Onderweg met de fiets

Onderweg met de fiets
fietstechniek, tochten, bedenkingen, ...

donderdag 22 januari 2015

nostalgie

Had ik deze al getoond? Dit is het laatste eind van de rit bij het afhalen van de Orca: vanaf Sas-van-Gent tot aan Gent.

dinsdag 20 januari 2015

Mannen maken plannen...

2014 was voor mij het Orca-jaar: 14000 km legde ik ermee af. Dik de helft was woon-werk verkeer, maar dat betekent toch nog ettelijke duizenden kilometers recreatief fietsen er bovenop.
Noordzeeroute, ergens in Nederland

Of het er dit jaar evenveel worden, weet ik niet en dat is ook niet zo belangrijk. Wel leerde ik dat meerdaagse trips best leuk kunnen zijn, mits de nodige voorbereiding. Daarvan wil ik er dus in 2015 weer enkele doen.

Mogelijke doelen:
  • vrienden bezoeken in het uiterste oosten van Picardië; op zo'n 200 km van huis, in de richting van Metz. 200 km, dat is één dag rijden.
  • een weekje naar Friesland (of Denemarken): Friesland ligt op pakweg 400 km en dat betekent 2 dagen rijden.
  • de Ardennen voor een week: Ravels verkennen (fietsroutes op oude spoorlijnen)
  • het jaarlijkse ligfietstreffen is deze keer in de buurt, maar wel vanaf vrijdag tot zondag
  • het velomobieltreffen van de Limburgse Liggers is dan weer twijfelachtig, wegens een student in huis die dan hard moet werken voor de komende examens.
  • de Vlaamse Ardennen nog wat beter en uitgebreider leren kennen. Dit rurale gebied is ideaal speelterrein om te fietsen en ligt bij wijze van spreken in de achtertuin.
  • een nieuwe poging ondernemen om de Oliebollentocht mee te rijden, waar die dan ook mag plaatsvinden.
Een echt grote fietsreis zoals vorig jaar zit er niet in. De volgende zomer trek ik waarschijnlijk de bergen (Franse Alpen) in met vrienden en dan wil ik de verplaatsingstijd veel korter houden. Het is wel mogelijk dat de Birdy of Trek mee gaan, met de Cyclone erachter. Maar het kan evengoed de deelauto worden en dan kan ik veel luxueuzer kamperen.

Ook variatie is een wens: zowel lange, vlakke ritten als wat intensere in minstens heuvelachtig gebied. Voor iets wat op bergen lijkt, moet ik al naar de Vogezen trekken.

Om een actieradius van 200 km te halen met de E-Orca wil ik werk maken van het uitbreiden van de ondersteuning: er moet een tweede accu bij. Omdat hier heel wat mogelijkheden voor zijn, gaat er zeker weer het nodige studiewerk aan vooraf. Daarover schrijf ik nog wel een stukje.

maandag 19 januari 2015

Winterwaterschap

Naar verluidt is het winter. In de praktijk lijkt het meer op een lang uitlopende herfst. Het vriest niet, het sneeuwt niet (op één dag na), maar het waait hard en het regent behoorlijk wat.

Het resultaat is dat het uitzicht - tot nu toch - op de woon-werk route anders is dan in andere winters.

maart 2013
januari 2015


zaterdag 17 januari 2015

Vlotte service bij Flevobike

Tijdens het voorbije weekend reed ik nog een een "heroïsche" rit: met stormwind en striemende regen naar Leuven en terug op twee dagen (95 en 80 km). Op zich was dat best leuk, op de lekke banden en de gesneuvelde claxon na.

Die banden, daar heeft Flevobike niets mee te maken. Da's een kwestie van (poging tot) herstellen en vervangen. Na het wisselen van de buitenband had ik daar overigens geen probleem meer mee.

De claxon, dat is een andere zaak: het beugeltje waarmee die vastgezet wordt, was gebroken. Maandag bracht ik Flevobike hiervan op de hoogte. Dinsdag kreeg ik een antwoord van Arjan Vrielink: ze hadden dat niet op voorraad, maar hij zou zo'n stuk voor me maken en het opsturen. Amper twee dagen later, op donderdag, zat de beugel in de bus.


De metalen strip links is waar het om gaat. De rest zijn componenten voor de kabel voor de snelheidsmeter: die werkt sinds vorige zomer niet meer. Omdat het metalen stuk toch moest bezorgd worden, was dat meteen de gelegenheid om een nieuwe kabel mee te laten sturen.

