banden alweer

Ongelooflijk, he. Er komt geen eind aan het bandenverhaal.

Tot nu toe testte ik twee types banden uit vooraan. Achteraan ligt nog altijd de originele Kenda Kwest High Pressure om.

Kenda Kwest High Pressure 100 PSI

Om even te recapituleren: toen ik de fiets kocht, lagen er Schwalbe Marathon Plus 35-406 bandjes op vooraan (en de Kenda achterop).

Schwalbe Marathon Plus

Voordelen zijn de quasi onverslijtbaarheid van het loopvlak en de bijna absolute lekvrijheid. Nadelen de hogere rolweerstand (of mindere snelheid voor eenzelfde inspanning) en - bijna enkel op een driewieler (trike of velomobiel) merkbare - mindere laterale weerstand. Dat laatste betekent dat de banden in een genomen korte bocht beginnen uit te breken.

Vorig voorjaar werden deze vervangen door Schwalbe Kojak, in dezelfde 35-406, maar in vouwband-uitvoering.

Schwalbe Kojak

Kojaks zijn slicks, waarvan meestal gezegd wordt dat ze het enkel goed doen op droog, vlak wegdek. Wel: de Kojaks maalden niet om regen of sneeuw, modder of gravel. De zijdelingse grip was spectaculair veel beter: een bocht op twee wielen nemen is absoluut geen probleem en de bochtensnelheid kon véél hoger. De rolweerstand was ook merkbaar lager (meten deed ik niet, dat laat ik aan Wim Schermer over), wat maakte dat de gemiddelde snelheid voor de woonwerkverplaatsing zo'n 2 à 3 km/u hoger lag, of zo rond de 8 %. Dat is dus de moeite, want het scheelt wel wat in tijd.

Helaas heeft de medaille ook een keerzijde: om de haverklap lek (ondanks de bandendruk van 7,5 bar) en heel onrustig sturen, wat erg vermoeiend is. Lek betekent zowel doorboringen als snakebites. Dat laatste kan ook aan de velgen liggen, da's moeilijker te vergelijken. In elk geval zijn de Marathon + op dat vlak veel betrouwbaarder.

De Kojak is duidelijk ook ontwikkeld met een zo laag mogelijke massa in het achterhoofd, dus de wangen zijn flinterdun. Er ligt niet meer dan een vliesje op het canvas (of wat er ook gebruikt mag worden) en dat raakt héél snel beschadigd. In het loopvlak zijn op goed een half jaar heel wat putjes en sneetjes te vinden. Neen, qua kilometeraantal zullen ze niet kunnen tippen aan de Marathon Plus.

Nu wil ik dus banden omleggen die de voordelen van beide verenigen: behoorlijke slijtageweerstand, zo lekvrij mogelijk (lek herstellen betekent veel tijdverlies, zelfs indien je enkel een nieuwe binnenband hoeft te steken), goede laterale weerstand (= hoge bochtensnelheid), lage rolweerstand en geen negatieve invloed op het stuurgedrag. Om de lat nog hoger te leggen, wens ik ook het rijcomfort te verhogen, dus moeten het ballonbanden worden. En als het even kan nog betaalbaar ook.

Dan komt de Vredestein Perfect Moiree in het vizier.

Vredestein Perfect Moiree

Probleem: ik kan ze wel bestellen bij Velomobiel in Nederland, maar mijn fietshandelaar beloofde me vorige maand dat hij ze me binnen de week kon bezorgen. Een prijs had hij op twee dagen, naar zijn zeggen. Ik wacht nog steeds...

Het doel: 47-406 vooraan en meteen een 54-559 achteraan. Nu ligt achterop een 32-559.

Nog even over die Kenda: smal, hoge druk en naar mijn indruk een harde compound. Dat betekent een erg slijtvaste band, een lage rolweerstand (dat is een gevoel, want ik heb nog niets vergeleken), maar weinig grip en nog minder comfort. Ik heb er nu bijna 4000 km mee gereden en ik heb er absoluut geen idee van wat de vorige eigenaar er al mee deed, dus qua slijtvastheid zit het wel snor !

shimmy en banden

Vorig jaar, tijdens een rit met de Gentse Liggers, werd me erop gewezen dat mijn stuur behoorlijk heftig heen en weer slingerde. "Shimmy" heet dat verschijnsel.

