daar krijg ik het van...

Gisteren ben ik met de Gforce naar de les gereden, het wiel netjes verpakt op de pakdrager. Daar werd mijn wiel als voorbeeld gebruikt en meteen perfect gespaakt door de docent. Omdat er tijd over was (de andere cursisten hadden een eigen wiel om te richten, ik niet), haalde ik het "oude" achterwiel uit de trike. Met de hulp van een andere leerling werd de cassette eraf gehaald, netjes gereinigd (daar zijn blijkbaar machines voor...) en op het nieuwe wiel gemonteerd, nadat het "goed genoeg" beoordeeld werd. Ik reed dus naar huis met een nieuw achterwiel, maar de naafdynamo was nog niet operationeel.

En nu komt het: vanavond dacht ik even op een kwartiertje de naafdynamo aan de koplamp te koppelen, met daartussen een Shimano SW-NX 30, die ik onlangs bij de fietsenhandelaar haalde.

Om nog even kort te herhalen: de Bumm Cyo die ik in het voorjaar installeerde, is een versie zonder sensor. Ik had dus de keuze: ofwel het licht continu laten werken, ofwel een schakelaar ertussen. Deze Shimano-switch zou de klus moeten klaren: daarbij heb ik de keuze tussen aan, uit of sensor (die is ingebouwd in de schakelaar).

Niet dus: geen kik gaf ie. Of liever: geen licht. Dus werd de schakelaar er vantussen gehaald en kwam de multimeter eraan te pas: schakelaar defect was het verdict. De + doet niets...

Het kwartiertje werden er dus drie en uiteindelijk heb ik de lamp maar direct op de dynamo aangesloten.

Eén van de komende dagen volgt dus alweer een ritje naar de fietshandelaar en de schakelaar gaat retour, bij voorkeur met een omwisseling. Waarom ? Ik wil op termijn de dynamo ook gebruiken om batterijen te laden of eventueel de gps. De Bumm E-werk zou daarvoor een oplossing kunnen bieden of een alternatief hiervoor.

Voorlopig is dat nog niet aan de orde en in de winter is het lang en vroeg donker, dus een continu werkende koplamp is niet direct een probleem.

Een voordeel is alvast dat het irriterende gezoem van de dynamo aan mijn linkeroor verdwenen is.

Volgende klus: de gerecycleerde Bumm Dymotec 6 op de oude stadsfiets voor zoonlief monteren, zodat de imposante halogeenlamp daarop ook weer werkt.

herfstrit

Het is november: de periode van de najaarsstormen en we zullen het geweten hebben... 

Als voorbereiding werd de ketting nog eens goed gesmeerd (Joe's No Flat Nano Lube)

Woensdag was het alweer tijd voor de wekelijkse woon-werk verplaatsing en donderdag reed ik alweer 20 km (even heen en terug naar Wondelgem - aan de andere kant van Gent).

Woensdagmorgen 6° C, zwakke noordenwind, miezerige regen bij het vertrek en de wegen waren doornat en aartsdonker. Dus ontstonden de verwachte problemen zodra ik op de Scheldedijk kwam: een dynamo die doorslipte en remschijven die zongen en niet zo goed meer grepen. De Streamer leverde goed werk, net als de spatborden: enkel mijn gezicht werd nat.

Ik experimenteerde met de druk van de dynamo (bij de Dymotec 6 kun je de druk bijregelen), maar dat leek niet veel uit te halen. Elke plas waar ik doorging, elke modderplek - er rijden landbouwvoertuigen over de dijk - zorgde weer voor een slippende dynamo. Vertragen tot die weer greep krijgt en langzaam snelheid opvoeren leek de enige remedie. De remmen maakten heel wat lawaai na weer een modderige plas doorploeterd te hebben en de werking leed er ook onder.

's Avonds was de temperatuur iets hoger (ongeveer 9 °), de wind bleef uit de noordelijke hoek waaien, even zwak als 's morgens en ook de rest van de omstandigheden was identiek, dus presteerde de trike op hetzelfde niveau.

Donderdag was het weer precies zoals voorspeld: een stevige westenwind, natte ondergrond en gelukkig geen regen op dat moment. Dus, met de wind schuin achter, ging het aan +30 km/u richting Wondelgem, met een slippende dynamo en zingende remschijven. 's Avond, bij het weerkeren, stelde ik de positie van de dynamo wat bij en uiteindelijk draaide ik de stelschroef voor de druk in de omgekeerde richting en zie: water of geen water, modder of geen modder, het licht bleef helder branden ! De lamp zelf werkt prima: ruim voldoende licht en een mooie bundel: de bovenkant mooi afgesneden en iets naar rechts gericht. Het licht schijnt dus waar het moet, zonder tegenliggers te verblinden.

De Hygia schijven lijken niet echt gesteld op nattigheid: ze zingen en vibreren bij het remmen. Wellicht moet ik nog ergens wat bijstellen, maar zonder ook maar de minste instructies en bij gebrek aan ervaring met zo'n systeem is dat niet evident. Remmen doen ze wel, gelukkig ! Zou het in Taiwan niet regenen misschien ?

