Hybride herstelling

De rechterwielkast van eFAW is zwaar beschadigd door slijtage. Metaalvermoeidheid deed een cruciale verbinding bezwijken en dat op een erg lastig te herstellen plaats.

Samen met Ben en Brecht, van Fietser.be, bekeek ik hoe we dit op een degelijke manier konden oplossen. Uiteindelijk werd besloten niet met aluminium te werken op deze zwaar belaste plek (waar de spoorstang op de wielkast bevestigd is) maar met kunststoffen.

Gisteren heb ik dan de herstelling uitgevoerd.

Eerst werd de plek ontdaan van alle overtollige materiaal en werd de ondergrond opgeschuurd.

Omdat in die voorste hoek verschillende platen samenkomen, zette ik hier eerst een aluminium L-profiel over met enkele popnagels. Daarmee konden de platen op elkaar geklemd worden.
Nadien kwamen er vier laagjes carbon/epoxy in de gescheurde hoek.

Uiteindelijk werden er nog twee laagjes aramide/epoxy over gelegd. 

Op deze manier zou een uiterst sterke verbinding moeten ontstaan: de lagen vezels liggen in drie verschillende richtingen over elkaar. De rand die je onderaan in de weefsels ziet, is de bovenrand van het L-profiel.

Een keer dit uitgehard is, wordt aan de binnenkant nog een aluminium plaatje toegevoegd. Hiermee is eFAW geen puur aluminium Alleweder A2 meer, maar is die op constructievlak ook een hybride geworden.
Het blijft afwachten hoe de herstelling zich zal gedragen, maar Brecht heeft jaren geleden op eenzelfde manier zijn eigen Alleweder aangepakt.

assorti

Sommige velonauten hechten meer belang aan stijl dan anderen... Deze had zelfs een rugzak mee in dezelfde kleur als zijn nagelnieuwe WAW!

Let ook op het oog achteraan: dat dient om een slot door te steken.

Wieltjes maken

Vakantie (eindelijk) en ik ga nergens heen, dus is er tijd voor andere leuke dingen, zoals wielen maken.

1. In de garage lag nog een 19 x 406 Van Schothorst veld, afkomstig van het originele achterwiel van eFAW. Dat wiel was voorzien van een Nexus 8 naaf, die helemaal op was. Het wiel is uiteengehaald en de velg was nog in goede staat. Dan had ik nog een voorwiel liggen, waarvan de trommelremnaaf nog heel behoorlijk was, maar de velg zodanig gecorrodeerd dat de nippels erdoor getrokken werden. Op die manier kon ik van twee slechte wielen weer één goed maken en zo ligt er een reservevoorwiel voor eFAW klaar.

2. Enkele jaren geleden herstelde ik een voorwiel met naafdynamo voor de studentenfiets van dochterlief. Nu was het zover versleten dat het onmogelijk nog te richten was. Een wiel met naafdynamo kost algauw € 80 of meer, terwijl ik voor zo'n € 16 een dubbelkamervelg kon halen bij de fietshandelaar. Al de rest, op één spaaknippel na, kon gerecupereerd worden.

In beide gevallen kon ik op dezelfde manier te werk gaan: de oude en nieuwe velg werden op elkaar gelegd en met vier korte spanriemen aan elkaar vastgelegd. Eerst werden de spaken van de onderste flens losgemaakt en overgezet op de nieuwe velg en dan die van de bovenste. Zo kon het spaakpatroon zonder enige moeite overgenomen worden.

Nadien werd elk wiel in de wielrichter gezet om verder te regelen en de spaken op spanning te brengen. Dit is een ideaal, ontspannend klusje om onder een lekker zomerzonnetje uit te voeren!

Hoe zou het met eFAW gaan?

Ruim een week geleden meldde ik dat er een probleem was met de structuur van de FAW. De rechterwielkast heeft het opgegeven. Helemaal. Metaalvermoeidheid...

voorste hoek rechter wielkast

De binnenhoek vooraan is weg. Gewoon: weg. Daar is een gat van enkele vierkante centimeters. Een eind daarachter is het aluminium het ook aan het begeven. Daar is het gescheurd over een lengte van een vijftal centimeters.

De reden is wellicht dat dit een zwaar belast punt is, waar alle krachten van de spoorstang op overgezet worden. Aluminium is nu eenmaal niet veerkrachtig en op een gegeven ogenblik geeft het het gewoon op.

veel gaatjes en een grote scheur

Een eerste optie is de wielkast vervangen, maar dat impliceert dat eFAW zowat half uit elkaar moet. Dus koos Fietser (en ik) voor optie twee: de wielkast wordt met hedendaagse technieken hersteld. Er wordt aan de binnen- en buitenkant van de aluminiumplaat glasvezel en carbon op gelamineerd. Indien dat over een voldoende ruim oppervlak gebeurt, worden de krachten van de ophanging beter verdeeld. Het materiaal kan ook beter overweg met de trillingen en variërende belasting. Hierdoor zou eFAW, toch op die plaats, nog sterker moeten zijn dan origineel.

