Onderweg met de fiets

Onderweg met de fiets
fietstechniek, tochten, bedenkingen, ...

vrijdag 28 november 2014

Voorgoed?

Ook hier was het rustig op de blog deze week. De reden was dat dit voor het werk veel minder het geval was: twee dagen opleiding geven op verplaatsing, dat betekent twee dagen om 5u30 de deur uit en rond 19u30 weer thuis. Dan is er weinig tijd over voor extraatjes.

De dag tussenin, woensdag, had ik afgesproken met Ben, bij Fietser.be, om het lichtmastprobleem voor eens en altijd op te lossen.

Dat lichtmastprobleem, dat was het probleem dat de mast het aanhechtingspunt teveel belastte, waardoor de blindklinkmoer losgetrokken werd. 


De mast was om die reden tijdelijk gedemonteerd en ik voelde me even tijdelijk minder zichtbaar in het verkeer.

Maar goed: Ben - die altijd vol eenvoudige, creatieve oplossingen zit - zou dit varkentje wel even wassen. Hij ging na wat nu eigenlijk het probleem was, bekeek de diverse opties en kwam met een poepsimpele manier om voor een onwrikbare bevestiging te zorgen.

Het gat dat er al was, zit net achter de rolbar. Net in het midden is daar een V-vormige opening in gemaakt waar de kabelbundel uitkomt die het achterlicht en de achterste knipperlichten bedient. Onderaan in die rolbar werd een gaatje geboord, waar de draadstang door zou komen.

Moer op uiteinde draadstang, onderaan de rolbar
Hetzelfde van onderuit gezien.
Waar voordien enkel die ene millimeter glasvezel/epoxy de mast in toom moest houden (wat dus niet lukte), zijn de taken nu verdeeld: door een gat in de huid en een tweede onderaan wordt de draadstang gestabiliseerd. De moer onderaan dient nu enkel nog om het geheel vast te klemmen. Een buis is hier ook veel geschikter voor dan glasvezel.

Onder de mastvoet is een kunststof halfhard schijfje gezet om de druk wat beter te verdelen.
 

Op mijn verzoek is de mast ook 10 cm ingekort: nu meet die nog 17 cm. Dat bleek voldoende om het voorste licht over het dakje te laten schijnen.

Het lampje is zichtbaar boven het dakje.
Het resultaat? De mast is onwrikbaar vastgeklemd. Als ik ertegen duw, beweegt de hele Orca.

Het resultaat: een ingekorte en stevig vastgemaakte mast met Comet lampjes

zondag 23 november 2014

Thorca

Via mail kreeg ik een foto binnen van de Orca van Thor, uit Denemarken.

Foto ontvangen van Thomas Henning

zaterdag 22 november 2014

WAW 4.0 nr 225

"Maidentrip" had ook de titel kunnen zijn.

Louis ontdekte vorig jaar het bestaan van velomobielen en kocht een WAW 3. Helaas maakte een achteruitrijdende vuilniswagen een einde aan het sprookje: de WAW was op slag 30 cm korter geworden.

Na lang wachten stond een nagelnieuwe WAW 4.0 met het serienummer 225 voor hem klaar. Weer een "mooie rooie".

Laatste afstellingen door Brecht
Die zou hij vandaag bij Fietser.be in Gent afhalen om ermee naar huis, bij Kalmthout, te rijden.

Dat Louis gelukkig was, dat is evident.


Van Gent naar Kalmthout, da's een flinke eerste rit (en ik kan het weten).

De start van de eerste rit
Gert Jan had aangekondigd dat hij Louis wel de weg wilde tonen en via de Schelde zouden ze huiswaarts gaan. Ik stelde voor om het eerste eindje, vanaf de start tot in Wetteren, te gidsen.

Het kleine eindje dat ik meereed, pakweg 15 km, ging niet zonder horten of stoten.

Lekke banden bestaan bijna even lang als fietsen
Als het euvel hersteld was, maakten we van de pauze gebruik om de velomobielen samen te vereeuwigen.

Louis en Gert Jan
Louis en Jan
Schitterend weer, een bijna ideale ondergrond, niet druk en een prachtige omgeving. Als je dan in aangenaam gezelschap een eindje kunt fietsen, kan de dag niet meer stuk.

Ik wens Louis nog veel aangename kilometers met zijn nieuwe voertuig.

vrijdag 21 november 2014

stapje terug

Onlangs vertelde ik over de verbeterde zichtbaarheid van de Orca, door het toevoegen van een aluminium mast achter de kap met daarop een wit en een rood knipperend licht.

