets achteraan bijna niet zichtbaar is. Gek: er zit een Axa licht op met maar liefst 5 leds en het zit ook nog hoger dan op een gewone fiets. Nu ja, de omstandigheden waren ook ver van ideaal. Zelf had ik het ook moeilijk om nog wat te zien. 

De voorkant daarentegen kan rustig tegen een vuurtoren op, met maar liefst 4 lampen (die ik niet allemaal gebruik) ! Dus keek ik bij de fietshandel ook maar naar een oplossing hiervoor. Die kwam in de volgende vorm:

Let op het prijsetiketje ! Wie interesse heeft: de Fibre Flare kost bij Plum nu maar € 18 in plaats van € 27,95.


Alle onderdelen werden uit de verpakking gehaald.

Aan elk uiteinde moet er een batterij in, onder het siliconen omhulsel en de "ladderstrips" dienen om het licht op een fietsframe vast te zetten. Het alternatief is het met een klem (op de foto niet te zien, want aan de achterkant) op de kleding of rugzak te bevestigen. Geen van beide oplossingen werkt natuurlijk op een velomobiel. Dat wordt weer knutselen.


Het leuke is dat de naam Fibre Flare niet toevallig gekozen is: de staaf is flexibel en makkelijk 45° te buigen. Als ik een bevestiging kan verzinnen, zet ik dit boven het bestaande licht, gebogen over de staart van eFAW. In knipperstand zal dit zeker opvallen !

regenrijden

Eindelijk: na  maanden quasi zonder een spatje regen is het weer omgeslagen. Sinds vorige week zijn de herfststormen in het land en gisteravond had ik het genoegen door een fikse bui een rit te maken. Daarbij moest ik aan de andere kant van Gent zijn, een afstand van ruim 9 km enkel.

Conclusie 1: het velomobieldakje houdt me zo goed als droog. Dat wil zeggen dat enkel wat opspattend water nog tot bij mij raakt. Doel bereikt wat dit betreft. Ook handig is dat het dakje de binnenkant mooi droog houdt als ik de fiets buiten moet laten staan in de regen. Het is ooit anders geweest !

Conclusie 2: bij hevige regen zie ik bijna niets meer. Het ruitje hangt vol druppels, die het licht verstrooien en mijn zicht sterk beperken. Het was dan ook echt een fikse bui ! Ik was gestart met een extra vizier achter het ruitje, om tocht en onderdoor waaiend water tegen te houden, maar door twee lagen kunststof kijken blijkt zo goed als onmogelijk. Dat vizier werd dus na enkele kilometers weer opgeborgen. Bij hevige wind werkt het wel goed.

Conclusie 3: vrienden die me onderweg voorbijreden en die ik ter plaatse weer zag, vertelden me dat eFAW van achteraan bijna onzichtbaar was. Het fietsachterlicht dat erop gemonteerd is - zowat op dezelfde hoogte als bij een conventionele fiets - geeft onvoldoende licht, ondanks de aanwezigheid van 5 leds. Daar moet ik dus dringend wat aan doen ! De Fibre Flare blijft aantrekkelijk en voor de prijs (€ 28 ongeveer) moet ik het niet laten.

De voorkant, met de Cyo T Senso Plus (kan de naam nog langer ?), was dan weer erg zichtbaar.

Wat is het verschil: vooraan zit dus die Cyo, plus twee ledspots in de neus plus een knipperlichtje op de linkerspiegel. Elk daarvan is afzonderlijk in en uit te schakelen. Alles samen maakt de fiets frontaal wel erg zichtbaar.

Achteraan zit een Axa achterlicht op batterijen en dat is het. Het hele vlak achteraan is wel rood reflecterend, maar de achterband gooit alles continu vol meuk en dan verdwijnt alles onder een laag straatvuil. Het spatbordje dat ik toevoegde blijkt nog te klein te zijn, dus komt daar binnenkort een rubberflap als uitbreiding bij.

velomobielen doen rare dingen

met mensen...

