N-x

Het moest er eens van komen: teveel fietsen!

De E-Orca hoort dat zeker niet bij. Die wordt bijna op elke werkdag gebruikt om naar het werk te fietsen. Na dik vier jaar blijft hij het prima doen. Ook de recentste aanwinsten - Thorax Tangens trike en Heinzmann PAN pedelec - worden geregeld gebruikt.

Bukfietsen

Wat 'bukkers' betreft, heb ik er drie in de stal:

• de oude Trek 7320 toerfiets
• Heinzmann pedelec
• Birdy Speed

De Birdy valt een beetje buiten het gewone, want die gebruik ik vooral in combinatie met treinverplaatsingen. Dat is al een poosje geleden, maar dat is het doel.

Sinds die pedelec in huis kwam, heeft de Trek amper gereden. Die is dus overbodig geworden en daarom gaat hij weg. Mooi cadeautje voor de schoonzoon, die nu op een afgeragde eenvoudige stadsfiets rijdt. Je kent ze wel: stoere mountainbikelook, maar met goedkope componenten. De Trek is even oud als zijn vehikel, maar in veel betere staat en met een andere kwaliteit van componenten uitgerust. Ook dat is het gevolg van de nood tot verbeteren. Zo is de originele Shimano Alivio-groep met draaiverstellers al binnen het jaar vervangen door een oerdegelijke SRAM X9 met triggershifters. Wat wel pleit voor het originele materiaal, is dat de ondertussen 14 jaar oude naafdynamo het nog steeds doet, zonder het minste probleem.

Ligfietsen

En dan is er nog de Seiran. Ik denk niet dat die nog buiten de garage zal komen sinds de Thorax Tangens erbij gekomen is.
De conclusie ligt voor de hand: de Seiran wordt verkocht. Ik moet wel nog even bedenken of ik hem verkoop in de huidige staat, bijvoorbeeld met de prima Bumm Luxos U erop, of in een eenvoudiger setup.

Volgens de recentste prijslijst van Challenge (2011) kostte die toen bijna 2.500 euro. Dat was met wat opties:

• Shimano XT derailleur
• all round pakket met spatborden, BB7 schijfremmen en standaard
• hoofdsteun
• Radical toptas M

Daar kwam later het volgende bij:

• een nieuwe voorwiel met een Shutter Precision SD-8 naafdynamo
• BuM Luxos U koplamp (met usb-oplaadpoort voor gps of telefoon)
• BuM Line Brake Plus achterlicht met remlichtfunctie (op de naafdynamo aangesloten)
• tasafhouders voor ligfietstassen 

Het valt af te wachten wat dit moois nog waard is. Ik heb ook geen idee van de ouderdom van de fiets, maar hij verkeert wel in prima staat.

Andere fietsen

Op zolder staat nog een 'project': een Giant Easybike waarvan de versnellingsnaaf defect is. Wat ik daarmee zal doen, moet nog beslist worden.

NCX

Wie denkt dat je met een bukker hetzelfde rijcomfort kunt benaderen dat je kent met een ligfiets, heeft met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nog nooit met een ligfiets gereden. Anderzijds zijn er omstandigheden waarin een bukker voordelen biedt. In een druk stadscentrum bijvoorbeeld, schiet je met een bukker beter op. Even een stoeprand opspringen en een eindje verder er weer af, dat lukt toch beter met de bukker.

De voorbije week werkte ik wat aan het comfort van de pedelec. Op zich is die niet slecht, zeker sinds ik het stuur vervangen heb door iets dat me beter ligt.

Vooraan zit een stoere geveerde vork. Geen topmateriaal, maar ook niet slecht. Die vork vangt de grootste klappen op, maar achteraan? Ho maar, daar moet je het als fietser ontgelden. Heinzmann leverde de fiets dus met een dik gepolsterd zadel, maar dat vindt ondergetekende dan weer niet zo aangenaam.

Vervangen die boel! Het zadel dat mijn Trek stads- en toerfiets tooide, bevalt me meer, maar het is wel hard! Als je weet hoe aangenaam het toeven is op het zitje van een ligfiets, wil je toch wat meer... Daarom kwam er een geveerde zadelpen op. Niet zo'n prul met een blokje elastomeer en veel speling. Neen, een ding met parallellogramvering en met een instelbare veerspanning!

Suntour NCX zadelpen

Er is wat sleutelwerk aan: de exacte positie van het zadel en de hoek ervan zijn dingen die je op elke bukker goed moet afstellen.