Kobra: fijnafstemming

Na de tips op de BBQ-tocht en de reactie van Mick op het vorige bericht hierover, heb ik de kettingloop van de Kobra nog wat bijgestuurd.

Tijdens het weekeinde maakte ik er dit van.

Nu werd ook een suggestie van Mick toegepast.

Theoretisch zou de weerstand iets moeten toenemen, maar even een blokje om rijden leerde me dat de fiets in elk geval veel stiller geworden is. Ook het slingeren van de ketting zou tot het verleden moeten behoren.

Zodra alles naar wens blijkt, worden de spanbandjes netjes afgeknipt. Nu laat ik het nog even zo, zodat nog aangespannen kan worden indien dat nodig blijkt.

Een eerste testrit van zo'n 15 km toonde alvast aan dat de fiets veel stiller rijdt. De ketting slingert ook niet meer. Opdracht volbracht dus.

BBQ-tocht (Gentse Liggers)

Traditiegetrouw wordt op 15 augustus de BBQ-tocht gereden, georganiseerd door de Oost- en West-Vlaamse afdeling van de Gentse Liggers.
Die tocht vertrekt telkens in Hamme, aan de fietshandel van Wouter Staljanssens.

We hadden met enkelen afgesproken in Laarne, om 8u, om dan samen naar Hamme te rijden. Dat betekende voor mij 7 km om op te warmen, van thuis tot aan het afspraakpunt, en daarna volgde zo'n 25 km tot aan het vertrekpunt.

De tocht zelf zou zowat 100 km lang worden. Deze heet niet voor niets de "BBQ-tocht": nadien sluiten we af met een gezellig etentje in Wouters tuin.

De route zelf verliep grotendeels langs het water - langs de Schelde en de Durme -, maar om ons alert te houden had onze gids ook enkele einden met stevige kasseien of over halfverharde wegen ingelast.

Typisch voor ons Vlaams fietsbeleid: af en toe vinden de lokale overheden het nodig om de doorgang zowat onmogelijk te maken.

Wie dergelijke hindernissen bedenkt, rijdt waarschijnlijk zelf niet met de fiets.

Antwerpen centrum (met als uitdaging de voetgangerstunnel - zie het filmpje hieronder) moet zowat het verste punt geweest zijn.

In de loop van de namiddag werd even halt gehouden voor het obligate terrasje.

Ik veronderstel dat we toen in Willebroek vertoefden, maar eigenlijk volgde ik gewoon onze gids, dus zeker ben ik er niet van.
Dat was wel de gelegenheid om even een groepsfoto te maken.

Hier zie je nog maar eens dat de variatie in ligfietsen enorm is: 20 x 26,  20 x 28, 20 x 20, 28 x 28 wielen, 2 of 3 wielen, wel of geen vering, ruim variërende wielbasis, ...
Zeer uitzonderlijk was ook dat er deze keer slechts één velomobiel (WAW003) meereed.

Medeligger Ronny maakte van de rit een mooie filmimpressie.



De Kobra deed het behoorlijk. Enkel, tegen het einde aan, had ik wat teveel kracht gezet bij het beklimmen van een brug, waardoor de trapboom plots schuin stond.

Tot slot wat cijfertjes:

• totaal afgelegde afstand bedroeg 172 km
• bij de aanloop en terugkeer bedroeg de kruissnelheid ongeveer 32 km/u
• tijdens de rit zelf was dit bij benadering 25 km/u

Niet voor velomobielen

Maar wel een leuke gadget voor vooral gewone fietsen: handgrepen met geïntegreerde knipperlichten. Leuk gevonden en het zou verschil kunnen maken. Het systeem bevat twee functies: enerzijds geven de grips (uiteinden) constant licht om de breedte van de fiets aan te geven en anderzijds zijn het knipperlichten, die je met een duimknop bedient. Lijkt heel simpel: even knopje indrukken en het knipperlicht werkt gedurende 15 seconden.

BlinkerGrips - Product details from Liebmer Trauschein on Vimeo.


(filmpje van de fabrikant)

Op de site, die ik snel even doornam, wordt gesproken over twee versies: een voor naafdynamo en een met batterijen. Vooral die eerste is interessant, want anders zit je weer met extra batterijen.

Tegelijk heeft dit concept hetzelfde nadeel als veel andere gadgets: weer iets dat stuk kan gaan.