geen vrijdag, niet de dertiende

km: 4000

Maar toch een slecht begin van de week.

Deze morgen rond 7u maakte ik me klaar om naar het werk te vertrekken.

• Accu voor e-motor aankoppelen. Check. Maar de Cycle Analyst besloot in setupmodus te schakelen en wilde er niet uit. Geen tijd hiervoor.
• Schakelaar voor boordelektriciteit. Check.
• De batterijen voor het (tijdelijke) 7,2 V systeem voor de Cyo koplamp waren net geladen, maar toen bleek die lamp het niet te doen. Geen spanning, geen check. Geen nood: in de neus zitten nog twee lampen die werken op de 12V accu, dus dat ging wel.
• Achterlicht aan. Check.
• Knipperled aan linkerspiegel. Check.

Toen kon ik aanzetten. Na 50 m kom ik aan een verschrikkelijke kasseibaan, waar ik hooguit 15 km/u kan rijden. Plots ging eFAW dwars. Dat kon ik even corrigeren, maar toen begon het linkerwiel verwoed heen en weer te slaan. Niet meer "check", maar "no go". De kopstanglager van de stuurstang was losgekomen. Met een tang klemde ik die weer vast. Een eindje verder was het hetzelfde scenario, dus keerde ik eFAW huiswaarts.

Thuis haalde ik het wiel eraf en maakte de kop goed vast. Daarna kon ik weer vertrekken, maar als voorzorg nam ik een stevige tang mee.

Anderhalve kilometer verder kwam de lager weer los. Dit was hopeloos, dus keerde ik maar weer, want zo'n defect aan meer dan 30 km/u wil ik niet meemaken. eFAW staat nu thuis: de kopstanglager moet vervangen worden.

Het resultaat is dat ik met de auto naar het werk moest rijden. Bah.

geen geduld

km 4000

Vorig weekend, tijdens de Grote Onderhoudswerken aan eFAW, werden de tot op de draad versleten Big Apples - maat 47-406 - vervangen door zo goed als nieuwe Perfect Moirees in de maat 35-406.

Leuke bandjes: zo goed als lekvrij (ik had nog nooit een lek met PM's), goede wegligging, lage rolweerstand, ...

MAAR: achteraan ligt een PM in de maat 47-406 om. Vooraan van 47 naar 35 mm betekent grosso modo (want ook de velgbreedte speelt hierin mee) een vermindering van diameter met 12 mm en dat betekent weer dat de fiets ter hoogte van de voorwielen een eind lager komt te staan.
Zoiets.

eFAW heeft een (te) grote neus, die lager hangt dan de voorkant van het koetswerk. Er schiet zo al niet veel aan over. De verlaging met 12 mm bij de voorwielen betekent dat de neus een heel eind dichter bij het asfalt komt. In de praktijk zat ik om de haverklap met de neus tegen de grond en dat kan niet goed zijn, voor niets.

Daarnaast merkte ik dat die dunne bandjes toch voor meer rijgeluiden en minder comfort zorgden. De snelheid kan wel iets hoger liggen, maar dat is moeilijk uit te maken omdat de omstandigheden net deze week veranderden. Het waait plots veel harder en het is ook nat geworden.Hieronder een poging om een beeld te geven van hoe laag de neus staat met 35 mm banden.

Omdat de foto niet zo duidelijk is: het laagste punt van de neus zit ongeveer 7 cm boven de grond.

Exit PM 35-406 dus. Eigenlijk, omdat ik er tevreden van ben, wilde ik ze door een bredere versie van hetzelfde type vervangen, maar Fietser.be had ze niet en kan ze ook niet leveren. Daarbij zei ik het al: geen geduld. En om bandjes te laten opsturen terwijl er alternatieven voorhanden zijn, dat vind ik al te gek.