Ik ondervond dat de mate waaraan ik er last van had voornamelijk samenhing met twee factoren:

• de snelheid. Tussen 20 en 25 km/u was dit het hevigste
• de bandendruk. Indien die minder dan 6 bar bedroeg, had ik er veel meer last van

De sporing is al meerdere keren gecontroleerd en daar is niets mis mee. Sneller rijden en meer druk dus...

Twee weken geleden voerde ik dan een plan uit dat al een tijdje in mijn hoofd rondspookte: de Kojaks vooraan gingen eraf en de originele (in de zin van: ze lagen erop toen ik de fiets kocht) Schwalbe Marathon + kwamen er weer op.

De shimmy was op slag verdwenen (of toch zo goed als). De Gforce en de Kojaks zijn dus niet echt compatibel. Pech, want het bochtengedrag van die banden stond me wel aan. De "pantserbanden" die er nu op liggen zouden me ook meer voor lekken moeten behoeden. Leuk, want lekken betekenen telkens weer tijdverlies.'t is moeilijk om de balans op te maken, maar indien je kruissnelheid hoger ligt, maar je om de haverklap tijd veliest met banden wisselen of herstellen, dan zal je gemiddelde uiteindelijk niet hoger liggen, denk ik. Of toch ?

Iemand geïnteresseerd in een setje Kojak 35-406  vouwbandjes ?

wat probleempjes: vervolg

Als aanvulling op het laatste bericht volgt nu het resultaat van de klussen.

De Kojaks hangen weer aan de haak en zijn gewisseld voor de Schwalbe Marathon Plus bandjes die op de trike lagen bij aankoop. De vroeger ervaren nadelen (trager, lage zijdelingse weerstand) neem ik er maar bij. Het viel bij het wisselen meteen op dat er een duidelijk verschil zit in banddikte (dikte van de rubberlaag). In het loopvlak van de Kojaks zaten toch wat scheurtjes en sneetjes. Heel opvallend is vooral dat de trike met de M+ veel rustiger stuurt: het vervelende trillen is weg (wel de handen aan het stuur houden).

Bij de Kojaks waren er twee oplossingen om shimmy te vermijden: zeker de druk hoog genoeg houden (minimum 7 bar) en de snelheid boven 25 km/u ! Bij de start van de rit gisteravond had één deelnemer meteen een lekke band. Toeval of niet: een Kojak...

Ik denk eraan om eens een setje Perfect Moirees te halen, liefst meteen wat breder dan wat er nu op ligt.

Wat de Streamer betreft: de Powertape zat muurvast aan de velcro, dus bleef die maar zitten. Op de binnenzijde van de Streamer bracht ik enkele baantjes polymeerkit aan (dank je voor de tip, Mick). Ik koos voor Flex7 elastische kit. Daarna kon de verbinding enkele uren uitharden.

Gisteravond werd de oplossing grondig getest: eerst 30 km op de aanhanger achter de auto. Dat betekent continu trillen en vermoedelijk een behoorlijke winddruk, dan een nachtelijke rit van 40 km over allerlei soorten ondergrond en tenslotte 30 km terug achter de auto. De nieuwe verbinding heeft stand gehouden. Het blijft afwachten hoe lang dat zal duren.

De rit van de voorbije nacht was een mooie gelegenheid om diverse oplossingen voor fietsverlichting te vergelijken. Vooreerst: ik reed nog nooit met een groep die zo duidelijk verlicht was !

Het aandeel van de BuMM Cyo koplampen met (naaf)dynamo was zeer groot (4 van de 12 fietsen waren ermee uitgerust) en tot tevredenheid van alle eigenaars. Compact, goede lichtopbrengst en goede spreiding van de lichtbundel. Belangrijk is dat dit een dynamo-aangedreven lamp is. Dat heeft als grote voordeel dat je geen rekening moet houden met batterijen die leeg raken.