Toch bleef het relatief aangenaam en (te) warm en veel comfortabeler dan voor de zwoegende bukkers die ik voorbijging.

En vandaag (zaterdag) legde ik alweer 15 km af door het noodweer (op 30 km van hier staan hele dorpen onder water). Omdat het in de namiddag zo grauw was, schakelde ik het licht aan en ja hoor: het bleef werken, ondanks de stromende regen. Het enige vervelende is al het water dat in mijn gezicht plenst: zowel uit de lucht als vanop de streamer. Ekoi heeft een mooie helm die dit zou kunnen oplossen, maar ik vrees dat mijn hoofdsteun hiervoor in de weg zal zitten.

Ekoi City E+

Toch zal ik dit eens proberen: de oplossing schijnt heel wat beter te werken dan een fietsbril. Uiteindelijk liep er ook water langs de kraag van mijn jas binnen. Daar valt wellicht wat aan te verhelpen door die kraag wat zorgvuldiger te sluiten.

Ook heb ik vandaag de (merkloze) trappers vervangen door Shimano exemplaren: bij controle vanmorgen bleek dat de originele trappers blijkbaar niet over een afdichting beschikken. Daarnaast zitten ze al lang op de fiets en waren ze aan vervanging toe: het SPD-systeem was helemaal geoxideerd.

PD-M 520

De nieuwe zijn aan beide zijden met een kliksysteem uitgerust: op de trike rijd ik toch altijd met de fietsschoenen. Ten eerste omdat het rendement veel hoger ligt (je moet je benen niet omhoog houden, want je voeten zitten vast en daarnaast kun je ook trekken aan de pedalen) en ten tweede uit veiligheidsoverwegingen: als je op een trike met je voet van je pedaal schiet, zou je been onder de dwarsarm terecht kunnen komen. Dat lijkt me niet erg aangenaam. Nog nergens vond ik een aanwijzing dat iemand dit al meemaakte, maar ik schik niet de eerste te worden. Nu moeten de trappers nog even afgesteld worden.

Voor binnenkort staat nog een paar overschoenen in neopreen op het programma. Dat, samen met het dichtkitten van de openingen rond de schoenplaatjes, zou voor warmere voeten in de winter moeten zorgen.

pannes en aanpassingen

De tweede dag dat ik de trike gebruikte, was om een onverklaarbare reden de rechter voorband plots leeggelopen. Snel opblazen was voldoende: sindsdien houdt die het weer.

Zaterdag bleek dan plots de achterband lek. Opblazen hielp niet: zodra de druk wat opliep, liep de band even snel leeg als ik kon pompen. Het wiel ging eruit, de binnenband werd van de velg gehaald en nog eens opgeblazen. Conclusie: ventiel stuk. Ik haalde dus meteen twee nieuwe 26" binnenbanden, zodat er een reserve is bij een volgend probleem. Ook voor vooraan (20") is er een reserveband aanwezig: die kreeg ik bij de trike.

Ik maakte van de gelegenheid gebruik om de druk te controleren en bij te stellen: achteraan 6 bar, vooraan 5.

Ondertussen zijn ook de dynamo en het achterlicht geplaatst. De dynamo wordt op de achtervork bevestigd. Die is heel wat groter van diameter dan bij een standaardfiets, dus een normale dynamosteun was uitgesloten. Daarvoor moesten passtukken gemaakt worden, aangezien op de trike niets voorzien is hiervoor.

 

De steun is gemaakt van een oude steun voor een dakantenne, in de lengte doorgezaagd en dan uitgewerkt naar de ellipsoïde doorsnede van de achterbrug. De bouten zijn voorlopig: ze moeten vervangen worden door roestvrije exemplaren en moeren met nylon borgring.

Ook voor het achterlicht moest een oplossing bedacht worden. Daarvoor werd alweer een stuk aluminiumprofiel genomen, maar deze keer met andere afmetingen.

 

Het normale zicht van achteraan:

 

De schijfjes daarboven zijn twee reflectoren, die standaard met de pakdrager geleverd werden. Het achterlicht is een Axa Omega II, met 5 leds, waarvan twee die naar de zijkanten schijnen. Veel licht, goede zichtbaarheid maar door de vijf leds beperkte autonomie (28 u volgens een test van de Nederlandse Fietsersbond).

Nu is het wachten op de koplamp.

te veranderen

Na die eerste week leerde ik ook al dat er toch nog wat te verbeteren valt naar mijn smaak.

Streamer

Het eerste probleem was dat de Streamer al bij aankomst thuis losgekomen was. Het systeem bestaat uit twee buizen met daarop een gebogen aluminium profiel. De stroomlijn wordt door middel van Velcroband hierop bevestigd. Nu was die band losgekomen van de stroomlijn. Die is gemaakt van PETg en laat dat nu  een bijzonder moeilijk te verlijmen materiaal zijn...