Sneller dan dat kan ik het niet verwachten, zou ik zo zeggen. Dat is het fijne aan die velomobielfabrikanten: het wereldje is erg klein; het gaat meer om vrienden en kennissen dan om zakenrelaties. Natuurlijk moet ik het zelf wel even monteren, maar hoe moeilijk kan het zijn om een moertje los te draaien en een beugel te vervangen?

donderdag 15 januari 2015

Lichtkanon

Naar aanleiding van de verblindende lichten van schepen, auto's en fietsers en de roep om een laserkanon om in de strijd te gooien, bedacht ik de volgende oplossing.

In mijn voorraadje fietsonderdelen ligt een oude Minoura SG-100N SpaceGrip: een stuk om extra accessoires op een fietsstuur te kunnen monteren.


Op de Kobra zit een Chinese "super"-lamp (Small Sun T013), die 1200 lumen genereert (volgens de gegevens): een echte schijnwerper, met een bereik van 500m.


Op de Orca zit al enkele maanden een aluminiumbuis achter de kap, waar knipperende lampjes op gemonteerd zijn om beter zichtbaar te zijn in het verkeer.


Het idee: wat als ik die Small Sun T013 lamp eens bovenop de Orca zou monteren? De lamp is bedoeld voor montage op een fietsstuur; op een horizontale buis dus. De Minoura SpaceGrip kan hier dienst doen.

De lamp kan bediend worden met een (draad-)afstandsbediening, maar het kabeltje is slechts 60 cm lang en wordt verbonden middels 2,5mm jack stekkers. 3,5 mm is courant: dat wordt gebruikt bij zowat alle hoofdtelefoons voor smartphones en andere audio-apparaten. Via Amazon vond ik wel 2,5 mm verlengkabels in diverse lengtes. Ik koos voor eentje van 2m. Voor pakweg € 3 werd het kabeltje thuis bezorgd. Zo kan ik de afstandsbediening makkelijk binnen bereik een plekje geven: vlak bij de andere lichtschakelaars leek me het meest logisch.

De SpaceGrip werd boven op de "mast" vastgezet.


De schijnwerper kreeg een plaatsje op de buis.


De bijhorende accuset werd achterin de Orca gemonteerd (zit in een waterbestendige neopreen behuizing, die met klittenband kan vastgemaakt worden op een buis).


Door middel van de verlengkabel werd de afstandsbediening in de buurt van de andere lichtschakelaars gemonteerd. 2m blijkt net voldoende te zijn...


Recent, langs het jaagpad, werd de constructie uitgetest.

De ingebouwde schijnwerper (Cyo E)
Small Sun T013
De opnames zijn gemaakt in de P-stand, waarbij het toestel grotendeels zelf de regelingen doet. Hierdoor is het verschil in lichtsterkte niet accuraat weergegeven, maar je krijgt wel een idee.

Conclusie: dat die lamp veel licht geeft, dat wist ik al van bij de aanschaf. Dat de lichtbundel concentrisch is, wist ik ook al. De lamp heeft drie standen: de hoogvermogensled (Cree XML-T6) aan; de twee laagvermogensleds (Cree XPE-R2) (andere kleurtemperatuur ook: geler) aan of alle drie de leds. Daarnaast is er nog een "strobe" stand, waar je in de praktijk niets mee kunt aanvangen, want dan lijkt de Orca op een voertuig van de nooddiensten (misschien wel handig om snel door een centrum te raken).

Zo lang er niets is dat het licht weerkaatst, wordt de route voor me duidelijk meer verlicht. Echter: zodra er een reflecterend bord of paneel opdoemt, wordt ik verblind door het weerkaatste licht. Doordat de lamp licht uit het centrum gemonteerd is - iets links van het midden - is er behoorlijk wat strooilicht op de linkerflank van de Orca. Dat licht vermindert dan weer het effect van de sterke lichtbundel die voor de velomobiel op het wegdek valt.
Het licht dat je op de foto op de neus ziet, merk ik niet vanuit de Orca.

Na een poos schakelde ik de schijnwerper weer uit en zette de rechter koplamp (een BuM Cyo E) aan, die ook recht vooruit gericht is. Die geeft minder licht dan de "kleine zon", maar de bundel is beter gericht, het lichtpatroon is functioneler als fietsverlichting en er is geen verblinding op de flank van de Orca aangezien de originele lampen in de neus zitten.

Mocht de lamp exact in het midden kunnen, dan zou dit wellicht beter zijn (geen reflectie op de flank), maar de lichtbundel blijft minder goed en er gaat teveel licht verloren. Maar om verblindende tegenliggers te wijzen op het probleem, zal het wel werken.

