Vies

Gisteren kreeg eFAW een lichte poetsbeurt. Het was duidelijk nodig.

Varia

Tsja, als je moet gaan werken, is er geen tijd om een fiets uiteen te gooien. Als er dan problemen zijn met de aandrijving, moet die blijven staan.
Deze week ging ik dus noodgedwongen met de auto naar het werk. Het voordeel: het gaat sneller, waardoor ik ruim 20 minuten later vertrek en evenveel vroeger weer thuis ben.
Maar da's dan ook het enige voordeel. Fietsen is veel leuker !

Nu maak ik tijd om eFAW na te zien en wellicht de trapas te vernieuwen. Slijtage heet zoiets. Het wordt dringend, want volgende vrijdag moet de Alleweder mee naar de Oliebollentocht.

De werken aan de verlichting van de Birdy zijn ondertussen flink opgeschoten. Het nieuwe wiel is gemonteerd en werkt foutloos. De naafdynamo doet zijn werk zonder dat ik er ook maar iets van voel en de lamp geeft behoorlijk licht.

 

Intussen zijn, zoals je op de foto ziet, ook spaakreflectoren gemonteerd. Zichtbaarheid voor alles!

De koplamp is op een semi-permanente manier gemonteerd op de stuurbuis, met behulp van een plastic stukje dat ik in een doos bij Fietser vond.

De bevestiging van de lamp op de houder moet ik nog wat bijwerken en de hoogte moet ook nog wat bijgeregeld worden: nu komt de stuurtas net wel/net niet tegen de lamp. Ook moet een tweede schroefgat gemaakt worden in de steun, zodat de lamp niet heen en weer kan bewegen en uiteindelijk moet het lelijker rondsel verdwijnen.

De afschermkap aan de bovenkant van de lamp is wel schitterend: ik heb geen beetje last van strooilicht.

Nu volgt nog een achterlicht dat op de dynamo werkt en de zoektocht naar geschikte bedrading: die moet namelijk tegen geregeld plooien kunnen. Het gaat tenslotte om een vouwfiets.

"fietsstraat"

Gent is trots. Trots op het feit dat het bestuur de eerste twee fietsstraten in België aangelegd heeft. Daar is al veel over gepalaverd. Voor de een wordt veel te veel toegegeven aan de fietsers, voor de ander kan het nooit genoeg zijn.

Feit is dat de "fietsstraten" in Gent niet echt gelukkig uitgevoerd zijn, als gevolg van het en-en beleid, waarbij het bestuur probeerde om iedereen tevreden te stellen. Zoals gekend, betekent dit meestal dat niemand tevreden is. Hopelijk verandert dat met de rood-groen-blauwe coalitie.

De cijfers die de stad publiceert, tonen aan dat meer en meer fietsers en minder en minder auto's hier langsrijden. Dat heet dan "positieve evolutie".

In de praktijk ervaar ik heel dikwijls dat de automobilisten ofwel niet begrepen hebben wat "fietsstraat" betekent ofwel moedwillig het principe negeren. Ik ben niet alleen met die ervaring.

Zaterdag reed ik weer eens stadinwaarts. Komende van het Keizerspark zag ik een eind voor me een fietsende papa met een kind op de aanhangfiets achter zich. Een tiental meter daarachter volgde een tweede kind (zes of zeven jaar). Toen ik de befaamde rode strook opreed, zag ik in mijn spiegel (ja, die zit op de bukker ook) een auto aankomen. Quasi zonder vertragen ging die voorbij de fietsers achter mij. Bij mij lukte dat niet: ten eerste moet je sowieso 1m vrij laten als je een fietser inhaalt en dat kan zo al niet in de Visserij en ten tweede mag je in een fietsstraat niet inhalen. Dat staat ook duidelijk aangegeven en dus rij ik daar een heel eind uit de kant. Die bestuurder had het niet zo begrepen en kwam op nog geen meter achter mij hangen. Dat haalde niets uit, dus werd het hele arsenaal aan agressieve uit-de-weg signalen bovengehaald: claxonneren, met de lichten knipperen, bijna tegen mijn achterwiel komen rijden.

Ik wees op het teken "fietsstraat" dat op de weg gespoten is, maar dat haalde allemaal niets uit. De man maakte zich steeds drukker. Nou ja, naar ik vernam zou je volgens de schepen van mobiliteit vriendelijk uit de weg moeten gaan... Waarschijnlijk is de man een keer hij uit de fietsstraat weg was als een dolleman beginnen rijden, om de verloren tijd in te halen.
Stoppen, daar wilde ik niet aan, want de kans was groot dat ik dan pas écht een slachtoffer van verkeersagressie 

Ik reed plusminus 25 km/u. De maximum snelheid is 30 km/u. Hoeveel tijd kun je verliezen over een  halve kilometer ?
Hoeveel dergelijke gevallen zouden voorkomen ? Hoeveel fietsers worden in zo'n "fietsstraat" aan de kant gedrumd door gehaaste automobilisten ? En waarschijnlijk zijn het net de minst gedisciplineerde die koppig verder gebruik blijven maken van zo'n route.