Dus verkocht Fietser me een setje amper gebruikte tweedehandse Schwalbe Marathon bandjes, ook weer in de maat 47-406.Die legde ik vandaag op de voorvelgen. Dat ging makkelijker dan met de PM's: Marathons leg ik met de hand op. De druk is op dit moment 4 bar. Het effect was meteen duidelijk op de neushoogte. Dat is duidelijk op de onderstaande foto.

Het laagste punt steeg van 7 tot bijna 11 cm ! Geen wonder dat verkeersdrempels, greppels en andere hindernissen minder een probleem vormen.

Tijdens een korte rit vanmorgen merkte ik meteen het verschil: veel minder rijgeluiden, meer comfort en de neus staat duidelijk heel wat hoger !

Qua grip zou dit in de winter toch ook een verschil moeten maken, want de Marathons tonen toch heel wat meer profiel. Hopelijk zijn ze even lekvrij.

het eeuwige probleem

Het was jammer genoeg al te donker en ik had teveel haast, dus heb ik geen foto's, maar hier gaat het om: dinsdagavond reed ik niet langs de gewone, rustige route van het werk naar huis, maar langs de drukke N60. Dat is een gewestweg die Gent en Oudenaarde verbindt. Ik nam voor de Fietsersbond deel aan een preventie-actie rond fietsverlichting van de Gentse politie en moest dus rechtstreeks van het werk naar het stadscentrum.

Hoewel er een (symbolisch) fietspad langs die gewestweg ligt, is dit niet echt een fietsroute. Twee rijvakken in elke richting - waarop de auto's 90 mogen en meestal harder rijden -, een smalle parkeerstrook en een fietspad waar de voorwielen van eFAW niet tussen passen. En uiteraard, ook gisteren weer, kwam ik twee vrachtwagens tegen die op het fietspad stonden en een aantal personenwagens half op de parkeerstrook en half op het fietspad. Telkens wordt je als fietser verplicht de rijweg op te gaan.

Levensgevaarlijk, maar er is geen alternatief, want aan de rechterkant ligt een gracht.

Vraag aan de autobestuurder waarom die dat doet en het antwoord is wellicht "omdat ik anders in de weg sta"... Ja hoor, nu niet, zeker ?

Het lijkt me dat de achterliggende (onbewuste) redenering er eentje volgens eigenbelang is: indien je op de rijweg parkeert en er knalt een auto tegen die van jou, dan ben jij je statussymbool/transportmiddel kwijt. Indien je op het fietspad staat, loop je dat risico niet. Dan is die fietser de pineut, maar dat is van minder belang.

Ik zal toch eens enkele exemplaren van een Fietsersbond-concept-kaartje moeten drukken om bij me te steken voor zo'n gevallen.

fiets overboord

Een "geparkeerde" fiets ergens in het stadscentrum.

leuke ontmoeting

Vandaag moest ik een boodschap doen aan de andere kant van Gent. Een lekkere boodschap trouwens: daar stonden zes flessen wijn - vin du pays de l'Agenais, direct van de wijnbouwer - te wachten om opgehaald te worden.

Het weer was treffelijk en het leek me wel eens leuk om dwars door het centrum te fietsen. Daar is het stadsbestuur momenteel bezig met de opbouw van een controversiële nieuwe stadshal. Ik hou van controversieel: dat betekent dat het opvalt en ook dat de Gentenaars begaan zijn met het uitzicht van hun stad.

Dus stopte ik aan die nieuwe stadshal en stapte uit om er enkele foto's van te maken.

Op dat moment werd eFAW omgeven door een groepje mannen. "Do you speak English ?" was de aanzet. Het bleken leerkrachten te zijn uit het Britse technische onderwijs en enkelen waren fervente fietsers. Meteen was ook duidelijk dat er nog veel propagandawerk is voor de velomobiellobby, want geen van de techneuten had al ooit zoiets gezien.

Het ontwerpen en bouwen van een velomobiel werd meteen een mogelijk thema voor integratie in de technische vakken. Vijf minuutjes duurde het gesprek, twintig foto's ook (of meer ?) en veel interesse.