Nadien werden de lampen verticaal geplaatst, voornamelijk om esthetische redenen

Daarop kreeg ik veel positieve opmerkingen van andere weggebruikers (collega's op het werk, op de sportclub, ...). Of het objectief gezien iets doet, is een andere zaak. Het feit dat dit geapprecieerd wordt als een inspanning voor de veiligheid, is echter minstens even belangrijk.

Hier zie je de onderdelen waarmee de mast samengesteld werd.

  • een eind (27 cm) aluminiumbuis
  • twee uiteinden (standaardmateriaal van Fietser.be voor de WAW spiegelsteunen)
  • een eind M6 draadstang
  • twee moeren, waarvan één met borgring
Maar er blijkt een conceptfout in te zitten: de combinatie van ultrastijf aluminium, de lengte van de mast en de bevestiging op de eerder flexibele glasvezel/epoxy-huid van de Orca zorgt voor moeilijkheden.

Het begon een week geleden, toen ik merkte dat de lampen niet meer recht naar voor en achter stonden, maar wat verdraaid waren. De mast zat niet meer zo vast als het hoorde.
De eerste keer kon ik hem nog wel vastzetten, maar algauw bleek dat de blindklinkmoer niet meer vastgeklemd bleef.
Een poging om die weer vast te zetten (een bout met ring erin en aandraaien) liep falikant af: er sprongen stukken gelcoat af, maar de moer bleef even los zitten.


De mast werd dus verwijderd om verdere schade te voorkomen.

Naast de combinatie van stijf aluminium en flexibeler glasvezel, zijn er wellicht nog enkele oorzaken te bedenken.
  • de lengte van de mast, gecombineerd met de massa van de lampjes (niet zo groot, maar toch voldoende) zorgt voor een flinke belasting van het hechtpunt.
  • door de bolle vorm van het contactvlak wordt dat eigenlijk gereduceerd tot twee kleine contactpunten, die zwaar belast worden.
Nu moet ik even bekijken hoe ik het systeem kan verbeteren. Het principe van knipperlichten bovenop de velomobiel blijkt waardevol, dus dat moet behouden blijven. De technische uitwerking moet wel verbeterd worden.
Dat kan door het contactoppervlak te vergroten (hoe?), waardoor de belasting vermindert of ook door de beweging van de mast op te vangen door ten flexibeler verbinding.

Wordt vervolgd.

dinsdag 18 november 2014

"Orca's in de wereld": update

De pagina met het overzicht van de Orca's is sinds vandaag sterk uitgebreid: nu staan ze er allemaal op, met dank aan André Vrielink van Flevobike, die me een overzicht bezorgde.

Bij de meesten is de informatie beperkt: serienummer, productiedatum (tot nr 23), kleur en land van bestemming.

Voor de rest van de informatie blijft het afwachten of/tot de eigenaars zich melden.

Ook de pagina met tips en trucs wordt stilaan vollediger. Hopelijk groeit die stilaan uit tot een volwaardige handleiding. Daarvoor zullen we wellicht met enkelen de handen in elkaar slaan.

zondag 16 november 2014

Dilemma's


Hoewel ik toen eigenlijk ziek was (ziek geworden ter plaatse), heb ik wel leuke herinneringen overgehouden aan de OBT van 2012.

Vorig jaar lukte het niet om een aantal redenen, maar deze keer... Op 28 december vindt alweer de jaarlijkse Oliebollentocht plaats. Ik heb wel zin om te gaan.

Met de E-Orca naar Nijmegen, dat moet kunnen, toch? Als ik dan even reken: pakweg 200 km, dat betekent een dag rijden. Dus op zaterdag tot daar in de buurt, op zondag even de Oliebollentocht meerijden en op maandag weer huiswaarts. Perfect haalbaar.

Maar het wordt minder haalbaar indien het weer echt tegenzit. Stel dat het sneeuwt of onweert, dan is 200 km wel erg hoog gegrepen en al helemaal indien er 10 cm sneeuw zou liggen. Dat is weinig waarschijnlijk, maar wel mogelijk.

Een alternatief is meeliften met iemand die plaats heeft voor mij en de Orca. Misschien kan ik wel een auto lenen en de Orca in een aanhangwagen meenemen; dan kan alles netjes op één dag, maar eigenlijk vind ik het wel bizar om even 400 km met de auto af te leggen voor een fietsrit.
Nog een alternatief is niet gaan, maar dat is het minst aantrekkelijk, want het is altijd leuk om weer met een bende velonauten op te trekken.


 

zaterdag 15 november 2014

Technisch eerder verschillende oplossingen


Eerst een voorbeeld uit de vooroorlogse racerij, zoals ik het meen begrepen te hebben. In races gaat het uiteraard om winnen, om de snelste te zijn. Dat is in de autoracerij niet anders en daar gaat het al meer dan een eeuw zo.

