Uitpakken en wegwezen

Een pakje op het terras...

Op  internationale treinen - in mijn geval binnenkort Thalys en TGV - moet een vouwfiets in een hoes zitten, dus werd een hoes gemaakt.

Bovenaan is het midden open gelaten, zodat je de fiets aan het frame kunt optillen.

Zo zet je de Birdy op de hoes om die er vervolgens omheen te trekken. Aan beide einden zit een touwtje in een tunnel, zodat je die einden wat kunt inkorten over de fiets en daarnaast werd, over zowat 1/3 vooraan en achteraan, een strip klittenband bevestigd.

Als het pakje opgevouwen is, zal het ongeveer 20x20x8 cm groot zijn.

De hoes is gemaakt van een rest gewaxt katoen; het label is recyclage en het touw ook. Ik hou ervan als materiaal een nieuw leven kan krijgen.

Eindeloos (2)

Deze week bracht ik anderhalf uur door bij Fietser om de sporing van eFAW op punt te stellen nadat aan de linkerkant zowat alles vernieuwd of gereviseerd was.

Op dat moment merkte ik dat ik binnenin de koets, naast de rechterwielkast, door een reeks gaatjes de vloer kon zien. Die gaatjes dienen om popnagels door te trekken...
Die rechterkant is al eens geplooid en weer opengetrokken geweest en vorige week knalde ik met het rechterwiel door een goot. Ik vermoed dat dit teveel was voor de al zwaar belaste popnagels, die nu het aluminiumgehalte van de Belgische wegen vergroot hebben.

eFAW moest dus op zijn kant en er dienden nieuwe popnagels in te komen. Die zijn van wezenlijk belang voor de stevigheid van de structuur.

Tijdens de werken

Meteen was eFAW weer wat stiller.

Bij de testrit na het afstellen leek alles normaal, maar de eerste woonwerkrit bracht nog een probleem aan het licht: het linkerwiel begon te slingeren zodra de grens van 20 km/u overschreden was. Mijn eerste idee was: "misschien is de band niet goed gecentreerd". Dat is een gekend probleem met de Perfect Moirees en met wat geduld makkelijk op te lossen: lucht eruit laten, de band op zijn plaats "kneden" en weer oppompen. Het zou ook aan het nieuwe wiel kunnen liggen, maar dat leek me sterk (maar niet onmogelijk).

Na het werk heb ik de band gecentreerd, maar dat bleek niets op te lossen. Zodra ik op het jaagpad was, wisselde ik beide voorwielen onder een stralend zonnetje. Zo kon ik weten of het wiel zelf de oorzaak van het slingeren was. Na amper 100m was het duidelijk: dat was niet het geval. De wielen gingen er weer af en na een korte controle bleken de bouten waarmee de L-balk op de veerpoot bevestigd was losgetrild te zijn. Niet moeilijk dat het wiel niet onder controle te houden was ! De bouten borgen met Loctite was de oplossing.

Groen !

De kou bleef dit jaar lang hangen. Eind maart ploeterden we nog door de sneeuw, maar nu, een maand later, gaan de temperaturen eindelijk omhoog. Dat is duidelijk te merken: het uitzicht verandert van dag tot dag, nu de natuur ontwaakt.

Dat betekent weer genieten op de woonwerkroute. Donderdag ging het zeiltje aan de zijkanten naar beneden: te warm!

Het zit in de details

Brecht en Ben (van Fietser.be) zijn trots. De WAW is weer een stukje netter geworden. En efficiënter. En ergonomischer.

Toen ik enkele maanden geleden de woonwerkrit met Foxy (een eWAW) deed, zat de remkabel rechts wel op een heel storende plaats. Ik ben niet groot (1,70 m) en niet breed, maar ik schuurde mijn kuit open aan de kabel die langs de wielkast liep. Dat is een gegrond argument om geen WAW te willen: het gaat om aandacht voor afwerking en dit was een eeuwigdurende bron van ergernis.
Welnu: WAW 165 wordt op dit moment opgebouwd voor de toonzaal. En daarin is die kabelloop anders en netter !

rechterwielkast Foxy

Rechterwielkast WAW 165

Ook op technisch vlak is er evolutie. Foxy is nog niet oud, maar de aandrijflijn is ondertussen weer bijgewerkt.
Dit is de kettingloop bij de voorlaatste generatie WAW (Foxy, dus). Kijk eens naar het aantal kettingwielen ! Het zijn er 5 in totaal.

En in WAW 165 ziet het er als volgt uit.