100 m verder loopt een parallelle weg (de Brusselsepoortstraat) waar auto's wel de normale regels kunnen volgen (normaal volgens autobestuurdersnormen) en waar zelfs 50 km/u mag gereden worden. Maar daar heb je de kans even te moeten aanschuiven, dus liever te snel rijden in een straat waar je in principe zelfs niet in mag als je er niet moet zijn. En dan boos zijn als er een fietser voor je rijdt.

De volgende klus

Gedurende de voorbije week ervoor had ik gemerkt dat "ergens vooraan" gepiep opsteeg uit de fiets. "De ketting", dacht ik eerst, hoewel die nieuw is. Met het weer van de laatste weken (regen, sneeuw, modder, ...) kan echter alles, dus voor alle zekerheid diende ik wat druppels olie toe.

De dag daarop: gepiep in het vooronder... Dus zaterdagnamiddag smeerde ik ook nog de ketting die van de Cyclonemotor naar het kettingblad loopt. Tevergeefs: het gepiep bleef niet alleen, het verergerde nog ook.

Zaterdag was ook de dag waarop ik tegen een grens aanliep: 30 km naar her en der om boodschappen met de Trek en onmiddellijk daarna met eFAW naar Tielt om een avondrit mee te rijden. Halfweg die avondrit heb ik noodgedwongen de steven huiswaarts gekeerd: de energie was op (de mijne, niet die van de motor) en er restte nog een terugrit van 40 km. Ik had het kunnen weten, want met de Gforce heb ik dat ook een keer meegemaakt en gedacht "dit overkomt me nooit meer". Wel dus. Niet zo slim van me en het gevolg van een overladen programma en te weinig eten: om 13u eten en daarna niets meer, dat wreekt zich onvermijdelijk.

Hoe dan ook: het gepiep bleef en de meest waarschijnlijke oorzaak, na eliminatie van alle andere, is dat de bracketas, die al een poos kraakte maar waar ik niets aan vond, het toch maar opgegeven heeft. Dat betekent deze week met de auto naar het werk (ik wil niet onderweg tot stilstand komen met een gebroken aandrijving) en zodra het kan die as verwijderen en meteen vervangen. Ik heb er namelijk geen idee van hoeveel kilometers die al rondgemalen heeft. Dat heb je met een oude fiets...

Weer een uitdaging

Donderdag zat een kaartje in de bus: er lag een pakje op me te wachten bij het ophaalpunt van de post in de buurt. Daarin zaten enkele lang verwachte onderdelen voor het volgende project.

Dit is een Shutter Precision SV-8 naafdynamo (voor kleine wielen). Deze zou in een 20" wiel goed zijn voor 3W/6V en in een 28" wordt dat 2,4W. In beide gevallen ruim voldoende voor een ledlicht. De vraag bij het gebruik in een "normaal" wiel is vanaf welke snelheid je voldoende stroom en spanning krijgt. Daarover is op het wereldwijde web voldoende informatie te vinden. De SV-8 is volgens tests een perfect equivalent voor de Son XS. Waar de Son voor ruim € 200 over de toonbank gaat, werd de SV-8 me vanuit Taiwan bezorgd voor € 95...

 

En dit is van dezelfde fabrikant de LS 003 koplamp. 35 lux, afgekapte lichtbundel en een echte lens voor de spiegel. Geen aan/uit schakelaar, dus permanent licht - met standlicht - en dat is wat ik wil. Zoals je ziet, koos ik voor de oranje uitvoering. Kwestie van een kleuraccentje toe te voegen aan de voor de rest anthracietgrijze fiets.

De SV-8 en de lamp zijn bedoeld voor de Birdy, zodat ik ook daar van het batterijgedoe af ben. De volgende opdracht was de spaaklengte voor het nieuwe wiel berekenen (148 mm) en dan de spaken halen. De ervaring met het achterwiel van eFAW indachtig, haalde ik een set van 24 Sapim Leader spaken, om die zelf op de juiste lengte te brengen en draad te rollen.

Dit is zo'n spaak (inox). Ergens halfweg staat een streepje: dat is 148 mm. Op die afstand werden de spaken ingekort, waarna er nieuwe draad op gerold wordt.

Het bestaande voorwiel van de Birdy werd ondertussen uiteen gehaald, zodat ik de velg opnieuw kon gebruiken.

Tussendoor zette ik de originele naaf even naast de SV-8.

En zoals het hoort: voor de werken begonnen heb ik het wiel, zonder enig extraatje, gewogen.