Het klassieke voorbeeld komt uit de wedstrijden aan de vooravond van de tweede wereldoorlog. Aan de ene kant had je het Duitse gedachtegoed, vertegenwoordigd door Mercedes Benz en aan de andere kant het genie van Ettore Bugatti. Mercedes redeneerde: willen we sneller gaan, dan moeten we meer vermogen produceren. Grotere motoren, compressoren, ... Dat was het streven. Bugatti, bekend om de elegantie van zijn wagens, bekeek het anders: moet het sneller, dan maak ik de wagens lichter en met minder luchtweerstand. Natuurlijk ligt het in het echt wat genuanceerder, maar dat lijkt toch het uitgangspunt geweest te zijn.

Hetzelfde heb je in het fietswereldje, maar dan niet enkel vanuit het perspectief van de fabrikanten bekeken. Fietsen zit in de lift, dat is zeker. Als ik het vanuit het nauwe, Gentse standpunt bekijk - daar beschik ik over cijfers - neemt het aantal fietsers al jarenlang telkens toe. Maar: hoe langer de afstand wordt, hoe groter het verschil in verplaatsingstijd tussen auto en fiets. Nu groeien die ook naar elkaar toe omdat de wegen dichtslibben, maar het verschil is er wel. De oplossing ligt voor de hand: maak de fiets sneller en dan wordt die ook op langere afstand een haalbaar alternatief.

De industrieel-commerciële oplossing kennen we ondertussen al: de steile opkomst van de e-bike toont duidelijk dat hier een populair alternatief geboden werd. De evolutie gaat pijlsnel, zo snel dat de wetgever het allemaal niet kan volgen. Na de e-bike kwam, heel logisch, de speedelec: meer vermogen en dus sneller. Dat is de Mercedes Benz oplossing.

Het alternatief komt uit een voor Jan-met-de-pet onbekende hoek: de ligfietswereld. Waar je met een speedelec 350 w (legaal grijze zone) of meer nodig hebt om 40 te rijden - bovenop het vermogen dat je zelf levert -, haal je met een moderne, sportieve velomobiel zonder veel inspanning die snelheid zonder ondersteuning... Daarenboven lig je veel comfortabeler en ben je beschermd tegen de elementen.
Zo'n voertuig heeft wel een belangrijk nadeel tegenover de speedelec: de kostprijs ligt aanzienlijk hoger.
Wat de vermogens hier betreft: kijk maar eens naar deze mooie samenvatting van Wim Schermer.

Een voorbeeld: aan de ene kant heb je de Riese und Müller Bluebike Cruiser.

Daar tegenover plaatsen we voor het gemak een Milan GT.



De eerste heeft een ondersteuning van 350 W (Bosch middenmotor) en de laatste is een pure HPV. De eerste haalt, bij vol vermogen en een snelheid van 40 à 45, net 40 km op een acculading (als het niet te koud is). Dit weet ik uit welingelichte bron: een gebruiker van zo'n Cruiser. De Milan GT heeft 150 W nodig, door de fietser geleverd, om 50 km/u te halen... Met enige training is 150W continu vermogen  haalbaar. 500 W (motor + eigen vermogen) tegenover 150 W dus, waarbij de eerste dat gedurende maximum 40 km volhoudt en de tweede een pak meer.

Stellen we die twee tegenover elkaar, dan kost de Milan, zonder opties, zowat het dubbele. Anderzijds, omdat het een velomobiel is, is de inzetbaarheid veel minder afhankelijk van de weersomstandigheden en is het comfort niet vergelijkbaar. De rekening maken is natuurlijk niet eenvoudig, maar ik kan me voorstellen dat die, na pakweg vijf jaar, ongeveer gelijk uitkomt. Door het koetwerk is een velomobiel al veel minder onderhoudsgevoelig en doordat je zomer en winter kunt rijden, zal hij ook een stuk beter inzetbaar zijn voor woon-werk verkeer.

De problemen die zich hierbij stellen:
  • Jan-met-de-pet koopt liefst hetzelfde als iedereen in de straat, maar dan net wat beter (De Blue Label Cruiser dus)
  • stap binnen in de fietsenzaak en je kunt bij wijze van spreken op je Cruiser terugkeren. Op je DF of Milan zal je enkele maanden moeten wachten. Onmiddellijke behoeftenbevrediging is nog altijd een belangrijk aspect
  • het klassieke "fear of the unknown" 
Als je nu, los van de wetgeving, een Milan uitrust met een ondersteuning, dan is die 45 voor iedereen haalbaar en dan heb je een voertuig dat zomer en winter bruikbaar is, veiliger,  comfortabeler en met een veel grotere autonomie.
Hetzelfde verhaal gaat natuurlijk ook op voor andere speedelecs versus andere velomobielen.