Hier moet je de veerspanning ook nog regelen en wel in functie van je gewicht. Dat is even zoeken en testrijden. Maar ik kan je twee dingen verzekeren:

• zo'n degelijke geveerde zadelpen maakt het fietsen veel aangenamer, zeker op onze Vlaamse wegen vol putten en bulten (en voor Parijs-Roubaix, maar dat is niet mijn ambitie)
• zelfs met een Suntour NCX zadelpen benadert de Heinzmann bijlange niet het comfort van een ligfiets

Wie goed kijkt, ziet dat er ook een forse spiegel op staat. Zo kan ik merken als er een velomobiel achter me opdaagt. Die krijgt dan ruim plaats om me in te halen. Aangezien de pedelec vooral gebruikt wordt in een stedelijke omgeving, is de kans groot dat die velomobiel een eindje verder klem zit achter een auto, waarna ik nonchalant de stoep op spring om er weer voorbij te peddelen...

(a)pril

Het is die tijd van het jaar: pril groen aan de bomen. Nog niets meer dan een zweem, maar de lente komt eraan. Op zijn aprils: de ene dag lekker zacht en geurend naar vers groen; de dag erop guur, met veel wind en regen. Maar de sombere winter is toch aan zijn eind gekomen.

Veiligheidshalve gaat het schuimdek nog mee, want bij hevige regen houdt dat veel meer water buiten, maar ik kan weer met het minivizier rijden. Dat is zoveel aangenamer dan helemaal ingekapseld in de Orca zitten.

Het is weer tijd om te gaan toeren!

Terracycle SeatSide Mount - montage en resultaat

Dit was het uiteindelijke doel:

Maar dat was er natuurlijk niet onmiddellijk.

Eerst was er de behoefte om wat spulletjes binnen handbereik te hebben op de trike. Dan herinnerde ik me dat ik bij verschillende treffens oplossingen hiervoor gezien had: een systeem dat het mogelijk maakte om een stuurtas naast het zitje te plaatsen.

Op enkele ICE trikes had ik dit gezien en vorig jaar monteerde ik zelf zoiets op een Azub Eco trike. Dat ging telkens om merkeigen accessoires. Geen oplossing voor een oude Thorax, die natuurlijk anders opgebouwd is. Omdat zo'n steun een flinke hefboom vormt, waaraan op het uiteinde een stuurtas met inhoud hangt, lijkt het zelf bedenken van een oplossing me geen goed idee. Wat Brecht (Fietser.be) stelt over wie zelf een velomobiel wil ontwikkelen, geldt hier in het klein: 'je maakt alle fouten waarmee elke ontwerper begonnen is.'
Een uitgerijpte oplossing zoeken is dan een efficiëntere oplossing. Duurder: zeker. Maar ook minder tijdrovend en zekerder.

Zo kwam ik bij Terracycle terecht. Zij maken allerlei toebehoren voor ligfietsen: kettingrollen, boutjes, sturen ... Via hen ging het naar Icletta: de Europese invoerder van hun producten.
Ik bezorgde Icletta foto's en maten, zodat zij een oplossing konden zoeken. Ervaring, weet je wel.

'Zo ongeveer wil ik het', nog met het roestige frame van het zitje

Na overleg tussen de invoerder en de producent kwam de boodschap dat een 'seatmount' voor Azub op de eTangens zou moeten passen. Die werd het voorbije weekend besteld. Gisteren werd het pakket geleverd en kon ik de montage starten.

Zo'n set bestaat uit een reeks onderdelen:

• twee dubbelzijdige klemmen met inbusbouten
• een gebogen buis met koppelstuk
• een rechte buis

Alles is heel mooi afgewerkt. Buizen zijn buizen, maar de klemmen en het koppelstuk zijn keurig CNC gefreesd en nadien geëloxeerd. Ook de nodige handleidingen zitten erbij, zij het in het Engels.

Het principe is snel duidelijk, maar de precieze montage hangt natuurlijk af van het zitje waar het op moet komen: afstanden en hoeken kunnen verschillen.

Dat is dus even proberen met verschillende opties. Daarbij moet je met enkele zaken rekening houden:

• de stuurtas moet zo mogelijk binnen de spoorbreedte blijven
• de tas mag je niet hinderen
• de voorwielen moeten vrij kunnen draaien
• je moet de tas goed kunnen bereiken (dat is tenslotte waarom je voor zo'n systeem kiest)

Test 1: beugels naar achteren, allebei rechts op het frame

Test 2: twee beugels rechts op het frame van het zitje

Definitieve positie: links en rechts van de verdikking op het frame

Uiteindelijk was de goede positie gevonden. Daarbij is het ook opletten dat de dwarse buis, waar de stuurtas op komt, netjes horizontaal staat.

Tenslotte konden de Klickfix bevestiging en de flessenhouder gemonteerd worden. Het grootste gewicht wordt gevormd door de stuurtas met inhoud, dus kwam de houder hiervoor pal op het T-stuk. Zo is er geen hefboomwerking (langs de lengteas).

Als alles dan klaar is, ziet het er zo uit:

Nu wordt het afwachten of dit in de praktijk doet wat het moet.

