Productie van een minivizier

Het minivizier is niet echt nieuw. 

Wat volgt, zijn de details over 'how to'.

Hoe maak je een minivizier voor o.a. een Orca

Om te beginnen: het uitgesneden model komt van bij Fietser.be.

De zuignappen werden geleverd door Flevobike.

Ze gebruiken die al voor het schuimdek en recent ook voor de 'lichtvin' die ik uittest.

Mijn inbreng beperkte zich tot het combineren van het vizier met de zuignappen en er zo iets van te maken dat op de Orca prima blijkt te functioneren.

Wat nog rest, is het in vorm brengen. Bij het eerste exemplaar gebruikte ik een verfstripper met een smalle blaasopening, waarmee het polycarbonaat rechtstreeks verhit werd. Nadien werd het vizier, in concreto de lippen waar de zuignappen in zitten, met de hand in de juiste vorm geplooid. Dat was een vrij ruwe methode: zowel de tijd voor het verwarmen als het buigen gebeurde op het gevoel.

Ronny vroeg me om ook voor hem zo'n vizier te maken. Fietser.be bezorgde me de basis en een suggestie om het professioneler aan te pakken. Die methode had Brecht zelf nog niet getest, maar het leek me wel de moeite.

De benodigdheden:

• een machineklem (staal)
• een eind staalplaat
• een middel om dit te verhitten

De klem heb ik al jaren.

Die mag niet uit hout of plastic gemaakt zijn, om evidente redenen.
Dat eind staalplaat (1 mm dik) lag ook ergens rond te slingeren. Veel hoeft het niet te zijn.

Verhitten deed ik met diezelfde verfstripper waarmee ik het eerste vizier direct bewerkte.

Het is een goedkoop model, dat volgens de handleiding de lucht verhit tot 580° C.

De werkwijze

• Verhit het stuk staal
• Leg het polycarbonaat op de smalle kant en oefen druk uit. Niet teveel.
• Wacht af tot je voelt dat het materiaal soepel wordt.
• Plooi het tot het de gewenste hoek bereikt.
• Lukt het niet meteen, verhit het staal dan opnieuw en ga verder.

Het resultaat

Een kaarsrechte vouw in het vizier.

Omdat het soepel materiaal is, hoef je het vizier zelf niet te vormen. Dat gebeurt op het moment dat je het plaatst.

Het leuke is dat dit een heel compacte en lichte versie is, die op zowat elke velomobiel moet passen. Gaat zeker ook op een Quest of Strada, want dat probeerde Fietser al eens op hun demomodellen.

Spectaculair

Met het mooie weer wordt de Orca gestript: het dakje blijft thuis en het schuimdekje verdwijnt in de bagageruimte. Lekker open rijden is zoveel aangenamer onder een pril lentezonnetje, zelfs al is het 's morgens nog wat fris (net boven het vriespunt).

Wel ondervond ik dat het schuimdekje de rijwind mooi van mijn hoofd weg leidt en dat gebeurt dus niet als dat in de fiets een plekje krijgt in plaats van erop. Het gevolg is dat de wind om mijn oren buldert een keer de snelheid 35 km/u of meer bedraagt.
Nota: dit zal wel erg persoonlijk zijn; afhankelijk van hoe je in de velomobiel zit. Hoger, lager, meer naar voor of naar achter, ... het heeft allemaal invloed op hoe de wind tegen of over je stroomt.

Ik heb geen zin in onomkeerbare gehoorschade, dus haalde ik de Alpine oordopjes boven, die nog dateren uit de jaren dat ik met de motor reed. Dat maakt meteen een heel verschil.

Alpine MotoSafe

Onlangs kwam ik weer bij Fietser.be langs en Brecht en ik hadden het erover. "Wacht," zei hij, "probeer dit maar eens".
Hij haalde een minivizier boven dat in de WAW gebruikt wordt. Met drie strookjes klittenband wordt het vooraan in de opening vastgezet. Het oogt niet bijzonder; gewoon een klein strookje transparante kunststof.

Voor de maat: de tegel waar dit op ligt, meet 30 x 30 cm.

Deze zag je al als "teaser"

Maar wat een verschil bij het rijden! Geen rijwind langs mijn oren meer! Dit is echt schitterend. Je zou het niet verwachten, als je ziet hoe klein dit schermpje is.
De minimale deflector creëert als het ware een luchtbel om mijn hoofd.

Op het schuimdek zit ook een deflector, maar omdat dat dekje bovenop de kap geplaatst wordt, vermindert het zicht dichtbij. Met de WAW-deflector wordt de wind minstens even goed weggeleid, maar is het zicht zoveel beter. Natuurlijk: het schuimdekje houdt wel de warmte binnen (en eventuele regen buiten) en dat kan ook een voordeel zijn.

Omdat de deflector met wat klittenband vastgezet wordt, kan die eenvoudig verwijderd worden als ik toch het schuimdekje wil plaatsen. De flexibiliteit is dus nog maar eens toegenomen.

Omdat de voorkant van de opening in de kap min of meer rechthoekig is, buig ik het schermpje nog wat bij.

Misschien zoek ik nog wel uit of ik in een volgende incarnatie de klittenband niet kan vervangen door zuignapjes om de deflector op de kap vast te zetten.

Op die manier blijven er ook geen strookjes klittenband indien de deflector er niet zit en zal in geval van regen het water buiten blijven. Nu zit de rand van het schermpje achter het opstaande randje van de kap; als het buiten een plekje vindt, loopt het eventuele water langs die rand weg in plaats van in de Orca te druppelen.
Het is natuurlijk wel evidenter om bij regen de schuimkap te gebruiken. Die houdt het water veel beter buiten.

Besluit: als concept is de deflector helemaal geslaagd, maar om perfect te werken op de Orca is er nog wat werk aan.