Hier zijn er slechts twee (en wat meer kettingbuis).
Ketttingwielen zijn slijtagedelen en de bron van geluiden. Verminder het aantal wielen en je krijgt meteen minder onderhoud en lawaai. Dat is efficiëntie !

Achterste kettingwielen Foxy

Voorste kettingwiel WAW 165

Ook de algemene indruk van de afwerking is dat die er sterk op vooruitgegaan is.

Binnenafwerking WAW 165 (in opbouw)

Op de beelden van WAW 165 is ook goed te zien dat de rompdelen gemaakt zijn van een aramidevezel. Taai dus. De donkere delen die je daaronder ziet, vormen de carbon kooistructuur die voor de veiligheid en rompsterkte zorgt.

Reizen, fietstransport en bagage

Binnenkort trek ik er voor een weekje op uit. Het doel is het zuiden van Bretagne, waar een treffen voor oude zeilboten doorgaat.
800 km is een beetje ver om al fietsend af te leggen, vooral omdat ik één week weg ben en dus heen en terug moet en de auto vind ik verschrikkelijk saai voor die verplaatsing, dus viel de keuze op de trein. Vanuit Gent naar Vannes, dat betekent om het praktisch te houden een combinatie van Thalys en TGV. Vanaf Vannes moet ik dan nog ongeveer 30 km rijden naar de camping waar ik de week zal doorbrengen.

Als volbloed fietser kan het niet anders: er moet een fiets mee ! Daarvoor is de Birdy "iets" handiger dan de Alleweder (die trouwens niet eens mee mag op die treinen) en zelfs geschikter dan de toerbukker. De Birdy kan namelijk, vouwfiets zijnde, gratis mee op elke trein, mits hij in een hoes zit. Dat stukje huisvlijt wordt met plezier gemaakt door moederlief.

Een week kamperen betekent ook dat er kampeerspullen mee moeten, onder andere een tent (duh), slaapmat, slaapzak, grondzeil, kleren, kookspullen, ... en om het nog wat complexer te maken, kunnen die niet op de Birdy als die in de trein staat, maar moeten ze wel mee kunnen als ik fiets (van thuis naar het station, in Parijs van de Gare du Nord naar de Gare de Montparnasse en van Vannes tot aan de camping). Fietstassen zijn dus niet zo aangewezen, want dan heb je je handen vol in het station: een fiets in een zak, een set fietstassen, een tent, ... Dus komt er een fietskar achter de vouwfiets en voor de gelegenheid leende ik een KidCar Combi, die in mijn herinneringen veel aangenamer rijdt dan mijn goedkope Croozer Cargo.

Daarmee is het bagageprobleem opgelost, want zowel de (opgevouwen en verpakte) fiets als de (van dissel en wielen ontdane) fietskar mogen mee op de trein.
Om een kar te trekken, moet je een trekhaak op de fiets zetten. Ook dat is evident. Vervelender is dan weer dat je bij een Birdy met een of-of situatie te maken krijgt: ofwel de zijstandaard, ofwel de trekhaak! De fiets even parkeren met de kar erachter wordt dus onmogelijk (behalve met een fietssteun).

Binnenkort start het puzzelen: meten en passen wat allemaal mee kan.
De eerste fase is achter de rug: de trekhaak is gemonteerd en een testrit van een vijftal kilometers is al gemaakt met de combinatie. Daarbij bleek mijn herinnering correct: je merkt van de Kid Car veel minder dan van de Croozer Cargo. De kar bolt beter, dus mijn kruissnelheid ligt hoger, en het geheel rijdt comfortabeler. In de dissel van de Croozer zit een veer om voor de flexibiliteit te zorgen, terwijl de Kid Car gebruik maakt van een bolkoppeling. Die veer maakt het lastiger naarmate de kar meer beladen is: je voelt die veer werken, waardoor je voortdurend afgeremd wordt. De KidCar rijdt simpelweg veel strakker. Je hebt wat je betaalt, geldt nog maar eens.

Onherstelbaar ? Bestaat niet !

Een vouwpedaal die er na enig geknars de brui aan geeft. Internetbronnen die beweren "niet gemaakt voor onderhoud of herstellingen". Nou, da's een uitdaging.

Op de Birdy zitten vouwpedalen: HTI-F2 staat erop als type. Een korte as, typisch voor een vouwpedaal, en zo te zien geen mogelijkheid om open te maken.

Met een fijne schroevendraaier en wat geduld lukt het wel om de plastic bus die de as afsluit eruit te pietsen.
Jawel: daaronder zitten moeren, dus moet het los te maken zijn.