Een voordeel van dit systeem: je hoeft niet te boren, zagen, slijpen... Als het nodig is, kan het zaakje er weer af zonder sporen na te laten. Nou ja, wellicht wat klemsporen op de lak van het frame, meer niet.

Wat is hiervoor gebruikt:

• Terracycle SeatSide Mount voor gebruik op Azub zitje
• Terracycle flessenhouder met klembevestiging voor op de dwarsstang
• Vaude Aqua Box stuurtas met Klickfix

Leve de regen!

Het is al maanden somber, maar het is ook al maanden bijna altijd droog onderweg. In maart moet het regenen, verdorie!

Ik zou het kunnen uitlokken, door het dakje thuis te laten, maar dat gaat me toch te ver.

Het gezegde 'maartse buien' blijkt dan toch op waarheid te berusten.

Lekker, zo met de regen roffelend op het dakje. Andere fietsers zitten ingepakt, gebukt over het stuur, het weer te vervloeken. In de E-Orca kan ik ervan genieten.

Fietsvakantie voorbereiden

Fietskeuze

Dit had ik al aangekondigd: de fietsreis dit jaar zal wat anders verlopen.Het doel is het uiterste zuiden van Frankrijk: Occitanië.

Toulouse en Carcassonne liggen in het doelgebied

Het is te verwachten dat het daar eerder warm wordt en na de ervaringen in 'le Grand Est' (Vogezen, Jura) in 2017 lijkt het me wijzer om de Orca thuis te laten en de Thorax Tangens mee te nemen. Dat is eigenlijk precies waarom de Tangens in huis gehaald werd. Dat en het feit dat zo'n Thorax uiterst zeldzaam is. Zeldzaam in aantal en zeldzaam op het vlak van afwerkingsniveau.

Die temperatuur is een eerste reden voor de keuze. Een tweede is dat de trike toch makkelijker in en uit de Volkswagen T4 te halen is dan de Orca. Voor die laatste heb ik ofwel hulp nodig ofwel moet ik een setje goten vinden/maken om die er makkelijk in en uit te kunnen rijden.

Geen fietsreis

Of toch niet helemaal...
Als ik dan toch met de T4 ga, kan ik het hele systeem meteen omgooien. Die T4 is een kampeerbusje, met bed, keukenblok en alles wat erbij hoort.


Deze keer kies ik ervoor om niet met de tent te trekken, maar lussen te rijden, vertrekkend vanaf de auto/kampeerplek.

Door die keuzes moet op de fiets veel minder bagage mee: eten en drinken voor onderweg, wat herstel- en reservestukken, fotospullen en kleding. Dat is het zowat. Tenslotte blijft het beperkt tot dagtochten.

De trike voorbereiden

Thorax maakte indertijd de verstandige keuze om de plaats voor fietstassen laag te houden: je kunt  niets bovenop het 26" wiel plaatsen - net zoals bij de HP Velotechnik Scorpion -, maar er is wel plaats voor tot 4 ruime tassen links en rechts. Dat houdt het zwaartepunt laag en dus rijdt de trike veel stabieler.
Al vanaf de aanvang gebruik ik hiervoor een set Ortlieb ligfietstassen. Die zijn wel heel wat zwaarder dan de alom gekende Radical banaantassen, maar tegelijk zijn ze waterdicht, onverwoestbaar en veelzijdig instelbaar. Daarvan kunnen er natuurlijk maar twee op de trike, maar dat is ruim voldoende.

Wat wel nog aangepast moet worden: ik wil een tashouder naast het zitje. Daar komt dan een stuurtas op.
Daarvoor bestaat voor trikes een 'side bag mount'. Terracycle maakt er. Hun aanbod is heel ruim, aangezien Terracycle toebehoren voor allerlei fietsen maakt en verkoopt. 

Beeld: Terracycle

Helaas is de prijs ook niet min, maar uiteindelijk gaat het om een eenmalige aankoop, die hopelijk lang dienst kan doen. Volgens BROL is de kwaliteit onberispelijk, dus die prijs is dan wel verantwoord.
Binnen dat aanbod moest iets gevonden worden dat compatibel is met de Tangens. Ik bezorgde Icletta, de verdeler voor Europa, foto's en afmetingen (buisdiameters). Nu is vanuit Duitsland een houder onderweg: blijkbaar kan op de Tangens dezelfde mount als bij Azub gebruikt worden.
De 'side bag' - eigenlijk simpelweg een stuurtas - is er al (Vaude Aqua); enkel die houder heb ik nog nodig. Een keer alles gemonteerd is, volgt daarover nog een post.