Een eerste poging met cyanoacrylaatlijm (secondenlijm) mislukte grandioos. Een tweede poging met contactlijm (Pattex) hield het vijf minuten nadat de trike in beweging kwam. Nieuwe velcrotape aan de stroomlijn hechtte ook al niet...

De oplossing vond ik bij Power Tape van Pattex. 

Het tweede probleem had alweer met de Streamer te maken : hij zakte altijd maar naar voren en dus ook naar beneden. Hierdoor kwamen de pedalen tegen de stroomlijn. De eerste oplossing bestond erin dat ik een riem spande tussen de achterste steun en het frame van de trike. Het werkte, maar elegant is anders. Nu zit er een kleine riem tussen de voorste steun en de trapas. Dit werkt prima en ziet er ook veel beter uit.

spiegel

De meegeleverde spiegel was niets waard. Onmogelijk vast te zetten en na één minuut alweer ontregeld. Die is nu vervangen door een Cyclestar van Busch und Müller. Die werkt zoals het hoort en ziet er ook nog eens goed uit.

verlichting

Dinsdag reed ik voor het eerst met de trike naar het werk. De Scheldedijk is onverlicht en de meegeleverde ledlampjes zijn net voldoende om gezien te worden. Ik zag dus geen steek en moest maar voelen als ik in de berm terecht dreigde te komen ! Te verbeteren dus. De eerste eis: géén batterijverlichting, want je weet nooit wanneer de batterijen er de brui aan geven. De tweede eis: véél licht, zodat je ook aan wat hogere snelheid (pakweg 25 tot 30 km/u) ook nog kunt zien waar je op afstevent.

Ik ben al jaren voorstander van naafdynamo's, want die werken gewoon altijd en geven weinig weerstand, hoewel er ook tussen die zaken kwaliteitsverschillen bestaan. Alleen: de voorwielen van een trike zijn enkelzijdig opgehangen en achteraan gaat ook al niet. Wat overblijft is een goeie ouwe dynamo die door de band aangedreven wordt. Ook hiervoor koos ik Busch und Müller: de Dymotec 6 heeft een sterke reputatie, maar is (natuurlijk) weer niet goedkoop. Een uitdaging: de Gforce is niet voorzien voor montage van een dynamo (komt op het achterwiel) en de vork is meer dan 4 cm breed: een standaard dynamohouder past er niet op. Dit wordt even knutselen.

Een dynamo dient om stroom te leveren voor het licht, dus moet er ook een deftige koplamp en een achterlicht op komen, om beter zichtbaar te zijn én om meer te zien (vooraan dan). Eén van de beste beoordeelde lampen van de laatste generatie is - alweer van Busch und Müller - de IQ Cyo, die maar liefst 60 lux opbrengt. Die is in bestelling en komt hopelijk snel.

computer

Zoals gezegd: het standaard geleverde ding werkt. Daar is ook alles mee gezegd. Dank zij dat dingetje weet ik wel dat ik ondertussen ruim 100 km aflegde op de trike deze week. Maar het is te vervangen dus ! Mijn eisen waren: duidelijk afleesbare display, makkelijke bediening, veilig in het gebruik (niet makkelijk "per ongeluk" te resetten, zoals de huidige) en bij voorkeur met verlichting. Als het even kan ook met trapfrequentiemeter. Op een trike moet je namelijk best met een hogere frequentie trappen en een aanduiding daarvan helpt wel, bij mij toch.

Als ik die eisen combineer met mijn ervaringen tot nu, kwam ik uit bij de Sigma BC 1609 met optionele trapsensor. Deze is dus ook besteld bij mijn vaste leverancier.

nog te veranderen

In de voorraad heb ik nog een Axa achterlicht, op batterijen (ik weet het: tegen de hierboven verkondigde principes, maar ik heb het liggen). Om dat te monteren moet op de pakdrager een plaatje gemaakt worden. Dat wordt wellicht iets in aluminium, maar daarvoor moet ik nog een plaatje vinden en de vorm bepalen. Voorlopig loste ik het op met wat beschikbaar is. Het licht hangt nu boven de pakdrager. Niet ideaal, maar het werkt.

Pedalen: de standaardpedalen zijn voorzien van riemen, maar er lijken ook stukken op te zitten voor plaatjes. Dat moet ik nog uitzoeken. Het voordeel van schoenen met plaatjes is dat je voeten op hun plaats blijven zitten. Op een trike staan je voeten verticaal en in rust moet je ze dus op de pedalen drukken. Een systeem zoals SPD maakt het makkelijker. Het is ook veiliger: je voeten zitten vóór de dwarsstangen die de voorwielen dragen. Bij diepe putten kan het gebeuren dat je voeten van de pedalen schieten en dan zal het maar zo zijn dat je met je voet tegen de grond en dus onder die dwarsstangen terechtkomt...

Dan rest er nog één verbetering - maar die is absoluut niet dringend: een systeem vinden om mijn reflexcamera bij de hand te kunnen hebben. Hier en daar zie je oplossingen waarbij een stuurtas aan een speciale drager naast het zitje bevestigd wordt. Dat zou ideaal zijn, maar ook dit wordt maatwerk.