De trapper heb ik helemaal gedemonteerd, ontvet en gecontroleerd. Er was geen duidelijke oorzaak, maar met wat vet en zorgvuldig monteren moest het wel goed komen. Wat ondertussen wel duidelijk werd, is dat die trappers eerder onder "rommel" geklasseerd mogen worden. De lagers zijn helemaal niet afgedicht en zitten heel dicht op elkaar, zoals je kunt opmaken uit de foto hierboven. Aangezien een trapper behoorlijk belast wordt en beide lagers op pakweg 1 cm van elkaar zitten aan de binnenkant van de pedaal, komt daar de hele hefboomwerking van de rest van de pedaal op.

Wat doe ik daar nu mee ? Er zijn wat opties:

• oplappen en er verder mee rijden tot ze er helemaal de brui aan geven
• vervangen door vaste trappers
• vervangen door nieuwe vouwpedalen
• vervangen door afneembare pedalen

Optie 1 boezemt me weinig vertrouwen in, nu ik gezien heb hoe die dingen in elkaar zitten. Op een dag, en die ligt wellicht niet zo ver in de toekomst, moet het goed fout lopen. Het voordeel is dat oplappen enkel wat tijd kost, maar het blijft oplappen. Voorlopig is dit wel wat ik ermee deed, want anders was de Birdy onbruikbaar.

Optie 2 zorgt voor een beperking, want bij het opvouwen zit de linkertrapper geregeld in de weg van het stuur, zeker sinds ik er bar ends op monteerde. Enkel de linkerpedaal opvouwbaar maken, zou een oplossing kunnen zijn, maar pedalen koop je altijd per paar ! Daarnaast moet het bij vervanging meteen goed zijn. De kostprijs hier bestaat uit de tijd om ze te halen en de aanschafprijs (zo ergens tussen € 15 en kies-zelf-maar-hoeveel-je-eraan-wil-geven). Het voordeel is dat een set degelijke trappers even lang mee moet gaan als de fiets zelf.

Optie 3 - nieuwe vouwpedalen - heeft zowel voor- als nadelen. Het voordeel is dat die dingen relatief goedkoop zijn (ongeveer € 25) en dat ik met nieuwe vouwpedalen toch weer een poosje verder kan. Het nadeel is dat alle vouwpedalen met hetzelfde inherente gebrek zitten: beide lagers zitten heel dicht bij elkaar en gaan dus niet lang mee. Zeg nu zelf: 2.000 km met een stel pedalen is toch echt niet veel. Dit zijn geen hoogtechnologisch componenten met veel elektronica aan boord.

Optie 4 werd me door mijn fietshandelaar aangeboden: MKS MT-E Ezy afneembare pedalen.

Ze kosten zowat het dubbele van de vouwpedalen (€ 50), maar zijn eigenlijk ongeveer hetzelfde als vaste trappers, met toevoeging van een snelkoppeling waarmee je ze van de fiets kunt halen. De consequenties zijn ook duidelijk: enerzijds heb je de mechanische degelijkheid van gewone trappers (en dus de te verwachten heel lange levensduur) en anderzijds moet je ze ook weer ergens kwijt als je ze van de fiets haalt. Er wordt wel een zakje bijgeleverd.

Ik denk dat ik toch maar voor die laatste mogelijkheid ga.

Zwabberen en dweilen

eFAW zit in het nieuw: nieuw wiel links, nieuwe aluminium draagbalk aan de linkerveerpoot, nieuwe glijbus in diezelfde veerpoot, het voorste kogelkopje is vernieuwd en rechts is de voorste stang bijgesteld.
Al bij al zijn dat ingrijpende werken. Een korte testrit gisteravond deed vermoeden dat alles in orde was, maar bij het aanzetten vanmorgen was meteen duidelijk dat die indruk helemaal fout was.

De eerste 100m van de route gaat over sterk geaccidenteerd terrein: een stukgereden kasseiweg. Daarbij sloegen de voorwielen alle kanten uit en ergens vooraan klonk gerammel... Niet goed ! Met een zwabberende velomobiel valt amper te rijden, al helemaal geen grote afstanden.
Er zat niets anders op dan rechtsomkeer te maken (linksomkeer eigenlijk) en de auto te starten.

Vanavond wordt het zoeken naar wat fout gelopen is. Sporing ? Een stang die niet goed vastzit ? Geen idee eigenlijk. Zo op het zicht valt er niets abnormaals te merken.