Dat heb ik dan ook al enkele keren toegepast op het ogenblik dat een "sportieve" fietser met een mountainbike of racefiets me verblindt. Dat doet die wellicht ook met zo'n goedkope Chinese lamp. Eerst geef ik een lichtsein met de "kleine zon" en als dat niet begrepen wordt, gaat die vol aan. Eens zien wie er eerst in het water belandt...

Wat ik ook bij gebruik op de Kobra al merkte: de meegeleverde 16850 accu's zijn rommel. Die kan ik natuurlijk wel vervangen door iets beters, want zoals het nu is, is de opgeven autonomie (3,5u) ver van realistisch: 1 uur benadert de werkelijkheid veel beter. De vraag blijft of dit de moeite is, aangezien de lamp zelden benut wordt.

woensdag 14 januari 2015

Flevobike velomobieldakje en ruitjes in stormweer

Eind 2013 reed ik de toen nagelnieuwe Orca van Dordrecht naar Gent door bar slecht weer (van Dronten tot Dordrecht kreeg ik een lift van Arjan Vrielink). Al die eerste dag waaide de kap een stuk open bij hevige zijwind.
Achteraf leerde ik dat dit het gevolg is van de vorm van het velomobieldakje, dat als een vliegtuigvleugel werkt en dus lift creëert. Nu kan dat enkel met een Versatile/Orca voorvallen omdat je daar een scharnierende kap hebt, waar het dakje op vastgemaakt is. Bij voldoende wind is er genoeg onderdruk om het dakje én de kap op te tillen. De achterkant gaat dan 10 à 15 cm omhoog.

Bij het afhalen in Dronten en het jaar ervoor bij de Oliebollentocht in Zwolle, had ik al gezien dat Johan Vrielink op zijn E-Orca zijruitjes geknutseld had.


Dat leek me interessant, want als je de luchtstroom onder het dakje kunt beperken, verminder je de lift ook.
Na lang uitstellen kwam ik er vorige maand eindelijk toe om die uit een stuk polycarbonaat te knippen.


Dat ze hielpen tegen de regen bij zijwind werd al snel duidelijk. Of ze wat zouden doen tegen die "lift" kon ik maar merken indien de wind hard genoeg en vanuit de "goede" hoek zou waaien. De voorbije week was geknipt hiervoor: windkracht 6 met windstoten van meer dan 80 km/u.

Het resultaat is prima: geen striemende regen meer die via de zijkant binnen waait en de hele kap blijft keurig op zijn plaats. De combinatie van het schuimdeksel (met ingewerkt minivizier), velomobieldakje en ruitjes houdt zowat alle water buiten. Enkel bij echte plensbuien komen spatten binnen. Misschien kan de oplossing waar Wim Schermer aan werkt dat ook nog verhelpen (hoewel het zeer zelden voorvalt) en misschien is iets zoals het Ventisit-materiaal hier wel voor geschikt. Dat is namelijk poreus (druppels spatten niet meer uiteen), ongevoelig voor vocht en UV-bestendig.

Wat de ruitjes betreft, zie ik nog een kleine verbetering: de volgende maak ik 10 cm langer, waardoor ze naar de voorkant nog wat beter afsluiten. Het belang hiervan is dat er nu spatten binnenwaaien die langs de stangen die het dakje in vorm houden omhoog geblazen worden. Indien aan de binnenkant daarvan een strookje polycarbonaat zit, moet dat het water wegleiden. Daarnaast heeft het, vermoed ik, geen enkel nut om het ruitje zo kort te laten. Het enige wat van belang kan zijn, is dat ik een onbelemmerd zicht houd op de spiegels.

maandag 12 januari 2015

Hinder door scheepvaart

Als je dagelijkse route langs een rivier loopt, is de kans groot dat je daar schepen ziet. In de winter rij ik dan langs de Schelde terwijl het volslagen duister is. Geen nood: op de Orca zit verlichting die ruim voldoende is om de weg voor me te verlichten.

Het wordt echter anders indien een nachtblinde schipper zijn schijnwerper aanzet.


Gavere, 5 januari 2015, 7u45
Geen steek zie je dan nog. Het enige wat rest, is heel erg vertragen en van het licht wegkijken.

Het voorbije jaar kruis ik ook meer en meer woon-werk-fietsers met sterke, slecht gerichte koplampen. Het effect daarvan is net hetzelfde. Omdat je in een velomobiel (of op de meeste ligfietsen) een stukje lager gepositioneerd bent, heb je er ook veel sneller mee te maken.