Daarnaast waren twee fietsen (een ligger en een velomobiel) uitgerust met een Magic Shine MJ 816 pack:

Je ziet één centrale schijnwerper, geflankeerd door twee breedstralers. De totale lichtopbrengst is fenomenaal! Het geheel wordt bediend door een schakelaar die je op het stuur kunt monteren en de stroom wordt verzorgd door een bijgeleverd batterijpak. De autonomie bedraagt bij maximaal vermogen een drietal uren. Daarna moet je de batterijen herladen. Aangezien we in groep reden, was er niet direct een mogelijkheid om de lichtbundel van deze lamp te beoordelen. Mijn vermoeden, gezien de vorm van de reflector en de plaatsing van de led daarin, is dat de bundel niet afgesneden is bovenaan en de lamp vermoedelijk niet door de Duitse keuring zal raken, die toch een norm is op dit vlak. Anderzijds krijg je een enorme hoeveelheid licht voor je geld.

Wat ook opviel is de felheid van het sterk geconcentreerde led-licht dat nu op elke fiets zit. Halogeen heeft helemaal afgedaan. Een gevolg van dat felle licht rondom is dat het je verblindt. Om in je eentje op een onverlichte weg te rijden is het schitterend; om in groep te fietsen, met continu felle lichtbundels in je achteruitkijkspiegels, dat was wat van het goede teveel. Zelfs sommige achterlichten waren verblindend.

Anderzijds heb ik het veel liever zo dan wat je meestal ziet (in de stad dan toch): onverlichte, donker geklede fietsers.

bandenkwestie

Na 1500 km is het ook tijd om een evalutie op te maken van de banden op de trike.

Ter herhaling: vooraan liggen er Schwalbe Marathon Plus 35-406 op, achteraan een Kenda Kwest 32-559 high pressure. Bij de voorbanden hou ik de druk rond 5 tot 5,5 bar en achteraan is dat eerder 6 bar.

Helemaal bij het begin, in februari 2010, heb ik achteraan twee keren lek gereden, waarbij één snakebite door het te laat opmerken van een diepe put in het asfalt. De rechtervoorband verloor één keer om onverklaarbare redenen druk. Nadien zijn er op dat vlak geen moeilijkheden meer geweest.

Sedert het begin voerde ik de druk op, met merkbare verschillen. Het comfort ging wat achteruit, de prestaties werden merkbaar beter (hoewel ook training daar wellicht een rol in speelt). Het reliëf in de voorbanden is toch aan het verdwijnen, maar ik heb er geen idee van hoe diep dit bij de nieuwe banden was. Mijn broer legde heel recent een set Marathon Plus 28" banden op zijn stadsfiets; die hebben zowat evenveel reliëf als een terreinband, maar als ik het goed heb is dat pas bij de recentste editie het geval. Ik las ook dat het gewicht sterk toegenomen is door de grotere dikte van het loopvlak.

Het grootste nadeel dat ik ondervind bij de voorbanden is dat de zijdelingse grip te wensen overlaat: bij bochtjes pikken aan hogere snelheid gaan ze snel aan het schuiven. Noteer dat het gaat om relatief korte bochten aan snelheden tussen 25 en 30 km/u: het voordeel van een trike - van zowat elke ligfiets - is dat je in de bochten kunt blijven trappen en dus geen snelheid hoeft te verliezen, maar het gebrek aan zijdelingse grip maakt dat ik me toch moet inhouden. Anderzijds: meer grip zou kunnen leiden tot het lichten van een wieltje.

Voor de achterband zit het wat anders. De grip van de Kenda Kwest lijkt wat minder. Lijkt, want ik heb geen referentie. Ik merk wel dat bij een vochtige of natte ondergrond de band snel doorslipt bij het aanzetten. Door de hoge druk is er ook weinig vering, waardoor hij ook snel contact verliest bij een oneffen wegdek. En daarvan zijn er veel in ons landje !

Het wordt dus zoeken naar banden die mij het optimum kunnen bieden: minder rolweerstand, even lekbestendig, lange levensduur, betere laterale grip en betere schokdemping. Wat niet hoeft, is een supersnelle, sletige, snel lekkende raceband. Daarvoor primeert betrouwbaarheid te veel.

Velomobiel.nl biedt me de Vredestein Perfect Moiree in verschillende breedtes. Nu nog uitzoeken wat op de velgen past... Vooral achteraan lijkt de velg eerder smal, dus een veel bredere band zal daar niet makkelijk op raken.