Het wiel werd, zoals het origineel, radiaal gespaakt. Het gaat tenslotte om een voorwiel van kleine diameter, dus dat moet kunnen. En na afloop (spaken en richten) werd ook het nieuwe wiel gewogen.

250g voor een naafdynamo ! Op een fiets die 10 kg weegt (fabrieksopgave) maakt het wel een verschil, maar het is wel zoveel praktischer...

Uiteindelijk moet ik dan nog de optimale plaats voor de koplamp vinden: op een goede hoogte, zodat de lichtbundel de weg goed kan verlichten en op een goede plaats, zodat het vouwen niet in het gedrang komt. Voorlopig is het op het stuur gemonteerd.

En daar bespaar ik weer gewicht, want bij deze lamp zijn geen batterijen meer nodig.

Ondertussen bleek dat er met de voordien bestelde Philips Lumiring (achterlicht) een "compatibiliteitsprobleem" is: het licht is 110 mm breed en het komt daardoor in de verdrukking als de Ortlieb tassen op de bagagedrager gehangen worden. Jammer, want het schijnt een zeer goed achterlicht te zijn (voor naafdynamo). Er komt wellicht een BuM Toplight Plus in de plaats: quasi even goed en slechts 94 mm breed. Dat moet wel lukken.

Constatering

Tiens, ik merk dat zowat alle bloggende velomobilisten tot hetzelfde besluit komen: zo'n tuig zet aan tot nog meer fietsen, nog meer genieten van de verplaatsingen.

Zoals iemand op het werk gisteren opmerkte: veel meer mensen zouden ermee moeten rijden, want het is in veel gevallen de ideale plaatsvervanger voor een auto.

eFAW is sinds juli 2011 mijn eigendom en sindsdien heeft de fiets er zowat 13.000 km op zitten. Mijn auto heeft tegenwoordig drie jaar nodig om die afstand af te leggen...

De auto diende voordien om in zo kort mogelijke tijd van thuis naar het werk (en omgekeerd) te rijden. Nu betrap ik me erop dat ik wacht op het moment dat ik weer onderweg kan zijn: velomobielrijden is ontspannend (in tegenstelling tot de stresserende ervaring van het autorijden), (bijna) onafhankelijk van de weersomstandigheden en prima voor de algemene conditie.

Het feit dat ik € 0,20 krijg per afgelegde kilometer (nou ja: voor de woonwerkkilometers) is nog een extra motivatie. Dat en het feit dat het milieu er ook wel bij vaart.

Voorbeelden van hoe het soms anders loopt: dinsdag was ik op verplaatsing (opleiding geven) en dat gebeurde met de combinatie Birdy/trein. In het weerkeren zat ik een hele tijd als enige passagier in de hele wagon... Vandaag moest ik met de auto naar nog een andere plaats (teveel mee te nemen om de trein te kunnen gebruiken) en daar zat ik helemaal alleen in de auto in de file, samen met allemaal ander auto's waar ook enkel één persoon in zat... Als je dan bedenkt hoeveel mensen elke dag weer datzelfde scenario doormaken, dan ben ik maar wat blij dat ik met eFAW langs jaagpaden naar het werk kan !

nieuwe koplamp

Neen, niet voor eFAW, want die is al overcompleet (Cyo T en twee ingebouwde 12V lampen), maar eigenlijk voor de fiets van dochterlief.

Omdat ik graag een en ander uitprobeer, staat de nieuwe lamp tijdelijk op mijn Trek toerfiets.

Philips SafeRide

Gisteravond testte ik de lamp even tijdens een tripje naar het stadscentrum. Wat een bak licht, zeg !  Je ziet op de verpakking ook een vergelijking met een 10 lux lamp (deze levert 60 lux). Interessant is dat er een bredere bundel vlak voor de fiets geprojecteerd wordt. Verderaf is het een kegelvormige lichtbundel.

Het enige wat een nadeel kan zijn, is dat de lamp vrij breed en lang is; in een fietsenrek kom die daardoor algauw in het gedrang. Ook de schakelaar zou wat degelijker uitgevoerd kunnen worden, maar op het vlak van lichtopbrengst en lichtpatroon is dit echt heel behoorlijk.

Ik probeer ook nog een vergelijking te maken met de lichtbundel en -opbrengst van de Cyo T senso plus die op eFAW gemonteerd is. Beide brengen 60 lux op, maar omdat de vorm van de spiegel compleet verschillend is, lijkt het erop dat het licht ook anders geprojecteerd is. De kunst is telkens om de lamp zo af te stellen dat het licht ver genoeg schijnt, maar de tegenliggers niet verblindt.

Wat de prijs betreft: niet goedkoop (€ 89), maar de BuM Cyo kost nog meer (€ 99). Dit zijn wel de richtprijzen; bij Rose vind je heel andere bedragen.

Wat pijn zal doen, is het moment waarop mijn oude BuM halogeenlamp weer in de plaats komt.