Tenslotte wil ik nog een andere accu in plaats van de 10 Ah / 360 Wh accu die nu gebruikt wordt: het bereik daarvan is te beperkt. Occitanië is gekend als een regio met heel wat flinke hellingen, dus er zal wel wat energie kruipen in de verplaatsingen.
Die accu moet meteen een andere plek krijgen, onder het zitje, en er moet ook nog bekeken worden hoe dit opgelost wordt. Over die accukeuze volgt ook nog een post.

Het busje voorbereiden

Aangezien ik vorig jaar in de Haute-Savoie ondervond wat de eventuele noden zijn, is dit erg simpel. Voor echt autonoom reizen is mijn busje wat te beperkt, maar als ik op een camping sta, is het ruim voldoende, zeker voor één persoon.

Het enige wat ik nog overweeg, is de aanschaf van een bustent(je). Dat is een tent die je tegen de schuifdeur van de bus zet.

Een voorbeeld

Ik zie er enkele voordelen in:

• er is meteen een 'garage' voor de trike. Net zo veilig 's nachts.
• plaats voor een tafeltje en het keukenblok, zodat ik wat ruimte heb ik om te eten, te bloggen...
• bij warm weer wil ik de schuifdeur open, met een hor om insecten buiten te houden. De bustent maakt dat het wat minder open is.

Voor de rest is qua materiaal niets meer nodig. De auto is ervoor uitgerust, de trike ook. Het voornaamste werk wordt het uitstippelen van de trajecten en het verzamelen van informatie over de rijke geschiedenis van de regio.

Het is duidelijk: het voorbereiden van zo'n reis is ook al leuk!

Eindelijk!

De winter is voorbij, toch volgens de kalender.

Een traditie bij WOL (West- en Oost-Vlaamse Liggers) is een avondrit op de dag van de omschakeling naar het zomeruur. We maken het onszelf graag moeilijk: op zaterdagavond een eind door het donker rijden en afsluiten met een lekker biertje, waardoor je volgens de zomerklok een stuk in de nacht weer thuis raakt.

Het kan slechter dan deze keer: we reden de rit al met z'n drieën, waarbij we goed halfweg de rit afbraken. Kilometers malen in de stromende regen is niet wat je wil bij een recreatieve tocht.

Earth Hour Tour

Gisteravond was het droog, onbewolkt en we vertrokken op het einde van een schitterende lentedag. Maar een keer als zon achter de einder verdwijnt, merk je dat het nog vroeg op het jaar is: het kwik daalt pijlsnel. Maar rechtgeaarde ligfietsers laten dat niet aan hun hart komen: maar liefst met negen waren we!
Helemaal volgens de trend van de laatste jaren waren de velomobielen in de meerderheid: 5 van de 9 deelnemers reden in zo'n plastic doos. Eentje zelfs met vier wielen (een Quattrovelo dus).
Dan waren er nog 3 tweewielers en ikzelf tekende present met de eTangens, met alle verlichting aan boord.

Foto: 'Basuko' Ronnius

Veel valt er over zo'n rit niet te vertellen. Dat moet je zelf meemaken. Ik beeld me het zicht voor de passanten in: een sliert goed verlichte bizarre, lage fietsen met bont uitgedoste berijders. Roffelende banden, ratelende kettingen en meer hoor je niet.

Ook helemaal volgens de evolutie van de laatste jaren: geen lekken. Geen kettingbreuk, geen frames die het begaven. Niets, behalve dat de verlichtingsaccu van Paul zijn Orca het plots opgaf, net als die van Lode zijn WAW. Geen nood: Paul had extra verlichting op zijn helm en Lode reed midden in de groep.

Earth Hour is ooit in het leven geroepen als signaal: tussen 20 en 21u zou de verlichting op vele plaatsen gedoofd worden; zowel straatverlichting als in huis. Die gewoonte lijkt verdwenen te zijn, maar Ronny, die de rit gepland had, had daar natuurlijk rekening mee gehouden. Op jaagpaden, langs de Schelde en de Leie, is geen verlichting.

Enfin, het deed deugd. Rustig, op quasi verlaten wegen, aan een gezapig tempo werden de kilometers afgemalen. Helen (met een WAW) is het al gewoon: in een bende mannen is af en toe een sanitaire stop een noodzaak. Voor de rest werd gereden. Niet zo ver: 41 km.

Ik schat dat we rond 23u aan het eindpunt kwamen. Met een tradioneel sterk bier - genre Trappistenbier (tripel) - werd afgerond.

Geplande activiteiten voor de komende maanden

Volgende maand is er eerst een rit vanuit Roeselare en op 22 april organiseert WOL een ligfiets- en velomobieltestdag.

Mei gaat van start met het jaarlijkse ligfietstreffen. Als rasechte Vlamingen organiseren we het deze keer in ... Nederland!

Op 13 mei is het dan mijn beurt: de tweede hillbillytoer. Daarbij worden de Zuid-Oost-Vlaamse heuvels bedwongen.