Vandaar reed ik verder tot in Mariakerke (deelgemeente van Gent). Na het ophalen van de boodschap en een gezellige babbel met de vrouw des huizes en haar zoon kon ik de terugtocht aanvatten. Ondertussen was het eindelijk beginnen regenen en dus zou ik nu weten of het dakje die naam waardig was.

Het resultaat is prima ! Enkel wat stuifwater dat opspat van het zeiltje zorgt voor vocht op mijn gezicht. Voor de rest wordt alles tegengehouden. Misschien dat een sterke zijwind tot inregenen kan leiden, maar door de voorwaartse snelheid van de fiets komt de schijnbare wind toch voorlijker, dus ook de regen. Al met al lijkt dat geen echt probleem te vormen.

Bij een Alleweder helt het zeiltje bovendien mooi af naar buiten: geen water dat blijft staan, geen doorsijpelende ritsen. Het oogt misschien allemaal wat minder strak, maar het werkt !

slijtage, onderhoud en klussen

Op het velomobiel-opnderhoudsprogramma voor vandaag stond het afdichten van de openingen voor de stuurstangen met wat rubber.

Op zich is dat een simpele job: wiel eraf, rubber op maat knippen, vastkitten en met popnagels vastzetten.

rubber afdichting

met popnagels vastgezet

Dat is natuurlijk het moment om ook de staat van wielen en banden na te zien. Ik wist het al: de Big Apples liepen ondertussen al ruim 3000 km mee en waren toen al flink gebruikt. Deze week merkte ik dat ik op een plek al door het rubber zat, dus was het tijd om maar meteen de banden te wisselen ook.

versleten tot op de antileklaag

schuin afgesleten loopvlak

Op zo goed als alle velomobielen staan de voorwielen schuin op de weg. Dat heeft duidelijk gevolgen voor het loopvlak, zoals je hierboven ziet. In principe kun je dan beide voorbanden wisselen, maar daarvoor was het al ruimschoots te laat. Geen nood: nu ik ervaring heb met de BA 47-406, legde ik er Perfect Moirees in de maat 35-406 op. Die zouden minder rolweerstand moeten geven, maar omdat ze een kleinere diameter hebben (en er achteraan een 47-406 op ligt), zal de neus weer sneller het wegdek raken. Zeker bij verkeersdrempels is dat een probleem.

Als ik een wiel uit een fiets haal, is dat ook altijd het ogenblik om de spaken te inspecteren. Verrassing: in het rechterwiel was er één gebroken en aan de linkerkant maar liefst twee !

rechter wielnaaf

linker wielnaaf

Op de foto's zie je ook dat de spaken ooit in de andere richting liepen. Gerrit, de vorige eigenaar van eFAW, had me een aantal reservespaken meegegeven. Gelukkig maar; zo kon ik ze meteen vervangen.

Doordat ik enkele nieuwe spaken stak, mag ik binnenkort ook weer tijd maken om de spaakspanning na te gaan en eventueel de wielen te richten. Dat moet zeker, want de kans is groot dat een te lage spanning de oorzaak is van de breuk. Daarvoor moet ik eerst verzinnen hoe ik die wielen in een richtstand kan bevestigen.

En terwijl ik toch bezig was, heb ik maar meteen de remmen weer afgesteld.

Al bij al duurde de klus dus weer dubbel zo lang als voorzien, maar de fiets kan er weer tegen. Laat de regen maar komen !

helmplicht

Een zoveelste variatie op de "boze Hitler", deze keer fulmineert hij tegen helmplicht op de fiets (wijs van hem).





Verplichting om een helm te dragen, tss. Dit past in dezelfde denkrichting als verplichte fluohesjes, verplichte beschermende kledij, fietsrijbewijs en andere onzin.
Wat bereik je ermee: minder fietsers, meer auto's. Of zou dat toch het echte doel zijn ?
Helaas: in Australië is dit bittere realiteit.