Ik hoor op de radio "maandag wordt stormweer met zware buien verwacht" en kijk: ik kan al niet wachten tot dan !

Met een open fiets denk je dan "o, neen, dat wordt afzien", terwijl het in de Alleweder zo knus kan zijn bij slecht weer.

 Zeker: de zichtbaarheid vermindert en even zeker: het is meer opletten geblazen, want je bent in regen minder te zien, maar anderzijds is het door hevige wind fietsen een opwindende bezigheid, terwijl het regenwater op het dakje klettert en de Cyo een mooie lichtbundel voor me uit werpt. 

De wind huilt, de regen klettert, de aandrijving geeft een pulserend gezoem op het ritme van de trappers en de banden ruisen door het water op de weg: hoe mooi kan het worden ?

De grootste uitdaging is dat het ruitje van mijn velomobieldakje wat minder zicht toelaat als er druppels op staan. Voorzichtigheid is geboden dan, maar omdat de route grotendeels langs een quasi lege dijk gaat, is dat ook niet echt een probleem.

Foto's maken zit er op zo'n moment ook niet echt in; je moet het je gewoon proberen voor te stellen.

ruig en gezellig

Gisteren moest ik voor het werk naar Tienen: opleiding geven. Die verplaatsing doe ik met een bedrijfswagen, maar die moest 's avonds weer op het werk staan. Dus na enkele uren geduldig aanschuiven tussen Leuven en Ternat (waartussen de hele ring rond Brussel) - nu weet ik weer waarom ik niet graag met de auto rij -, kon ik de blikken doos zo rond 20 u omruilen voor eFAW.

Zoals op de radio aangekondigd was, wakkerde de wind aan in de loop van de dag en tegen dat ik in eFAW stapte, zal het zo'n windkracht 8 geweest zijn. Een voordeel was dat ik de hele rit de wind in de rug had.

Windkracht 8 op een donker en breed jaagpad langs de Schelde, de weg voor mij alleen: het ging vooruit. Op zijn sokken haalde de vijftien jaar oude Alleweder 40 km/u, met pieken tot tegen de 50 aan. Wat ik wel merkte, is dat de nieuw opgelegde Schwalbe Marathon voorbanden een bromtoon genereren. Veel is het niet, maar het is een ander geluid dan voordien.
Ruig: af en toe wordt de fiets bij windstoten flink opzij geduwd, bijvoorbeeld als ik net voorbij een bosje kom. Gezellig: het is zo zacht dat ik in T-shirt en korte broek fiets en het verschil met de uren ervoor, geïsoleerd in een blikken doos, is groot. Op de fiets of in een (min of meer) open velomobiel ben je één met de omgeving: je beleeft wat er rond je gebeurt, je ruikt de lucht, je hoort de natuur, ...

Wat ook opvalt is dat het comfort sterk verbeterd is ten opzichte van de week met de Perfect Moirees (35-406): de fiets rijdt stiller en zachter; de voorkant raakt de grond niet meer (zo snel) en op het vlak van wegligging voel ik geen verschil.

Dichterbij huis werd ik weer geconfronteerd met een typische situatie.

OK, misschien was het maar voor even en OK, misschien had hij niet gezien dat dit niet de parkeerstrook was, maar toch: elke fietser moest alweer van het fietspad af. Op de rijweg rijden de auto's 70 km/u en meer...

maandtotaal

Voor de statistieken:

de teller van eFAW staat nu op 4039 km. Dat maakt ongeveer 1000 km per maand.

Tel daar de kilometers van de bukker bij en ik kom aan 1178 kilometer voor november. Niet slecht, toch ?

Deze week zal het wat minder zijn, want eFAW is buiten gebruik voor het moment. Indien het werk het toelaat, rij ik morgen tot bij Fietser.be om de kogelkop te vervangen.

elektromotoren en ecologie

Hier en daar lees je op blogs opmerkingen in de stijl van "ik trap zelf wel; ik rij ecologischer".

Was het maar zo eenvoudig ! De discussie over het al of niet gebruiken van een elektromotor op de fiets, wat het ecologische aspect betreft dan, is niet zo simpe, maar wordt wel in alle hevigheid gevoerdl.

Denk al maar eens aan de warmte die je zelf produceert als je trapt. Ik meen me te herinneren dat we voor elke 200 W die we aan trapvermogen leveren, er 800 W aan warmte aangemaakt wordt (kan evengoed dat ik hier helemaal fout zit). Dat betekent een rendement van 20 % ! Voor elektromotoren wordt gesproken over een rendement van rond de 85 %, afhankelijk van het motorsysteem, het toerental en de temperatuur. Dat ligt dus al veel hoger dan die menselijke 20 %.

Zo zou je kunnen argumenteren dat een elektromotor ecologischer is dan zelf trappen. Met zijn allen aan de ebikes dan maar ? Nu, ook weer niet direct. Zelf trappen betekent dat je verplaatsing niet enkel energie levert om vooruit te raken, maar dat je ook aan je conditie werkt én dat je auto niet gebruikt wordt. Alhoewel dat laatste natuurlijk ook geldt voor een e-fiets.

Een volgend element is: waar komt je elektriciteit vandaan ? Stroom geleverd door een gas- of steenkoolgestookte of kerncentrale is niet echt milieuvriendelijk van oorsprong, maar indien een natuurlijke bron als wind, water of zon gebruikt werd, is het alweer een ander verhaal. En dan moet je ook nog rekening houden met de verliezen bij het elektriciteitstransport...

Zie je wel ! Trappen is beter.

Volgende bedenking: waar haal jij je energie ? Vleeseter of vegetariër ? Wat is het energierendement van het geconsumeerde voedsel ? Dat gaat dan weer niet enkel over hoeveel kilogram granen of andere voeding nodig zijn voor je biefstukje, maar ook over hoeveel energie gegaan is in het voedseltransport...

Wat dan weer in het nadeel van een elektromotor en bijhorende zaken (zoals een accu) speelt, is dat alles moet geproduceerd worden. Dat betekent ontginnen van grondstoffen, gebruik van materie en energie voor de productie en het transport. Dat dit energie kost, daaraan moet je niet twijfelen. Indien het nettoresultaat is dat de fiets veel meer gebruikt wordt, is het toch weer winst. In het geval van eFAW, met een Cyclonemotor die via de trapas aandrijft, kan die ook nog eens eenvoudig naar een volgende transportmiddel overgezet worden (in de veronderstelling dat de motor lang genoeg meegaat).

Je ziet het: dit is geen eenvoudig zwartwitverhaal. Er spelen zoveel factoren mee, dat je onmogelijk zomaar kunt stellen welke van beide systemen het beste is.

Voor eFAW zie ik het als volgt: een velomobiel weegt toch wel wat (pakweg 35 kg voor een Flevobike Alleweder) en dat voel je vooral bij het versnellen en in bergop. Dat zijn omstandigheden waarbij de elektromotor een flinke hulp betekent: het geleverde vermogen - trappen + motor - verdubbelt zowat en dat betekent dat het op snelheid komen heel wat minder vermoeiend is.

Ik heb ook niet elke dag evenveel energie en ook dan is de motor een aangenaam extraatje. Mocht die er niet zijn, dan zou ik op zo'n dagen eerder geneigd zijn om toch maar in de auto te stappen.

Puur sportief bekeken is een fiets zonder hulpmotor het zuiverste, maar op ecologisch vlak vind ik dat er toch veel te zeggen valt voor het toevoegen van een e-motor. Nu er binnen de EU stemmen opgaan om het vermogen niet meer beperkt te houden tot 250 W (de rest van de reglementering blijft wel gelijk), kan dat als aanmoediging om de auto niet te gebruiken alsmaar meer tellen !